HET POOLSE LEVEN 2

20-11 2017

Het leven is een achtbaan.

Het gaat met duizelingwekkende snelheid voorbij. Het brengt je tot grote hoogtes, angstwekkend diepe dalen en met veel bochten en gestuiter komt het karretje aan het einde tot stilstand. Tijd om uit te stappen………

In de afgelopen weken zijn 3 dierbaren van ons uitgestapt. Drie heel verschillende mensen van 53, 70 en 85 jaar oud. Ieder met zijn eigen leven, verlangen, beroep, echtgenoot, hobby, dromen en angsten.

Zenon stierf vandaag op 85 jarige leeftijd na 3 maanden strijd. Een beminnelijke man met een altijd opgewekt humeur, extravert en door velen geliefd om zijn gastvrijheid. Hij, de vader van Dorota (vrouw Agata’s jongste broer) is wekenlang door haar verpleegd. Vanmorgen legde hij zijn hoofd neer, het hoefde niet meer.   '

Danie, studie- en kamergenoot van Agata in Zuid-Afrika overleed afgelopen maandag 13-11 onverwacht, na een kort ziekbed van 2,5 week. Zij kreeg 5 jaar geleden de diagnose borstkanker, maar besloot geen medische interventie te ondergaan. Zij heeft 5 jaar plezier gekend, 5 intensieve jaren met haar man en 2 kinderen. Uiteindelijk heeft ze de strijd moeten staken, maar met opgeheven hoofd en op een manier zoals zij het wilde en niet anders. 

Johan, vader van Jorden, onze schoonzoon, kreeg kort na elkaar 2 hartaanvallen en kwam die niet meer te boven op 24-10. Ook hij was een levensgenieter, die alles uit het leven haalde wat erin zat. Zijn humor, enthousiasme en pakje shag zullen we in het vervolg gaan missen.

Gisteren kregen we per post een brief met daarin het volgende : De gemeente Wabrzezno heeft ons , in tegenstelling tot de vorige keer, de BOUWVOORWAARDEN toegestuurd. Nou en , zul je denken ? Dit betekent dat ons charme-offensief richting de natuurorganisatie uit Bydgoszcz zijn vruchten heeft afgeworpen. Anders gezegd : JIIIIEEEEEHOOEEEE, we kunnen gaan bouwen ! Het zag er tijdenlang niet naar uit, maar ons gevoel werd bewaarheid : In gesprek gaan, liefdevol benaderen , argumenten uiteenzetten en kijken , observeren wat er gebeurd. Ziedaar het resultaat. Niets staat het bouwen op ons landje, onze hectare grond, nog in de weg. Dus vol gas reden we naar het gemeentehuis voor de verdere stappen. En die zijn als volgt : Architect gaat ons huis intekenen op schaal . Dat gaat naar de gemeente inclusief ons project, dat we in 4-voud inmiddels in ons bezit hebben. Zij gaan zich erover buigen en komen uiteraard met opmerkingen of gaan direct akkoord. Inmiddels hebben we contact met een bouwfirma die medio mei-juni 2018 kan gaan bouwen. Kortom, we beginnen op stoom te raken voor wat de bouw van ons huis op het landje betreft. Hierbij de link van ons houten huis N5 :                                    http://projektysylwiistrzeleckiej.pl/katalogProjektowGotowych/N5/indexF3.html

Omdat we hier toch zijn in Polen, kunnen we, als het gevraagd wordt, meehelpen met oogsten. Halverwege oktober betrof het de Suikerbietenoogst. Sommige stukken land moeten van suikerbieten worden ontdaan, omdat de machines er anders niet bij kunnen. En zo trok ik mijn overall en dikke trui aan, muts op en met de machete in de hand werden de bieten van gebladerte ontdaan en daarna op een berg gegooid. Ook Agata hielp mee, terwijl Wojtek aangaf wat er gedaan moest worden.

Na maanden van drukte besloten we half oktober er even tussenuit te knijpen. We kozen ervoor om van 15-22 oktober naar Zakopane te gaan, de mondaine wintersportplaats in Polen aan de voet van de Hoge Tatra. Wat een fantastische week hebben we daar gehad in een vrijstaand houten huisje met uitzicht op de bergen. 

