PALINDROOM : 02-02-2020
Een palindroom is een keerwoord of spiegelwoord waarin de letters of getallen symmetrisch gerangschikt staan, zodanig dat het woord van achter naar voren gelezen hetzelfde is als van voor naar achter. Vandaag 2 februari 2020 is zo'n dag en het bijzondere is dat het de 33e dag van het jaar is en het jaar nog 333 dagen duurt ! Voor het laatst was dit 909 jaar geleden het geval op 11-11-1111. Pas over 101 jaar is het weer het geval nl. op 12-12-2121, of over 1010 jaar weer op 03-03-3030. Dus we genieten nog maar even van deze mooie dag.
U allen een heel goed 2020 gewenst, ook al is het wat laat, maar beter laat dan nooit !
Andy en Agata
Waar de natie
bietjes eet
bikt Rotterdam
z'n kroten
Vandaar dat hier
de krotenkoker
heerst waar elders
in den lande
de zakkenwasser
prevaleert.
Jules Deelder
(1944-2019)
Het knekelhuis is eind 2019,begin 2020 weer 3 kopstukken rijker.
Bij 2 van hen sta ik kort stil.
De 3e verdient als Nachtburgemeester van Rotterdam de grootste aandacht.
Ik zie u al denken : Lekker vrolijk begin van 2020 is me dat, zeg ! Inderdaad. Vaak staan we stil bij het feit dat iemand overlijdt, het aardse leven beeindigt. Stoffelijk gaat het lichaam over in een andere staat, gaat terug de natuur in. Als je begraven wordt eten hele onderaardse volksstammen je netjes op en wat niet te verteren is blijft als botten achter, kortom je recycled als het ware, ook al is dat een beetje raar idee. Bij een crematie helpt de stoker een handje je tot as te laten vergaan, waarna je of in een urn verdwijnt of verstrooid wordt op een plek die jou of je familie waardig acht. Wat overblijft en levend blijft is de spirit, de soul van iemand en die wordt door iedereen gekoesterd. Als je dood gaat ga je naar de hemel, werd ons vroeger op de mouw gespeld. Als kind dacht je dan vaak aan de reservebank bij een voetbalclub. Al die dooie mensen (lees : zielen) stijgen op en kijken van hun bank naar beneden, naar ons en zitten daar tandenbijtend, schuddebuikend van het lachen of vloekend van woede de boel van kommentaar te voorzien.
Azzie niet vreet
ga je dood, wist O-
poe Herfst (106) al
voor ze geboren werd
Azzie 't wel doet
ook, dient daar voor
de goede orde nog
aan toegevoegd.
Als iemand overlijdt staan we stil bij zijn leven zoals het is geweest. Ieder van ons leeft zoals-ie leeft en dat is zoals het is. Wie zijn wij om dat van commentaar te voorzien. Na het leven hier op aarde blijven van een persoon toch een aantal dingen hangen, vaak dingen die jij van hem geleerd hebt of die jou geinspireerd hebben. Ook na zijn/haar dood blijft dat bestaan en leeft die spirit voort, ook al is die persoon lijfelijk niet meer aanwezig.
Ons hoofd wil graag dingen doorgronden, indelen in polariteiten goed-slecht, donker-licht (linker hersenhelft), maar veel dingen zijn niet te verklaren en gebeuren toch, ook al lijkt het of er soms wonderen gebeuren. Het universum regelt dat. He ? Wat ? Ja, de cosmos regelt meer dingen dan je denkt, met name vanuit het kwantumveld.
Meer weten ? Bruce Lipton (DE BIOLOGIE VAN DE OVERTUIGING) heeft hierover een prachtig en begrijpelijk boek geschreven, waarin hij uitlegt hoe dit werkt.
En dan nu terug naar de 3 jeugd-idolen van mij :
ROBBIE RENSENBRINK : Robbie was als voetballer een slangenmens, een bijzonder elegante buitenspeler, die vooral bij Anderlecht in Belgie furore maakte. In het Nederlands elftal speelde hij op de twee grote WK-toernooien in 1974 en 1978. In beide finales had hij een rol. Die van 1978 is bij de meesten blijven hangen door de bal op de paal in de laatste minuut van de reguliere speeltijd. Als die bal niet op de paal, maar erin was gegaan, dan...........Rensenbrink was meer dan dat ene spelmoment, en als jonge voetballer speelde ik vaak zijn slalommen en scharen na op een grasveldje nabij ons huis. Mooie voetballer en ook niet zo uitgesproken zijn mening verkondigend als Johan Cruijff.
