"Zaag niet aan de tak waarop je zit, tenzij men je er aan wil ophangen"
Stanislaw Jerzy Lec
Mysli Nieuczesane
Krakow 1959
Vert. Martin Mooij
Meulenhoff 1974
"Het grote boek der ongekamde gedachten"
Wat doe je als je 3 dagen "vrij" hebt ? Een beetje uitblazen van de vorige week, schoonmaken in ons appartement, en op uitnodiging van Ryszard, onze buurman, naar volkssport nr. 1 in Polen : Żużel (Speedway). Torun heeft voor deze sport een enorm complex neergezet ; de Motoarena, waar 15.000 fans van deze sport in plaats kunnen nemen.
Ryszard nam mij als gast mee op een bloedhete zondag. Hij wilde een goede plek uitzoeken, en zo kwamen we aan de korte zijde te zitten. In De Kuip een van de slechtste plekken, maar dit is met zicht op de eerste bocht na de start, de plek waar de meeste dingen gebeuren. En zo zaten we een half uur voor aanvang op onze plek, midden tussen de fanatieke aanhang van Apator Torun : De Ultra's. Tegenstander op deze dag was Częstochowa, en al direct na 5 minuten werd een verdwaalde toeschouwer van deze club vakkundig de trappen af geslagen. Welkom op de Poolse tribune ! Op een verhoging staat de opper-opzweper met microfoon in de hand en deze pept de tribune een beetje op als men dreigt in te kakken.
Żużel gaat als volgt : Torun en Częstochowa rijden 15 heats tegen elkaar. Een heat bestaat uit 4 ronden. In de baan zijn 2 rijders van de ene ploeg en twee van de andere. De nummer 1 krijgt 3 punten, de nummer 2 2 punten, de nummer 3 krijgt 1 punt en de laatste niets. Kortom , er zijn 90 punten te verdelen.
Częstochowa staat in de rangschikking op de tweede plaats, en Torun een na laatste, zeg maar het Sparta of Roda JC van Polen. Tot onze dikke pret....
won Torun met 50-40 en is degradatie uit de hoogste Liga weer een beetje verder weg, gelukkig.
" Zonder kennis van de vreemde taal zal je nooit het zwijgen van de buitenlander kunnen verstaan"
Piotr Król kwam deze week in plaats van op maandag , op dinsdag naar ons toe. Na de euforie van de eerste dagen waren we nieuwsgierig hoe de bouwwerkzaamheden hun vervolg zouden krijgen. Al vrij snel werd duidelijk dat men alles onder dak wil krijgen voor het einde van de week.
En toen we in de middag op dinsdag aan kwamen rijden, zagen we de vorderingen reeds van een afstand. Dwarsbalken, folie, daklatten en dat is voorlopig genoeg om het waterdicht te krijgen. Zoals je ziet was het deze week bewolkt, maar met 24 graden op de teller best aangenaam werkweer.
Ook werd begonnen met de uitbouw van het huis naast de voordeur......
en gelijk werd het plafond afgetimmerd, waaraan Walenty (werknemer uit Lwów Ukraine) zijn steentje bijdroeg.
" Dikke mensen leven korter. Maar zij zitten langer aan tafel."
Iedere dag staan de Górale om 07.00 uur op ons landje. Om 09.00 uur maakt een van hen het ontbijt. Tussen 13-14 uur verzorgen wij een warme hap, bestaande uit soep, spaghetti, vlees, brood etc.
Om 18.00 uur zit voor hen de werkdag erop en gaan ze naar hun onderkomen voor de nacht, 2 km. verderop.
" Spring niet uit je vel als je geen ruggegraat hebt "
We hebben het landje bijna helemaal rondom omheind met een hek, behalve aan de achterkant van ons perceel waar nu mais groeit. Allerlei wild weet de gaten in de omheining toch feilloos te vinden. Dat zie je aan de sporen in het zand, maar ook aan deze boom, waar ze hun gewei aan schuren.
" Om bij de bron te komen moet men tegen de stroom in zwemmen "
Onze garage werd in de tussentijd van binnen en van buiten afgewerkt...
" Wie het recht met voeten treedt, staat zelden vast in de schoenen "
Op donderdag, zeg maar dag 7 kwam er ineens op onze zolder wat in zicht...
De ruimte is dik 20 meter lang en ongeveer 3 meter hoog. Vanaf de balken in de lengte wordt het afgetimmerd. Daar kan men mooi leidingen laten lopen of desnoods kunnen we daarachter dingen opslaan.
De zolder kun je vanaf het terras per trap betreden. Helemaal aan het eind van de zolder wordt de tweede badkamer (eenvoudig) gevestigd voor onze gasten. Pan Adam is hier de vloer aan het betimmeren. Boven hem komt het raam en voor dat raam komt de wasbak te hangen met dit uitzicht...
" Men moet vaak 'nee' zeggen om zichzelf te bevestigen "
Op donderdagavond hebben we met de mannen de Wieniec (Het hoogste punt) gevierd. De barbecue ging aan. Er was volop vlees, bier, wodka, cola. Kortom, voor ieder wat wils. Op ons terras heeft de zoon van Piotr, Paweł genaamd, een tafel gemaakt van schragen en van afvalhout zitbanken gestapeld. Onder het eten hebben we uitgelegd wat ons drijft en waarom zij nu hier aan het werk zijn. Toen de mannen vertrokken waren, hebben we een fikkie gestookt en bleven we samen nog effe lekker zitten om daarna te gaan slapen in onze tent bij de ingang van het landje.