Ongelofelijke temperaturen troffen we die week : 20-25 graden, straalblauwe lucht, windstil, kortom lot uit de loterij. 

Uiteindelijk hebben we de meest beroemde berg van Polen beklommen, de Giewont. 

Bovenop de berg staat een metershoog kruis. Vanuit Zakopane ziet het massief eruit als een slapende ridder. Het kruis staat op de bovenlip van de ridder, dus is het net of de ridder het kruis kust.

Gezien de invloed van de kerk hier in Polen niet toevallig zo georchestreerd. Wat een kleurenpracht, wat een bergen, wat een landschap, wat een mensen ( de bergbewoners in klederdracht en soms nog met paard en wagen), Zlota Jesien (gouden herfst) in optima forma.

Absoluut hoogtepunt voor ons was die week toch nog iets anders : We zijn nog een dag gaan wandelen in Tatranska Lomnica  in buurland Slowakije. Prachtige bergen aldaar....

.

In het donker terug met de auto en toen gebeurde het : Een enorm Edelhert stond op de weg. Ik reed niet hard, kon stoppen en beiden keken we het enorme hert aan, getooid met een enorm gewei. Het hele tafereel duurde niet meer dan een paar seconden, maar was van een onovertroffen schoonheid. Ineens kwam het in beweging en met veel souplesse sprong het minstens 200 kilo wegende hert over de vangrail en weg was het. Was dit echt of niet ? Ja, we hadden het beiden gezien en nog steeds staat het moment op ons netvlies gegrift. 

Enkele weken geleden verstuurde ik onze “schets van het Poolse leven” . Velen hebben hierom gevraagd en na versturing bleek waarom. Wat een enorme berg reacties hebben we gekregen, vooral per mail. Kort, lang of zeer lang waren de mails, en sommigen deelden hun lief en leed met ons, wat ons een inkijk heeft gegeven in weer hun leven. Bedankt voor de vele reacties en ga door zou ik zeggen, want we vinden het leuk. Onze vriendin en BSR-collega uit Den Haag, Uta, heeft zelfs het vliegtuig genomen en is ons een week komen bezoeken. Samen met haar zijn de eerste 5 bomen geplant op ons landje : Ginkgo Biloba, Amberboom, twee Sier Appelbomen en een Dennenboom. Ook 2 vlinderstruiken zijn de vochtige klei ingegaan, bovenop de heuvel, vlakbij ons toekomstige, nog te bouwen, houten huis. De oranje, door ons aangeschafte Mercedes Benz , deed dienst als transportwagen.

Soms vind je rare dingen op straat. Op nog geen 100 meter van ons huis in Grebocin lag deze slang op de weg, helaas net vers overreden door een auto....

Gisteren voor de tweede keer naar de tandarts geweest. Agata vond het nodig mij aan te melden aldaar, daar zij in de afgelopen weken ook 5 keer daar naartoe was geweest. De tandarts zit de ene keer in Kowalewo en de andere keer in Wabrzezno. In een vorig leven moet ze dierenarts geweest zijn, want ze staat te sjorren en te roeren alsof er een trekpaard met open bek, sorry mond, in de stoel ligt. Met boren stinkt het naar verbrand vlees en in een opwelling schoot de gedachte aan een crematorium mij te binnen. Je moet nog stevig betalen ook en ook daarvan houd je een vieze smaak in je mond. Zelfs mijn overhemd ruikt naar verbrande botten zoals na een slechte barbecue. De tandarts wil mij bijna iedere dag zien, maar die lol geef ik haar niet. Eens per week is meer dan genoeg, zodat mijn kaak een beetje kan bijkomen van het powerliften. Wie mooi wil zijn moet pijn lijden, en dat doe ik dan ook met verve.

Op ons landje komen tussen het gras soms prachtige dieren tevoorschijn zoals deze hagedis.