AART STAARTJES : (Mijnheer) Aart begon zijn loopbaan bij de televisie (1967) door voor te lezen uit de bijbel(woord voor woord) ! Dit fungeerde als springplank om een aantal baanbrekende kinderseries te bedenken en samen te stellen. Wat dacht je van de taboedoorbrekende STRATEMAKEROPZEESHOW, kortom kindertelevisie niet vanuit het standpunt van de volwassene, nee, vanuit het kind. Het vervolg heette J.J. DE BOM VOORHEEN DE KINDERVRIEND. In 1974 bedacht hij de FILM VAN OME WILLEM met Edwin Rutten in de hoofdrol. (Broodje Poep). Maar het bekendst werd hij natuurlijk in SESAMSTRAAT, waarin hij de knorrige Mijnheer Aart speelde. Wij en onze kinderen blijven hem herinneren door al deze glansrollen.
De fricandel
is al sinds
jaar en dag
de favoriete
doodsoorzaak
in Rotterdam
en dat woue we
graag zo houe
omdat het anders
kankeren wordt.
JULES DEELDER : Op 19 december j.l. overleed Jules Deelder : Spartaan-fan in hart en nieren, Jazz-liefhebber, Nacht-burgemeester van Rotterdam, Dichter, Speedgebruiker, Citroen-fan, Jimi-Hendrix-fan en dj van jazzplaten uit eigen collectie op Radio Rijnmond en Arrow-FM.
Als ik in mijn jeugd op stap was in Rotterdam, kwam je hem vaak tegen, en met zijn opvallende uiterlijk is dat niet zo moeilijk bv. op de s'Gravendijkwal bij Jazzcafe Dizzy.
Een aantal jaren geleden gingen we naar een optreden van hem in Het Kruispunt te Barendrecht. Hij speelde mee met de New Cool Collective van vriend en saxofonist Benjamin Herman. Tussendoor las hij gedichten voor en daarna stak hij een jointje op, kroop met zijn strakke muil achter de drums en roffelde lekker mee. Na zijn overlijden verschenen er allerlei anecdotes, maar deze vond ik het leukst:
Het is van Jan Struijs, oud-rechercheur en nu voorzitter van de Nederlandse Politiebond.
"He, kutcommissaris, zei hij als Deelder mij tegenkwam bij Het Kasteel. He, klotedichter, riep ik dan terug. Als we dat tegen elkaar zeiden, wisten we dat Sparta zou winnen."
"Ik ken hem al heel lang", zegt Struijs. "We zijn allebei Sparta-supporters. Ik ben hem heel vaak tegengekomen op Het Kasteel en soms zag ik hem bij het boksen".
Rond 1984 werkte Struijs als rechercheur bij politiebureau Marconiplein. "Jules verbleef in de cel nadat hij bij een verkeerscontrole werd aangehouden met 4 gram speed. Ineens riep hij mijn naam. "Ik wil Struijs spreken!". In die tijd werd je aangemerkt als dealer als je meer dan 3 gram speed in je bezit had. " Je kent me toch, Struijs. Die 4 gram is gewoon voor eigen gebruik."
Struijs: "We wisten dat hij een gebruiker en geen dealer was. Daarom heb ik besloten hem vrij te laten. Hij had waarschijnlijk net een voorraadje gehaald."
"Krijg nog 400 gulden van je !". Een paar dagen later kwam agent Struijs Deelder tegen in cafe Trotsenburg in Delfshaven. "Struijs, Struijs", riep hij toen. "Kom eens hier. Ik krijg nog 400 gulden van je". Iedereen lachen natuurlijk. "Ja, omdat je mijn speed in beslag hebt genomen. Ik eis het terug van de staat", zei hij met een grappige, typische Deelder-manier."
"En daar hield het verhaal nog niet op", vervolgd Struijs. " Een paar dagen later werd ik opgebeld door burgemeester Bram Peper. Ik dacht: O God, wat is er nu weer aan de hand ? Ik zal wel een standje krijgen of zo." "Heb jij Deelder een voorkeursbehandeling gegeven ? ", vroeg Peper. "Nee, zei ik, ik heb hem alleen aangemerkt als gebruiker en niet als dealer, maar dat weten we toch allemaal. Hoezo?" "Nou, Deelder kwam naar me toe en zei dat Struijs de enige politieman is die het Rotterdamse leven begrijpt. Daarom wilde ik even weten hoe het zit ".