" 'Het is nooit te laat', zei de dief en ontstal hem zijn horloge. "
Vrijdag 15 juni (zeg maar dag 8), was het een komen en gaan van werklui. Zoals gewoonlijk kwamen om 7 uur Piotr en zijn mannen (6). Om 8 uur kwam Wojtek (Obelix) met zijn werkmannen voor de garage (6). Ook rond die tijd kwamen de loodgieters, 3 jonge gasten in totaal. Zij kwamen de waterafvoer etc. aanleggen in de garage....
....en voor overleg over al het loodgieterswerk in het woonhuis (badkamer beneden + machinekamer/natte ruimte, warmtepomp, centrale stofzuiginstallatie, vloerverwarming, riolering/zuiveringsinstallatie).
Zo wordt alles afgestemd op elkaar. Gelukkig hebben we niet al teveel verschillende ploegen rondlopen, dus de lijnen zijn kort en je ziet dat afspraken concreet gemaakt worden in een professionele en rustige sfeer.
Ook werd op deze vrijdag de dakbedekking voor de garage afgeleverd. Daarna kwam een vrachtwagen vol met materialen voor onze twee schoorstenen. Deze vrachtwagen kwam helaas weer vast te zitten in het zand van het bospad. Gelijk hebben we de gemeente gebeld om nu eens iets aan de weg te doen. En zowaar er werd direct werk van gemaakt.
Wojtek, de broer van Agata moest vanuit Pływaczewo weer met de sjofel komen om hem eruit te trekken. Het voordeel was dat Wojtek daarna kon helpen met lossen van deze zware materialen. En zo werd op deze vrijdag gelijk maar even een stuk van de schoorstenen gemetseld.
Wat je ziet is het afvoerkanaal, dat uiteindelijk doorgetrokken wordt tot boven het dak. Binnen in de woonkamer komt hier dus een open haard voor te staan (die tevens het water verwarmt), en buiten op het terras (naast de trap) komt een haard/barbecue, opgetrokken uit veldstenen.
En zo zag aan het eind van de week (zeg maar dag 8) ons huis eruit :
Aan het einde van de dag kwam de electricien nog langs om de hoofdkabel van het huis door te trekken naar de garage. Dus dat was werknemer 16 op deze vrijdag.
De werkmannen van de garage hadden aan het einde van deze week de garage afgesmeerd van buiten en van binnen......
....zodat de garage klaar is voor de dakbedekking. Wojtek (Obelix) zit op dat blauwe pakket het resultaat te aanschouwen. Komende week wordt dat gelegd. Over twee weken (hopelijk) worden de donkergroene ramen, deur en garagedeuren gemonteerd en is de garage eindelijk klaar......
" 'Kop op ', zei de beul en wierp hem de strop om zijn nek "
Onze werkweek ging nog een dagje extra verder. Op zaterdag 16 juni kwam een 3 man sterke ploeg, de betonnen afwerkvloer leggen in de garage.
" Opgepast, niet alleen een drukfout kan rationalisme in nationalisme veranderen "
Over nationalisme gesproken. Polen begint zo langzamerhand te koken van nieuwsgierigheid naar de verrichtingen van hun voetbalteam op het WK 2018 in Rusland. Tyskie, een biermerk hier, heeft zelfs bondsvoorzitter en oud-international Zbigniew Boniek kunnen strikken voor deze reclame. De voetbalkoorts heerst hier enorm en rijkhalzend wordt dinsdag a.s. uitgekeken naar de verrichtingen van de Biało/Czerwoni (wit/roden) tegen Senegal.
We eindigen wederom met een aforisme van Stanisław Jerzy Lec (1909-1966). Naast aforismen schreef hij gedichten en satires en publiceerde hij in diverse Poolse tijdschriften. " Het Poolse aforisme draagt een rouwfloers aan de spitse lans van zijn humor. De achtergrond ervan wordt gevormd door galgen en kruisen, kooien en ketenen. Het is doodserieus en somber, ook wanneer luchthartigheid wordt voorgewend. Uit de discrepantie tussen dat, wat het (onschuldig soms) zegt en dat, wat het (vaak macaber) bedoelt, volgt de katharsis. Lec steekt ver uit boven het dozijn van zijn voorgangers en tijdgenoten. Zo helder en nauwkeurig als Lec de gehuichelde hemels en geschminkte hellen voor ons ontmaskert, kunnen boeken daarover dat nauwelijks. In zijn kortheid vindt men niet slechts pit, maar ook de waarheid en kracht van het woord in zijn oorspronkelijke, bijbelse betekenis" , schrijft Karl Dedecius in de inleiding van de bundel " Het grote boek der ongekamde gedachten " .
" Het leven dwingt de mens tot allerlei vrijwillige handelingen "
Do Widzenia !
Andy en Agata.





























