We hebben het plan te starten met onze praktijk op 2-1 2018. We noemen onze praktijk BSR Zdrowe Zycie (Gezond Leven) en inmiddels is de domeinnaam voor onze website vastgelegd : www.bsrzdrowezycie.pl We hebben een ontwerper in de hand genomen die onze website gaat vormgeven, evenals de visitekaartjes en folders etc. Agata is druk aan het vertalen van het Nederlands of Engels naar het Pools, zodat de website gevuld kan worden met nuttige informatie over Body Stress Release. We hopen dat het gaat lukken voor de Kerst en zo niet, dan starten we sowieso op 2-1 2018, want we hebben weer zin om releases te geven en mensen te spreken.

Veel mensen vroegen mij waarom we in godsnaam naar Polen verhuisden, daar zij op het nieuws allerlei verontrustende zaken hebben gezien betreffende de politieke situatie in Polen. Dat is juist. De politiek is juist iets dat je terzijde moet laten, langs je heen moet laten glijden, want het haalt je juist uit je confortzone en veroorzaakt alleen maar boosheid en frustratie. Dus, Poetin, Trump, Rutte, Kaczynski, allemaal een pot nat. Leuk voor de tv (praatprogramma’s) of internet, maar schadelijk voor land of de mensheid aldaar. Neem de partij van Kaczynski , de PIS, wat staat voor Recht en Rechtvaardigheid, spreekt veel mensen aan daar zij sinds 1989 hun baan verloren hebben en buitenlandse investeerders voor een habbekrats hun bedrijf hebben opgekocht. Daarnaast is de PIS goede maatjes met de clerus en dus voorzien van geldelijke steun en daarvoor wil het wel wat terug. Aartsconservatief zou je het kunnen noemen. Kaczynski heeft wat handlangers in de regering die het vuile werk voor hem doen, en hij schuwt ook niet om mensen uit zijn familie baantjes te geven of wetten niet van toepassing te laten zijn voor een van hen. Kaczor in het Pools is een woerd , daarom beelden criticasters hem vaak als een eend af. Daarnaast zeggen zij, dat de waarheid tegengesteld is met wat hij of zijn regering snatert. Wantrouwen dus, en dat is gevaarlijk speelgoed………… Kortom, wij houden ons niet bezig met deze zaken en besteden onze tijd aan andere zaken, die WIJ belangrijk vinden.

Eten bijvoorbeeld. In Zakopane liepen we een Pizzeria in en daar zaten naar later bleek 15 nonnen te eten. De bediening verontschuldigde zich, want deze groep gaat voor en dus duurt het eten maken iets langer. De dames lieten zich de pizza’s goed smaken. Toen als toetje de Tiramisu op tafel kwam, kirden ze van genot. Beetje flauw misschien, maar welk genot hebben deze dames anders ? Een knoestige ledikantrand, banaan, komkommer of gelijkvormig evt. motorisch aangedreven voorwerp , de geschubde en naar rozenwater ruikende hand van een vicaris of pastoor? Tsja, dan toch maar uit eten, en je culinair door Italianen laten verwennen, dat scheelt weer ettelijke wees gegroetjes nietwaar. Ik dwaal af, nom de Dieu, we hadden het over eten….Als de clerus ergens eet dan weet je dat het goed eten is en dat het ook wat mag kosten. De Pizzeria in Zakopane was bijzonder goed overigens. Verfijnd van smaak en dat is vaak ook wel anders. Grote hoeveelheden vlees, aardappels en iets groente, maar vooral veel, heel veel vlees en dan nog bovendien, misschien niet toevallig, varkensvlees.   Rundvlees , daar moet je echt naar zoeken. In Grebocin kost het dagmenu (3 gangen) 15 zloty, wat omgerekend 4 euro is. Verwacht geen culinair hoogstandje, maar gewoon veel voor weinig. Dan maar lekker thuis koken en dat kan prima in onze Ikeakeuken. Carrefour, Makro , Geant, het is hier allemaal en daar kun je prachtige dingen kopen, ook steeds meer biologisch. Steeds vaker zie je kleine winkeltjes waar alleen bio wordt verkocht. Prima, wij zijn daar klant.