"De laatste keer dat ik Deelder zag, zei hij : "He vakbondsvoorzitter, ik vind dat je een grote muil hebt gekregen, maar dat past wel bij onze stad" Dat was een soort Deelder-compliment. Ik koester hem enorm ".
In deze blog eren we Deelder met de publicatie van zijn bundel ROTTERDAMSE KOST. (Poesiegeschenk 2017) De gedichten staan zoals u natuurlijk reeds is opgevallen tussen alle items in.
In proletarisch
Rotterdam
gold uierboord
als godenspijs
waarvoor men met
een pannetje
bij de slager in
de rij stond
maar als slacht-
afval in feite
voor de varkens
was bestemd.
MARETAK
Begin december kregen we van onze tuinman een enorme maretak. De maretak is een groenblijvende plant uit de Sandelhoutfamilie. De plant leeft op bomen en is een halfparasiet. Voor water en zouten is ie afhankelijk van zijn gastheer. De maretak wordt ook wel "vogellijm of mistel"genoemd, vandaar het engelse Mistletoe. De witte besachtige vrucht wordt door vogels verspreid. Deze worden genuttigd in de oksel van een boomtak , het zaad blijft liggen en ontkiemt. De wortel groeit in de boom. Zaden worden niet verteerd en hebben een kleverige laag, vandaar ook de naam "vogellijm". De zaden zijn giftig. Rond Kerst en Nieuwjaar worden Maretakken als gelukssymbool opgehangen, zoals hier bij ons. Als je elkaar onder de maretak kust brengt dat geluk voor het komend jaar. De Maretak staat in de kruidengeneeskunde bekend als plant met medicinale eigenschappen. Hiernaar is onderzoek gedaan, met name naar toepassingen in de kankertherapie.
Nu we het toch over Kerstversieringen/gebruiken hebben....In Wąbrzeżno stond dit jaar weer de overbekende Kerstboom, maar daarbij in de buurt ook een heuse houten kerststal.
VOLLE MAAN
Als die aan de hemel staat, geeft dat altijd een apart effect. s' Nachts is het in plaats van aardedonker dan gewoon licht. Ook is het vaak iets kouder, en dat geeft in de ochtend hele mooie effecten met een mooi zonnetje erbij.....
FLIKKEN TORUN
Op een zaterdag in december stonden we net bij de garage, toen er een vreemde auto ons landje op kwam rijden. De auto zag er een beetje shabby uit en de chauffeur parkeerde de Renault precies voor onze voeten. Twee mannen stapten uit, een met zonnebril, de bestuurder zonder, en het type Jean-Paul Belmondo stelde zich, met badge in de hand, direct voor : " Recherche Torun, goedemiddag" . Ik repliceerde hem met hetzelfde en vroeg : " Heren (bijna liet ik mij Starsky en Hutch ontvallen, maar ik herstelde mij op tijd), waarmede kan ik u van dienst zijn ? " " Tsja, dat is het volgende : Heeft u afgelopen woensdag iets gezien, bemerkt of geroken uit die richting ? " en hij wierp een blik achter zich over de velden. Ik sprokkelde naar een alibi, en moest eerlijk bekennen dat ik op die dag niets had waargenomen, daar het op die woensdag erg mistig was. " Waar gaat het om, of mag u dat niet vertellen ? " Het bleek dat op die bewuste woensdag een houten huis in het bos in vlammen was opgegaan. " Is het echt ? Het huis van K. is in vlammen opgegaan ?" " Klopt, mocht u nog iets te binnen schieten, hier is ons telefoonnummer ". Ik bedankte en zei dat ook wij een houten huis hadden en nu wierp ik een blik over mijn schouder. " Dit huis ziet er beter uit en zal niet zo snel afbranden toch ? We hebben verder weinig tijd, dus bedankt en tot ziens !" Met soepele tred sprongen ze in de auto en reden weg. We hadden beiden het idee even deel uitgemaakt te hebben van een scene uit Flikken Rotterdam, maar goed, dit betrof Flikken Torun. Een tijdje hierna zijn we zelf poolshoogte gaan nemen in het bos, en inderdaad was er van het huis niet veel meer over dan een rokende puinhoop. De eigenaar, Dhr. K. heeft nu overal in het bos posters opgehangen, met daarop een tekst dat eenieder die deze zaak tot een oplossing weet te brengen een hoge beloning wacht.
Rotterdam
is een stad
waar gewerkt
moet worden
en van vreem-
de praktijken
zijn we hier
niet gediend'
merkte de ka-
nenbraaier op.
VUURPLAATS
Begin december werd de plaats voor de garage en de weg naar de poort toe met kiezelstenen bestrooid zoals u in de vorige blog heeft gelezen. Op 17 december, vlak voordat we naar Nederland zouden vertrekken, kwamen de mannen van City Garden weer langs om het karwei af te maken. In een dag zou het hele kiezelstenen terrein aangestampt worden met een speciale machine, maar die liet ons in de steek. Het werkte niet naar behoren, helaas. Wordt vervolgd in januari, zei men, maar ze moeten nog steeds komen..........
Van de berg met kinderhoofdjes die nog over waren, vroegen we hen een vuurplaats te maken, een beetje in de kom van de heuvel, lekker beschut.
Ze hebben er dik hun best op gedaan en op het laatst waren er nog maar enkele stenen over. Van bovenaf ziet het er zo uit.......
......en na egalisering van het overige terrein ziet alles er van een afstandje best strak uit. Ja toch ? Niet dan ?
AANVRAAG POOLS STAATSBURGERSCHAP
Vlak voor onze reis naar Nederland vulden we een hele stapel papieren in om het Poolse Staatsburgerschap aan te vragen. Deze Wniosek O nadanie Obywatelstwa Polskiego richt je aan de Poolse President, Andrzej Duda. Voorwaarde is dat je minimaal 2 jaar in Polen woont en minimaal 3 jaar getrouwd bent, iets waar we inmiddels ruimschoots aan voldoen. Het hele pakket is voor Kerst op de post gegaan, dus afwachten maar. Veel mensen vragen mij of ik mijn Nederlandse paspoort wel wil behouden. Uiteraard wil ik dat en ik zal net als Agata over een tijdje 2 paspoorten hebben, een Nederlands en een Pools.
KERST IN NEDERLAND
Dit jaar geen Kerstviering in Polen. Nee, we reden met onze Suzuki voor het eerst in jaren naar Nederland toe en dat verliep zonder files of problemen, zowel heen als terug. In 11 uur reden we van Czystochleb naar Schiedam, waar Michał en Zsuzsi wonen. Zij hebben een knus appartement en Michał heeft zich met klussen lekker uitgeleefd, zodat het er pico bello uitziet. Beiden zijn ze fervente koks en dus werden we verwend met allerlei heerlijkheden. Ook gingen Michał en ik naar een Schiedamse korenmolen om volkorenmeel te halen.
De rit naar Nederland was op zaterdag. Op zondag gingen we naar de Maasvlakte om lekker uit te waaien.
Naast Agata waren alleen wat kite-surfers actief in zee.....
Wij, de overige 3, bleven blauwbekkend wachten tot mevrouw was uitgepoedeld.....
......en na een rappe aankleedsessie, deden we ons bij een lekker warm vuurtje in een strandpaviljoen tegoed aan allerlei versnaperingen zoals Belgisch bier en de onvermijdelijke bitterballen.
De kapsalon
- zowel de grote
als de kleine -
komt oorspronkelijk
uit Rotterdam.
Het is een ultra-
vette hap waar een
hond geen brood
van lust maar een
Turk wel pap.
Op deze zondag reden we vanuit Schiedam naar Barendrecht om een aantal dagen te verblijven bij mijn ouders. Fijn uiteraard om Rina en Dries weer te zien en te spreken. Beter dan per telefoon of per skype.
Op maandag legden we 2 bezoeken af . Bij Aadje en Corina werden we met enthousiasme ontvangen voor de lunch. Bij pa en ma hadden ze al een verrassingstas met drop, kaas, gestampte muisjes, stroopwafels en nog veel meer lekkers, gebracht. Nog steeds eten we hier met plezier van!
In de avond waren we uitgenodigd bij Sandra en Wouter thuis. Ook hier werden we verwend met van alles en nog wat. Echt thuiskomen heet dat !