Ik lees net dat Leo Beenhakker Sparta gaat adviseren. Hij, ooit lid van onze handbalvereniging, kon een tijd in Polen niet meer stuk. Hij heeft een van de hoogste onderscheidingen gekregen omdat hij een aantal jaren terug het nationale voetbalteam van Polen bracht naar een EK of WK. Zijn persconferenties zijn nog steeds legendarisch hier. Een andere in het oog springende “bekende” is oud-collega directeur Hugo de Jonge, die sinds 2004 het onderwijs voor gezien hield en werd ingelijfd door het partijbureau van het CDA onder de toen bezielende leiding van premier Balkenende (ja die…) Na een wethouderschap in Rotterdam, is hij nu minister en zelfs een van de 3 vice-premiers. Houdt deze mannen in de gaten, zij gaan voor enige reuring zorgen binnenkort.

Op 14 oktober j.l. hadden we een bruiloft. Zo zagen het bruidspaar en de rijk gevulde dis eruit.

Ik kocht kort geleden een jas bij de DIVERSE, een trendy zaak in een even zo trendy koopparadijs, waar Zuidplein armoedig bij afsteekt. Leuke, mooie jas voor maar liefst 349,99 Zloty, voor Poolse begrippen een fors bedrag. Na twee dagen zat er op de rugzijde een verticale scheur. Niet door een spijker, nee, de stof week uiteen en zo ontstond een scheur. Terug naar de winkel dan maar en geld terug vragen. Je voelt het al aankomen, niets daarvan. Geld terug, onbespreekbaar. Ik kon een reclamatie invullen en dan zou de jas naar Gdansk opgestuurd worden, waarna ik binnen 2 weken telefonisch geïnformeerd zou gaan worden. Dat gebeurde inderdaad na 2 weken. Helaas , men kon mij het geld niet terug geven, daar ik de jas verkeerd gedragen heb. U begrijpt, in goed Rotterdamse krachttermen heb ik mijn eerste frustratie zijn gang laten gaan. De volgende dag zijn we de jas op gaan halen. We kregen de jas terug, met een brief van de directie vol wetsartikelen waarop hun oordeel gebaseerd was. We gristen de tas met jas van de toonbank en togen naar de Consumentbond van Torun, gezeteld in statig gebouw in het centrum van Torun. De dienstdoende dame vond dit toch ook absurd en zag er genoeg brood in een zaak tegen de DIVERSE te starten. En dat betekent in ieder geval 2 weken wachten op het oordeel van opnieuw de directie van de Diverse. Kortom, klant is koning, dat blijkt hier duidelijk uit. Wat doe je hiermee ? Boosheid ligt voor de hand, maar glimlachen is beter voor de gezondheid. Kortom, een beetje Kafka zo nu en dan. Als de winter voorbij is , dan heb ik mogelijk alsnog een hele jas………….

Vliegen naar en vanuit Polen is retegoedkoop met Wizzair of Ryanair. Voor 40 euro vliegen wij 2 samen van Gdansk naar Eindhoven of Groningen en weer terug, met daarbij een kleine trolley met maximaal gewicht van 10 kilo per koffer. Gdansk is een prachtige stad, maar ook badplaats Sopot en havenplaats Gdynia zijn zeker een bezoek waard. Niet voor niets heten zij gedrieën Trojmiasto. Er ligt heel wat historie in deze plaatsen. Het vliegveld van Gdansk heet Lech Walesa en dat is een prima vliegveld. Dit geldt ook voor Eindhoven. Groningen, daar landen meer vogels dan vliegtuigen.

Tot zover dit inkijkje in ons leven hier in Polen. Jullie mochten even meerijden in de achtbaan.

Do widzenia !

Agata en Andy.    