De dinsdag was het de 24e december, dus Kerstavond (Wigilia op z'n Pools). In de keuken was het een drukte van belang de hele dag. Heerlijke taart, toetje en voorafje uit eigen keuken. Wij hadden 2 eenden uit Polen meegenomen, en die stonden tesamen met rode kool als hoofdmaaltijd op het Kerstmenu. De eenden pasten niet in de oven bij mijn ouders, en dus werd de ene eend in de oven van de overburen geplaatst en de andere eend bij Ankie op de hoek.
De Kerstboom stond al een tijdje in de kamer. De hele familie legde de Kerstkado's onder de boom en dat zorgde voor wat nieuwsgierige blikken.....
.......waarna iedereen zich op zijn Kerstbest uitdoste.........
.......en voordat we gingen eten, werd er eerst gezongen door Bonnie en de kids........
Na de borrel werd de ouwel verdeeld en wenste iedereen elkaar persoonlijk een goed en gezond jaar toe. Toen was het tijd voor de Kerstmaaltijd en daarna werden de vele kado's van onder de kerstboom verdeeld. Dit alles duurde tot diep in de avond.
De hele familie was present, en ook de inwendige mens werd onderweg niet vergeten...
Op 2e Kerstdag reden we naar onze vriendin Uta in Den Haag. Zij verwende ons met allerlei lekkers en dat alles was zeer aangenaam. Totdat we daar in ons bed schoven, en het een behoorlijk onrustige nacht werd vanwege een plotseling opkomende griep. Het toilet bij Uta maakte overuren die nacht. In de ochtend van de 27e december heb ik Martin en Irene in Barendrecht opgebeld en gemeld dat we ziek waren en hen niet konden bezoeken. We zouden bij hen gaan Chinees Fonduen en alleen de gedachte daaraan deed mij al richting toilet lopen. Gelukkig vatte Martin het sportief op, en uiteindelijk bleek ook Irene niet topfit.
Na dit bezoek aan Uta met onverwachte wending, hadden we om 10.15 uur een afspraak op het Gemeentehuis van Den Haag aan het Spui. Beiden zijn we onze inlogcodes van de Didi-D kwijt en als je in het buitenland woont zijn er maar een paar plekken waar je persoonlijk de nieuwe code kan ophalen. Ongelooflijk wat een groot stadhuis en wat een mensen. Gelukkig was alles zo geregeld en konden we snel terug naar de Korianderhof om ons bed op te zoeken. Na een dag recupereren ging het gelukkig beter en konden we alles binnenhouden.
Op zaterdag 28 december waren we te gast bij de TV Smitshoek. De vaste kern van zo'n 20 tennissers kwam naar het clubhuis en samen hadden we een leuk weerzien met hen allen.
Zondag 29 december reden we naar Bonnie en Jorden in Wageningen om met hen samen nog een dag door te brengen. Na de dagen bij pa en ma is het ook leuk om in Wageningen in hun eigen huis hen te zien en te spreken.
En wat is mooier dan te wandelen in de prachtige bossen aldaar...........
Op 30 december zat onze intensieve Kerstvakantie in Nederland bij onze familie en vrienden er weer op. We reden in 10 uur vanuit Wageningen naar Czystochleb, waar deels Magda en Kamil op ons huis hadden gepast en ook een paar dagen pan Tomek, onze buurman met zijn vrouw Ania. Zij gaven de katten te eten en sloten s'avonds het hek.
KOLENDA
Bij thuiskomst zag ik al de bijzondere sporen door het bloemenperk onderaan onze heuvel. Tomek vertelde dat de Pastoor met zijn gevolg was geweest bij ons aan de deur. Eens per jaar moet de kas van de pastoor gevuld, kolenda heet dat in het Pools, en dan gaat hij zijn parochianen langs voor een gift boven tafel voor de kerk, en onder tafel voor hemzelf.....Iedereen pikt dat, want niemand durft een kritische noot te plaatsen. De wielafdrukken zijn dan ook een spoor van zijn " uit de bocht vliegen " , en dit staat zo'n beetje symbool voor de Poolse RK-kerk in het algemeen : machtsmisbruik, pedofilie, homofobie, je kan het zo gek niet bedenken, of het gebeurt. Het moge duidelijk zijn dat de Pastoor met zijn gevolg niet welkom is aan onze houten voordeur. Ergo : Als de pastoor geweest is bij iemand, dan wordt het volgende boven de voordeur met krijt beschreven : De 3 voorletters van de 3 koningen + het jaartal. Zo kan dus iedereen het hele jaar door zien dat hij geweest is en dat je dus bij de RK-club behoort of niet. Over privacy gesproken.......
Snert-met-drijfijs
Sterf-op-straat-wors
Steak-de-moord
en kapsalon
Nazi Goering
Neukpatronen
Kroten kaantjes
Uierboord-ziedaar
De Rotterdamse
keuken met
de complimenten
van de kok
Da's die Bolle
met de badmuts
en dat maffe
schortje voor.
OUD EN NIEUW
Zoals gezegd waren we de dag voor Oud en Nieuw weer thuis. Dit kwam mede doordat we op Oudejaarsdag gasten kregen via AirBNB. Vijf mensen uit Torun en Bydgoszcz kwamen Oud en Nieuw vieren bij ons. Zij maakten er boven een dolle boel van. In het laatste uur van 2019 konden we ze toch zover krijgen te komen naar een vreugdevuur in de nieuwe stookplaats en dus toastten we met hen op al het goeds in 2020 !
GINO EN SIMPLY
Gino en Simply hebben onze vakantie goed overleefd. Simply is niet veranderd......
......Gino is flink gegroeid......
.....Gino zoekt vaak ons gezelschap op...........
.......en soms liggen ze samen op nog geen meter van elkaar uitgeteld op de bank......
.....maar soms knalt het hier echt in huis, want Gino krijgt al een beetje macho-neigingen en probeert Simply's heerschappij in huis te ondergraven. Simply roffelt er met zijn poten flink op los en geeft Gino dan een pak slaag van jewelste, die daar vooralsnog niet erg van onder de indruk is.
RIEK
Bij terugkomst uit Nederland maakten we een inspectieronde over ons terrein. Vorig jaar trof ik op zo'n ronde een dode kat, nu trof ik gelukkig iets minder schokkends : Een riek is door iemand lang geleden in een toen nog jong boompje gestoken en is daar in al die jaren ingegroeid.
Ik moest nog flink trekken om het los te krijgen en dus heb ik weer iets voor de curiosa-hoek op ons terras. Daar liggen 3 enorme houten schijven te drogen en daarop liggen nu een aantal gevonden voorwerpen, meestal verroest, die duiden op noeste arbeid in vroeger dagen.
"Ik zou graag zien dat er sprake is van een (1) geneeskunde, namelijk de geneeskunde die het beste uit alle geneeswijzen verenigt, ten dienste van de patient"
De maand januari is vaak zo'n maand waarin je je voornemens concreet gaat maken. Wij doen dat door de gehele januari-maand mee te doen met een online cursus, en die heet : LEEF DE BESTE VERSIE VAN JEZELF. Henk Fransen is huisarts en hij combineert de reguliere geneeskunst met de alternatieve. In de cursus legt hij op praktische wijze uit hoe je inderdaad de beste versie van jezelf kunt leven. Met enige scepsis ben ik, samen met Agata, aan de cursus begonnen en nu hij per 31 januari is afgelopen moet ik zeggen, dat Henk een prachtige, praktische cursus in elkaar heeft gezet.
Kijk maar eens op internet en Google maar eens op die naam. Hij heeft een mooi boekje geschreven : VERSTERK JE GENEZEND VERMOGEN OP 5 NIVEAUS (Ankh Hermes 2014, nu inmiddels al de 7e druk!) en ook voor mensen die de diagnose kanker hebben gekregen, heeft hij een cursus EERSTE HULP BIJ KANKER ontworpen, waarin hij je in bijna 100 videos alle info geeft over de ziekte vanuit alle mogelijke gezichtspunten. (149 Euro, niet goed geld terug garantie !).
De cursus die wij gedaan hebben (50 euro) voor iedere dag video + huiswerk, heeft ons veel gebracht. Maar liefst 1500 mensen deden mee aan deze cursus. Het was zo'n succes dat hij in februari nogmaals de cursus een keer doet voor diegenen die dat ook wilden. De volgende keer wordt het pas in januari 2021. Henk is ook de man die Bill Bengston een paar keer per jaar naar Nederland haalt voor een meerdaagse cursus. Bill is bekend geworden als de man achter het CYCLEN. Wat is dat ? In die cursus legt hij uit hoe je je hartsverlangens telkens weer terug laat komen middels het cyclen. Op YouTube zijn films hierover te vinden en uiteraard op de website van Henk Fransen. Doen !