Schets van het Poolse Leven

SCHETS VAN HET POOLSE LEVEN

11-10 2017

Lieve mensen,

Hierbij onze eerste indrukken in Polen. Veel leesplezier en schroom niet te reageren !                 Andy + Agata Bengsch

11-8 2017 : Onze laatste dag BSR in Barendrecht en dat hebben we geweten…..Velen wilden op de valreep nog een release en zo zat met name de gehele laatste week bomvol met afspraken. Wie langs kwam maakte gebruik van de gelegenheid om ons te bedanken. Dit duidt op eenrichtingverkeer, maar ook wij deden hetzelfde, daar velen jarenlang klant zijn geweest. Al met al puilden onze praktijken aan het eind van de dag uit vanwege kaarten, brieven, bloemstukken, zelfgebreide sjaals, noodlampen voor als het licht uitvalt, persoonlijke brieven, diverse bomen (niet letterlijk, maar geld ervoor), geluks-olifant, geld-boom en nog veel meer om op te noemen. Zo hier en daar werd een traan gelaten, maar de lach overheerste gelukkig. 

13-8 2017 : De hele familie kwam nog een keer eten bij ons. De bovenverdiepingen stonden al in het teken van de verhuizing, maar beneden leek het of er niets stond te gebeuren. Onder de eikenboom in het gras achter ons huis hebben we heerlijk getafeld , maar ook herinneringen doorgenomen met elkaar. Tastbare herinneringen gingen met Bonnie en Michal mee naar huis. Dat scheelde weer 2 kartonnen dozen.

18-8 2017 : Eindelijk de verhuizing. Maar onverwacht lieten de twee Poolse vrachtwagens op zich wachten. De eerste verscheen tegen het middaguur en de tweede om twee uur. In de haast werden er wat extra handen opgetrommeld en daarvoor zijn we Aadje, Remco, Angelique, Sep, en mijn vader Dries zeer dankbaar. Wat verzameld een mens al niet in de loop der jaren. Tsja, daarvan is al een flink gedeelte weggegooid of naar de kringloop gebracht, en wat overblijft is werkelijk gigantisch. Maar goed, de deuren van de vrachtwagens gingen uiteindelijk toch nog dicht. De vrachtwagens vertrokken en wij zijn na het avondeten vertrokken met onze Renault Clio. Afgeladen was die, met als belangrijkste passagier onze kat Simply, die zich werkelijk voorbeeldig heeft gedragen in de auto, mede door de Rescue Remedy (Bachbloesem)-druppels op zijn kleedje.

19-8 2017 : Na een voorspoedige reis kwamen we rond 11.00 uur s’morgens aan in Grebocin, vlakbij Torun. Nog geen vrachtwagen te bekennen. Die kwam tegen tweeën aangereden. Er was flink wat hulp opgetrommeld en met 6 man was de vrachtwagen zo leeg. De tweede vrachtwagen kwam ook ineens om de hoek, en daarvan hoefde maar een klein gedeelte te worden uitgeladen. Uiteindelijk reed die door naar Agata’s broer Wojtek in Plywaczewo. Daar stonden ook wat familieleden klaar om uit te laden. Alles werd in de garage van Marcin gezet. Iedereen vond het ongelofelijk dat dit alles in de vrachtwagen heeft gekund.

20—8 2017 : Vandaag zouden we op de boerderij alles vanuit de garage op zolder gaan zetten, gevolgd door een barbecue. Mijn eerste hulp in dit alles bezorgde mij gelijk het eerste ziekenhuisbezoek in Polen : Iemand verzette het kinderbed en door het iets op te tillen en te verschuiven werd mijn nagel van mijn grote rechter teen opgetild. De nagel stond omhoog als de geopende Brienenoordbrug. Men stoof uiteen en sommigen vielen bij de aanblik bijna flauw. In het Bielany ziekenhuis (ooit de werkplek van Agata’s zus Ewa) werd ik na iets wachten verzocht de andere kant op te kijken. De arts trok in 1 beweging de nagel uit mijn teen, gooide hem met een boog in de prullenbak en vertelde geroutineerd dat mijn nagel over 3 maanden weer in volle glorie hersteld zal zijn…..Bij thuiskomst stond alles op zolder en na de barbecue vertrokken we naar ons huis in Grebocin. 