Rotterdamse kost
is voor een buiten-
staander niet te
knagen en alleen
de sterkste magen
kunnen hem of haar
zonder gevaar voor
brandend zuur of
darmkatarrh ver-
dragen - de Rotter-
dammer is erop ge-
maakt en zal hoog-
uit om de tomaten-
ketchup vragen.
AANVRAAG POOLS STAATSBURGERSCHAP (VERVOLG)
Begin januari kreeg ik bericht dat mijn bundel papier met goed gevolg is aangekomen, maar dat ze het niet in behandeling kunnen nemen. Er dienen namelijk officieel, door een notaris geverifieerde bewijsstukken, toegevoegd te worden. Ook moest ik een recent uittreksel uit het geboorteregister erbij voegen. Dat kan bij de gemeente Rotterdam online en daarom wacht ik nu op het per post verstuurde stuk. Met alle stukken gaan we naar de notaris. Die maakt copieen en zet er zijn stempel op en daarna wordt het verstuurd. Kortom, het huiswerk mag over.
SNEEUW
De eerste foto van deze blog en de foto's hier suggereren dat de winter in alle hevigheid is losgebarsten in Czystochleb. Deze foto's zijn van 5 januari j.l. en ik moest opschieten voordat het zonnetje alle sneeuw liet smelten. Dus voor deze winter zijn deze foto's uniek. Wie weet komt er deze maand nog een koudegolf, maar de Poolse weermannen en vrouwen verwachten dat op korte termijn niet.
WERKBANK GARAGE
Aan het begin van 2020 heb ik de hoop op de komst van Piotr Krol, de bouwer van ons huis, maar opgegeven. Na 15 maanden wachten, diverse telefoontjes en mails met als resultaat o reactie, heb ik besloten zelf de beloofde werkbank te gaan maken en diverse reparaties in huis zelf uit te voeren.
Allereerst heb ik samen met buurman Tomek al het sloophout dat op een berg in de garage lag klein gemaakt als aanmaakhout. Dat staat nu in 2 volle big bags te wachten op verbranding in de open haard. Na opruiming van de garage en na opname van de juiste maten ben ik naar de Tartak (houtzagerij/houthandel) in Torun gegaan en heb daar prachtig, stevig, droog hout gekocht. Daarna heb ik de werkbank in elkaar gezet en het gereedschap ook een plek gegeven. Ziehier het resultaat!
PICKNICKTAFEL + LOUNGEBANK
De eerste klus in de nieuwe werkplaats was het schuren en olien van de picknicktafel. Deze tafel heb ik vorig jaar in elkaar geknutseld en die was door het vele buitenstaan toch wel wat verweerd. Van mijn vader had ik met Kerst wat apparatuur meegekregen en dus kon ik met de (band)schuurmachine de bank onder handen nemen. Daarna heb ik de bank in de olie gezet......
Binnenkort moet dat nog 2 keer. Het volgende kwam er echter tussendoor.....
....... en daar kon ik de picknicktafel mooi als werkbank voor gebruiken :
Bij de plaatselijke timmerman bestelde ik dit prachtige hout. Het mannetje daar vindt het leuk dat ik de loungebank zelf ga maken en hij heeft alles mooi gepolijst en op maat gezaagd. Daarna was het aan mij om van alle losse balken de bank samen te stellen. De bank is nu bijna klaar . Inmiddels is hij 3 keer geolied en heb ik er stoere zwenkwielen onder gezet.
Binnenkort ga ik in Kowalewo naar een meubelmaker, die op maat een kussen gaat bekleden, en dan is ie echt af en moet ik alleen nog wat belletjes doen voor sjouwers die het 50 kilo zware gevaarte naar ons terras boven gaan dragen.
schijterij van-
al dat gekook
voor die tv!
Straks is ieder-
een hier chef
waar niemand
van de honger
nog ontlasting
heeft.