In de dagen erna vertoefden we in chaos tussen de dozen en we waren dan ook blij dat we de 24^e weer naar Nederland vlogen voor de laatste lootjes Walmolen 18. Vlak voor vertrek reden we naar Ikea in Bydgoszcz en bestelden daar onze nieuwe keuken, die helaas geplaatst kon worden op 19 september a.s. Dat brengt mij bij het feit dat je gaat verhuizen van een woning van 125 m2 naar 55 vierkante meter. Dat is inkrimpen geblazen…..Wat heeft een mens echt nodig ? Veel, veel minder dan je denkt. Wat is echt belangrijk ? Dat je lieve mensen om je heen hebt, en die hebben we zowel in NL als in PL. Daar zijn we blij en dankbaar voor.

24 t/m 30-8 2017 : Velen weten inmiddels wat er plaatsvond in die dagen : Walmolen 18 schoonmaken, Bonnie jarig op de 28^e, mijn ouders op het vliegtuig gezet naar Amerika voor bezoek van 3 weken aan mijn broer Otto. Ook met mijn vader de caravan in Haamstede geplaatst op de schitterende najaarsplek. Op de 29^e de Walmolen 18 met nieuwe bewoners Marjo en Sjaak + makelaar bekeken en daarna in galop naar de notaris, die de stukken met veel grapjes er doorheen joeg, waarna wij de sleutels overhandigden . Hierna ons afgemeld op het gemeentehuis en daarna de 30^e per vliegtuig naar ons nieuwe adres :

Ulica Torunska 12 B/3    87-122 Grebocin     Polska

Ik krijg net de tip van Agata dat ik maar moet ophouden met dat gedateer en dat doe ik dan maar vanaf nu……………

Nu op 11 oktober is Agata reeds aangemeld en heeft zij al een Pools persoonsbewijs. Ik moest naar Bydgoszcz om mij bij speciaal loket aan te melden als ander EU-inwoner. Dit kwam niet vaak voor, bleek . Eergisteren, 9 oktober heb ik nog geen persoonsbewijs gekregen, maar ik ben wel officieel aangemeld in Lubicz. Tevens heb ik een Pesel gekregen, vergelijk het maar met ons Burger Service Nummer. Ik sta nu geregistreerd als inwoner van de EU die nu in Polen woont en kan nu ook doen wat iedere Pool doet.  

Na 4 weken tussen de dozen leven, werd op 19 september onze Ikea-keuken geplaatst. Wat een luxe , en beter nog : weg waren de dozen de dag erop. Oom Ryszard heeft ons zeer geholpen met wat kleine verbouwingen links en rechts, zodat alles er nu prima uitziet. Vorige week is zelfs nieuw laminaat gelegd in de woonkamer. Dat was wel nodig want op sommige plekken zaten er gaten van dik een centimeter tussen de planken.

Ook hebben we houten vensterbanken geplaatst, op maat gemaakt door een timmerman en door mij gelakt. Wat een opknap !

Vorige week hebben we onze nieuwste aankoop opgehaald in Chelmno : een 25 jaar oude Mercedes-Benz 609D vrachtwagen, geschikt voor het vervoeren van allerhande spullen. Een echte vrachtwagen, dus mijn rijbewijs C komt weer goed van pas. Met zitplaatsen voor 6 personen is deze pick-up truck niet alleen voor bouwmaterialen geschikt, maar dus ook voor personen.

Onze Renault Clio heeft inmiddels ook een Poolse nummerplaat en toch staat een wit bord anders dan het gele……Binnenkort gaan de winterbanden eronder, want het is verdraaide koud  hier met 10 graden op de teller. 

..

Het wordt een koude winter vermoed ik, want overal barst het van de paddestoelen en let op, dat duidt erop dat de natuur zich aan het voorbereiden is. Om hiervan een voorbeeld te geven : Op ons landje in Czystochleb staan prachtige eetbare paddestoelen zoals Eekhoorntjesbrood , maar ook hele grote paddestoelen met als naam Sowa, omdat ze getekend zijn als een uil. De hoed van een van de paddestoelen was zo groot als een A4 papier !

Op ons landje heeft van de week ook een wild zwijn huisgehouden. Hij heeft een vierkante meter gras met zijn snuit omgewoeld tot op ongeveer 30 cm diepte. Het moet een flinke kolos geweest zijn, vertelde Wojtek. Een keer lag op ons landje een ree in het gras. Ineens sprong het op, en je schrikt in eerste instantie, maar daarna neemt verbazing de overhand, dat er zoveel leven te vinden is hier. Om nog maar iets te noemen : kraanvogels , vlaamse gaaien, kraaien, buizerds. En we hebben nog niet alles gezien……….

Dus ons huis aan de Walmolen , daarvan is inmiddels al het officiele geregeld en ook van onszelf is alles afgerond qua verzekering, wegenbelasting, Rabobank, zorgverzekering etc. Aangezien wij ons hier in Polen als werklozen hebben aangemeld, zijn we gratis verzekerd voor wat ziektekosten betreft. (..) Een uitkering hebben we uiteraard niet aangevraagd. Zo slecht staan we er niet voor met een bedrag op de bank, appartement in Grebocin en een hectare grond in Czystochleb. Vooralsnog geen reden tot klagen of zorgen maken.

Echter, inmiddels ons als practitioners aangemeld bij de Internationale Body Stress Release Association. We kregen leuke reacties van Gail Meggersee en Boetie Toerien en vanaf nu ontvangen we hun hulp in de opzet van BSR in Polen. Binnenkort gaan we met Poolse website aan de slag (in 2 talen , Pools/Engels), evenals met het drukken van folders en ander materiaal. Familie, vrienden en kennissen worden inmiddels gereleased met veel plezier. Vanaf 2-1 2018 zal BSR officieel in Polen van start gaan is het plan. Dus ook hier gaan we ons aanmelden bij de KVK en bij de belastingdienst. (BTW 23% hier helaas).

Regelmatig brengen we bezoeken aan Agata’s moeder die in een prive, kleinschalig verzorgingstehuis in Czechoczynek woont. Als we in de ochtend komen zijn de bezoeken leuk en is ze helder. Kom je later dan is ze afwezig en meer vergeetachtig dan in de ochtend. Wel heeft ze het nog steeds heel erg goed in het huis, met nog 12 andere dames die mentaal flink de weg kwijt zijn. Ze herkent ons gelukkig en is blij en trots dat haar jongste dochter en man langs komen.

Zondag j.l. het laatste restje Nederland verwijderd : Mijn telefoonnummer is nu ook Pools ; +48 500 716 886. Het nummer van Agata is +48 500 716 835 en ons vaste huisnummer is : +48 56 653 09 02 . Onze e-mailadressen zijn nog ongewijzigd.

Omdat ik een Pesel heb, zijn we gisteren naar de SGB-bank gegaan, te vergelijken met de Rabobank in NL, om voor mij ook een pasje aan te vragen. Agata had al eerder zo’n pasje en vanaf volgende week kan ik ook betalen met deze Poolse pas en internetbankieren. De Polen houden nog steeds van massa’s papier en ook stempelen doen ze verwoed, gevolgd door enorme hoeveelheden handtekeningen. Alleen al voor de papieren hebben we bijna een vrachtwagen nodig.

Inmiddels hebben we voor de tweede keer onze aanvraag bouwvoorwaarden ingeleverd. Zoals velen weten was het de eerste keer afgewezen door een natuurinstituut in Bydgoszcz. Inmiddels hebben we het een en ander anders geformuleerd en de steun verworven van gemeentewerken in Wabrzezno. We zijn positief gestemd dat het dit keer wel gaat lukken. Mochten de argumenten dit keer hetzelfde zijn als de eerste keer, dan hebben we nu jurisprudentie achter de hand op basis waarvan ze het wel goed moeten keuren.

We hebben inmiddels twee offertes uitstaan om op ons landje het een en ander te nivelleren. Ook hebben we een plan voor een weg van 240 meter lang, dat als een lus over ons landje loopt. De weg wordt gemaakt met speciale betonblokken in de vorm van honingraten, zodat je met de (vracht)auto niet wegzakt. In het midden zal gewoon gras groeien, dus de rijblokken worden op chassisbreedte gelegd. Ook laten we een omheining plaatsen langs de bosweg. De omheining wordt gevormd door dennenhouten palen van 2,5 meter lang , door de boswachter geleverd. Tussen de palen komt grofmazig gaas, zodat klein wild erdoorheen kan springen. We hopen zo te voorkomen dat auto’s en quads ons landje oprijden en mensen hun grof afval storten.

Het leven hier is behoorlijk hectisch. Er wordt stevig gerend door de Polen en het is dan ook een verademing om op ons landje te komen. De rust en schoonheid vervullen je gelijk met rust en kalmte.

Nu wonen we in Grebocin in een groot huis, waar 5 families inclusief wij wonen. Wij hebben het grootste appartement van 55 m2 en een opslagruimte beneden. Boven ons woont een rustig stel, met hun dochters, naast ons wonen 2 oudere mensen. Beneden ons woont een stel met een klein kind, en daarnaast woont een stel met 4 kinderen en een hond ! Die laatste zou ik geregeld willen wurgen, want het jonge beest blaft om de klipscheet als een bezetene of loeit als een wolf als iedereen weg is. De man des huizes vloekt en tiert daarnaast ook nog eens, dus al met al een cocktail van emoties die rondgiert op de benedenverdieping.

Sinds vandaag is de verwarming aan. Wel prettig met de koude buiten. Wij doen niet als de Polen : Zij stoken het huis tot puffens toe heet en openen daarna de ramen, en lopen in hun zomerblouse door het huis. De overgang van buiten naar binnen is mega groot, dus ga je ergens op bezoek dan moet je je echt in lagen kleden. Het is dus een groot verkleedfestijn als je ergens op bezoek bent.

Zaterdag 14 oktober zijn we uitgenodigd om een bruiloft van een nichtje bij te wonen. Om 16 uur in de kerk en daarna feesten in een feestzaal. Een Poolse bruiloft , wie dat eens heeft meegemaakt, weet dat het heel veel brengt, maar ook veel vraagt, qua uithoudingsvermogen. Eten, drinken, dansen, lol maken tot in de kleine uurtjes. De volgende dag nogmaals terug naar de feestzaal voor de Poprawiny, kortom de restjes opmaken , maar vaak start alles opnieuw en gaat iedereen weer vol naar huis in een wat ongedwongener sfeer, dat wel. Voor de gelegenheid vandaar een nieuw kostuum gekocht in Torun. Met stemmig blauw kan ik zo als conducteur op de tram, ha !

Gisteren hebben we onze nieuwe praktijknaam verzonnen. We zijn nu aan het kijken of iemand onze website kan bouwen, inclusief domeinnaam registreren etc. Hierna kunnen we wat folders laten vertalen en drukken. Onze visitekaartjes kunnen dan ook gedrukt in Wabrzezno. Zoals gezegd hopen we er op 2 januari 2018 klaar voor te zijn om BSR hier te introduceren.

In onze woonkamer heb ik inmiddels de BSR-posters ingelijst opgehangen. 

In de slaapkamer heb ik de planken uit Michal’s kamer opgehangen. Aangezien dit huis gebouwd moet zijn door een dronken aannemer, geen sinecure. Alle muren lopen scheef, naar binnen, naar buiten, laat staan dat ze waterpas zijn. Ik verbaas mijzelf geregeld dat ik toch dingen voor elkaar krijg, die ik vroeger aan mijn vader Dries overliet. Ik ben nu gedwongen zelf een plan te maken en het gewoon maar te doen. Als het dan eenmaal gelukt is geeft het een voldaan gevoel.

Wanneer komen we weer naar Nederland ? Van 1-12 t/m 19-12 zijn we weer in Nederland om onze familie en vrienden te bezoeken. Op 5 december is onze kleindochter Feebe jarig, samen met Sinterklaas. Zij wordt 1 jaar en daar willen we bij zijn natuurlijk. Vanaf 12-12 komen broer Otto en vrouw Charlotte vanuit de USA naar NL voor bijna een maand . Altijd leuk om hen weer na lange tijd te zien. Ook zijn mijn ouders Rina en Dries binnenkort 60 jaar getrouwd, dus ook dat laten we niet ongemerkt voorbijgaan.

Dat was het voor dit keer.

Tot horens, mails of kom gewoon eens langs bij ons !

Do widzenia !              Andy en Agata