FECALIEN (VERVOLG)
In de blog 27 heb ik u in geuren en kleuren uit de doeken gedaan hoe het plaatselijke rioleringsbedrijf van Wąbrzezno hier bij ons voor de deur illegaal enorme hoeveelheden fecalien stortte. Sinds de vorige blog zijn er veel lezersreacties hierover binnengekomen. Ad Vermeulen, voor zijn pensioen werkzaam bij het Waterschap in Barendrecht, heeft ons per mail uitvoerig uit de doeken gedaan hoe dit soort dingen in Nederland werken, waarvoor namens ons de hartelijke dank.
Dit is Polen uiteraard, en in deze provinciestad werkt het anders als in een moderne grote stad. Hier is het nog verdeel en heers, beetje smeergeld hier en daar, en we kunnen doen wat we maar willen.
In de tussentijd kregen we 2 officiele brieven ter onderstreping van de bovenstaande conclusie : De politie-commissaris schrijft ons in een door hem ondertekende brief dat alles volgens de wet is gegaan. Ook een tweede brief uit Torun met die strekking kregen we van de milieu-organisatie en dan wat echelons hoger. Daar op een hoge post zit een broer van een der boeren, en die regelt dit wel even dat ze zich geen zorgen hoeven maken. Doofpot van deze beerput alom. We hebben maar besloten dit dossier te sluiten en niet richting tv, radio, kranten ons vuil te spuwen. De buurman en het rioleringsbedrijf is gewaarschuwd dat we niet achterlijk zijn en verdere stortingen niet zullen tolereren. Welke les trekken we uit dit alles :De wet klopt niet : Het rioleringsbedrijf doet zelf de onderzoeken of iets schadelijk is of niet (..) en volgens de wet is dat o.k., hoe infantiel kan je zijn ? Daarna stort het bedrijf het afval op afgelegen velden en bij klachten ,zoals in ons geval, passen we alles in de papieren achteraf wel aan, en verder helpen de vriendjes (stadsbestuur, dorpshoofd, politie,boswachter en keuringsdienst van waren) je wel uit de shit.
Een niet al te leuke constatering, maar het is helaas wat het is. Kortom, bij jezelf blijven, niet boos worden en het leven leiden dat bij jou past, dus bovenal hier niet in mee gaan.
Eerlijk duurt het langst!
AFVAL OPRUIMACTIE
Een ander goed voornemen voor dit jaar. Niet alleen maar klagen dat mensen zomaar alles wegflikkeren links en rechts van de bosweg. Nee,gewoon handschoenen aan en opruimen die rotzooi!
Resultaat van een half uur met prikvork en de bekende handen uit de mouwen : Achterbak vol met klein en groot afval dat we keurig bij de boswachter van Czystochleb in de container hebben gegooid.
Opgeruimd staat netjes. Goed voorbeeld doet goed volgen !
KORT OVERIG NIEUWS
- Op 18 januari was het precies 100 jaar geleden dat Torun terugkeerde bij het vrije Polen. In de dorpen hier in de omgeving was dat iets later, zo rond 19 en 20 januari 1920. Uiteraard vonden er festiviteiten plaats met vooral veel vlaggen, wapens, soldaten en melige toespraken door hoogwaardigheidsbekleders.
- Op 23 januari organiseerden we weer een info-avond BSR bij ons thuis. Dit keer kwamen 8 mensen op deze bijeenkomst af.
- De oranje vrachtauto wordt deze week waarschijnlijk verkocht, of eigenlijk wordt hij geruild. Iemand komt met een Jeep Grand Cherokee en we ruilen de vrachtauto met deze auto. Uiteindelijk verkopen we de Jeep en dan zijn we eindelijk van deze kostenpost qua verzekering en wegenbelasting af. Buurman Tomek voert de regie in dezen. Volgende blog meer hierover.
- De hele winter staat deze peterseliestruik voor onze deur. Normaal gesproken zou die het niet overleven, maar nu met de slappe winter groeit het gewoon door en blijft het groen.
- We bakken nog steeds ons eigen brood. Dit is een nieuwe vondst : Chocoladetaart met rode vruchten. Heerlijk was-ie !
Kanen knagen
hooien grazen
schaften makken
pruimen prakken
bunkeren bikken
happen slikken
haggelen snaaien
lossen en laaien
Rotterdammers
doen het gaarne
zolang het maar
geen tafelen wordt.
Do widzenia en leef de beste versie van jezelf !
Andy en Agata.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten