HOOP
Hoop is ergens voor werken omdat het goed is,
Niet omdat het kans van slagen heeft.
Hoop is niet hetzelfde als optimisme
Evenmin de overtuiging dat iets goed zal aflopen.
Het is de zekerheid, dat iets zinvol is
Onafhankelijk van de afloop.
Vaclav Havel (1936-2011)
Enkele maanden geleden was ik voor het eerst bij onze buurman, de boswachter van Czystochleb. Hij was nieuwsgierig hoe wij woonden op de heuvel en of we tevreden waren. Uiteraard nodigden wij hem uit voor een bak koffie, maar tot heden heeft hij nog geen reden gehad dat te komen doen en waarschijnlijk zal dat in het vervolg ook niet meer gebeuren. Over het waarom dit stuk.
Hij vroeg hoe wij het wild vonden, dat heel dichtbij voor ons huis langs loopt. Gelijk maakte ik van de gelegenheid gebruik aan te geven dat er soms s'avonds en s'nachts gejaagd wordt, soms erg dicht bij ons huis. Een keer werd ik wakker van koplampen die in onze slaapkamer schenen.Ik ben toen uit bed gesprongen en heb gezien dat men aan het jagen was rond ons huis. De boswachter gaf aan dat dat niet mag, en als het nog eens gebeurd moest ik hem direct bellen. "Er zijn stropers die vooral in het donker op pad zijn...". Ik stopte zijn visitekaartje in mijn portefeuille en vertrok weer bij hem. Met Kerst hebben we uit zijn bos de kerstboom meegenomen, en als we elkaar zien zwaaien we naar elkaar. Kortom, een goede buur is beter dan een verre vriend.....
Twee weken geleden, op een avond dat het flink sneeuwde, ging ik naar buiten om onder de buitentrap wat blokken hout vandaan te pakken, toen er ineens van dichtbij een schot viel. "Kurwa" , dacht ik op z'n Pools, dat was dichtbij....Ik pakte mijn muts, jas en handschoenen, trok mijn laarzen aan, deed mijn hoofdlamp op, en gewapend met mijn telefoon was ik er klaar voor de stropers te betrappen. Vanuit het huis had ik gezien dat ze ongeveer 75 meter verderop met een auto stonden en dus liep ik de poort uit en over de weg benaderde ik hen met mijn hoofdlamp aan. Toen ze mij zagen sprongen ze in de auto en reden richting mij. Ik pakte de telefoon en zette hen op de foto.
Door de sneeuw viel er niet veel te zien, maar uiteindelijk stopten ze , het raam ging open. "Goedenavond buurman, we zien dat je foto's maakt, klopt dat ?" Jazeker, dat klopt, want waarom moet er zo dicht bij ons huis op dit tijdstip gejaagd worden, antwoordde ik. Ik herkende de boswachter, die achter het stuur zat, de andere man kwam mij niet bekend voor. Ik gaf aan dat hijzelf heeft gezegd dat dit niet kan, en wat blijkt, hij doet zelf aan deze praktijken mee. In mijn beste Pools gaf ik aan hier niet van gediend te zijn en gaf ook aan dat mijn vertrouwen in hem tot het besneeuwde nulpunt is gedaald. De bijrijder, een forse, gezette man, met tussen de benen zijn dubbelloops geweer, gaf aan dat ze geschoten hadden op wilde zwijnen, maar dat dat niet gelukt was vanwege de sneeuw. Ik had genoeg van deze voorstelling, en drukte nogmaals mijn teleurstelling uit, waarna zij vertrokken. Bij het wegrijden lichtte het nummerbord duidelijk op : C1 OSADA. En toen viel het kwartje bij mij :de bijrijder was de directeur van een bekend hotel-restaurant hier in de buurt : Karbówko. Oke, dacht ik, dus met een zak geld is zelfs de boswachter te vermurwen hem als schietvriendje mee te nemen.
Al met al overtrad onze buurman, een door het Poolse rijk aangestelde ambtenaar, de volgende regels:
- jagen mag op minimaal 150 meter van een woonhuis
- jagen gebeurt overdag en moet aangemeld zijn bij de boswachter, in een speciaal boek.
- jagen vanuit de auto is verboden. Bij constatering door de boswachter wordt het voertuig geconfisceerd........
- jagen mag vanuit speciaal daarvoor gebouwde uitkijktorens en daarvan staan er diversen.
- de mannen waren aan het jagen op andermans terrein (jachtterrein van collega boswachter uit Wronie)
- Nachtkijkers zijn verboden, maar worden helaas toch vaak gebruikt.
Een week later was ik op bezoek bij de boswachter in Wronie, collega en baas van onze buurman. "Kurwa",bromde hij, nadat hij mijn sappige verhaal had aangehoord. Dat is niet het eerste signaal dat ik krijg, zei hij zuchtend. Hij gaf ook aan dat vanaf nu er rust zal heersen rondom ons huis, en dat hebben we inderdaad gemerkt. Op mijn vraag of het normaal is hier, dat zelfs de boswachter te koop is met een zak geld, antwoordde hij : Nee, als boswachter heb je het goede voorbeeld te geven en dit is pertinent ontoelaatbaar. Hij gaf aan dat ik verder niets hoef te doen. Je buurman zal zelf wel eieren voor zijn geld kiezen en het cowboy-gedrag in het vervolg wel achterwege laten............. Ik heb goede hoop wat dat betreft.....Welkom in Polen ! Witamy w Polsce !
In Polen blijft de Kerstboom veel langer staan dan in Nederland. Hier geen metershoge vreugdevuren, nee, hier blijft-ie minstens tot 3 Koningen staan of zelfs langer nog staan en dat is begrijpelijk omdat het vaak somber weer is en een beetje licht in huis wel prettig is. Halverwege januari ging bij ons de boom eruit, en dat was het sein om de woonkamer te veranderen. De eettafel bij het raam, lekker eten aan deze zuidkant, in het zonnetje, dat trok ons aan en bleek een goede keuze. De zithoek rond de open haard bleek ook een goede zet, maar ja, de lampen hingen toen wel weer in de weg. Die hebben we zelf verhangen tot boven de tafel aan de raamzijde. Onze nichtjes Hania en Amelka, die een nachtje bij ons bleven slapen vonden het een mooie opstelling zo.
En wat zouden jullie willen eten als je bij ons logeert ? Oliebollen was het antwoord. En dus hebben zij meegeholpen met het beslag maken, dat daarna prima rees voor de open haard....
Een ander restje Oud en Nieuw is een actie in Polen, te vergelijken met onze Serious Request : Wielka Orkiestra Świątecznej Pomocy is een actie die start rond Kerst en eindigt halverwege januari. Op diverse wijzen wordt geld opgehaald (Złoty's dus) voor verbetering van kinderziekenhuizen. (eigenlijk de taak van de overheid....., maar ja dit geeft veel "verbinding" : fuck, wat een modewoord is dat geworden, zeg...) Iedereen loopt in die tijd met een rode sticker in de vorm van een hart op zijn revers, ten teken dat je je bijdrage geleverd hebt.
De Morsen hadden zo hun eigen actie : Er was door hen een hart in het ijs gehakt, zodat zij daarin konden plaatsnemen.............
Er waren kraampjes neergezet, waar je gratis gebak, koffie, thee, gluhwijn of een broodje worst kon krijgen. Laagdrempelig dus, en wie wil kon zijn bijdrage in een grote doos storten. Later op de avond werd in het Dom Kultury het eindbedrag voor Wąbrzeźno bekend gemaakt : 36.000 Zloty. In Gdansk werd op zo'n zelfde bijeenkomst de burgemeester met een mes om het leven gebracht.Welkom in Polen ! Witamy w Polsce !
Bij ons thuis hingen zo nu en dan de ijspegels aan de dakgoot. Er was zelfs een nacht met temperaturen tot -12 en dit krijg je dan op het raam...........
Op 17 januari om 18.00 uur was het zover : Informatieve Bijeenkomst betreffende BSR in het Dom Kultury van Kowalewo Pomorskie. Na weken van posters verspreiden, berichten op facebook, praatjes in de familaire sfeer, waren wij er helemaal klaar voor.....
De mobiele BSR-bank stond klaar, programma van de avond uitgeprint, posters in het zicht, wijzelf in onze nette kleren. Het ontbrak ons aan niets, behalve belangstellenden, want de opkomst was ronduit teleurstellend te noemen : 0 bezoekers. Om 18.20 uur hebben we onze spullen maar weer ingepakt en met de staart tussen de benen verlieten we het pand. " Kurwa" zeiden we tegen elkaar in de auto, dat valt tegen. Thuis zijn we er maar eens goed voor gaan zitten : Doen we iets fout, hebben we iets nagelaten, waar ligt het aan ? De volgende dag de directrice van het Dom Kultury in Kowalewo opgezocht en verteld dat de opkomst 0 was. Zij schrok ervan en ze bleek zeer bereid ons te helpen : We konden praten met de directrice van de Middelbare School in Kowalewo, en dat deden we direct. Ook gaf ze ons de gelegenheid om voorafgaand aan de koorrepetitie op vrijdagavond in het kort iets over BSR te vertellen, en ook dat deden we. Na het praatje genoten we van de repetitie..........
Fysiek werken na zo'n deceptie werkt altijd en met Wojtek hout zagen en hakken is altijd leuk....
Het door mij gekloofde hout wierpen we in de grote Nissan Navara en reden daarmee naar boven om het op te stapelen onder de trap.
...nu voor een informatieve bijeenkomst in het Dom Kultury van Wąbrzezno. Polen komen alleen als ze korting krijgen, en dus lieten we op de poster drukken : Drie releases voor de prijs van 2 !
Met frisse moed maakten we een afspraak met de directrice aldaar en die bleek echt bereid er bij haar een succes van te maken. Ze hoorde van onze ervaring in Kowalewo, en gaf aan dat we voor het gebruik van de ruimte niet hoefden te betalen. We lieten bij haar wat posters achter en in de loop van de week bleek dat zij andere posters heeft laten maken die zij her en der in Wabrzezno heeft op laten hangen......
Op de terugweg van onze promotierit kwamen we een oude bekende tegen ...............
Hij (want alleen mannetjes hebben een gewei) liep op de bosweg naar ons huis, zag ons met de auto aankomen, kuierde op het gemak voor onze auto langs en bleef daarna keurig staan voor de foto.
Op zondag 3 februari gingen we, samen met Jacek, Dorota en de kinderen in Grudziądz naar een tentoonstelling van Salvador Dali.
In het plaatselijke Museum werd een collectie grafiek van Dali vertoond uit de prive-collectie van de Georgische kunstverzamelaarsfamilie Kesauri.
In de jaren 70 was er in Rotterdam een grote overzichtstentoonstelling van Dali in Museum Boijmans van Beuningen. Als puber ben ik daar toen gaan kijken en het surrealistische werk maakte toen grote indruk op mij. Jaren geleden hebben we een bezoek gebracht aan zijn museum in het Spaanse Figueras, alwaar hij geboren was ooit. De grafiek was niet al te spectaculair, maar verrassend was wel dat zangeres Amanda Lear zijn muze is geweest. De prent hierboven was bedoeld ter illustratie van het boek "Oude man en de zee" , geschreven door Ernest Hemingway. Toch wel verrassend dat in provinciestad Grudziądz werk van deze schilder tentoongesteld wordt. Welkom in Polen!
De bomen bezweken haast onder de zware laag sneeuw. De bosweg leek hierdoor wel op een tunnel..
En met een beetje zon en vorst erbij ziet alles er bijzonder uit....
In de loop van de week smolt alles weer weg. Toch kom je in het bos nog resten sneeuw tegen met opvallende afdrukken...........
...van een eland die op de grond heeft gelegen en zijn pootafdruk in de sneeuw.
En toen was het ineens 7 februari. Om 16.00 uur zaten in een zaal van het Dom Kultury te Wąbrzeźno zowaar 25 mensen naar ons verhaal over Body Stress Release te luisteren !!
Na afloop meldden zich 2 klanten voor releases !!
Vooraf werden we ineens benaderd door een cameraploeg van de plaatselijke omroep. Vanaf 14 februari staat het interview op de plaatselijke kabelkrant en op Youtube, waarschijnlijk onder Dom Kultury Wąbrzezno (WBK), Andy en Agata Bengsch ,Spotkanie Informacyjne Body Stress Release.
We zullen het ook publiceren op onze facebook pagina.
Van deze bijeenkomst werden we weer heel blij.
Vandaag (13-2) om 16.00 uur krijgt dit alles een vervolg met een presentatie over BSR bij de plaatselijke Plattelands Vrouwen in Czystochleb.
Volgende week donderdag 21-2 om 18.00 uur is er een informatieve bijeenkomst in het Dom Kultury van Golub-Dobrzyń. Gisteren hebben we gesproken met de enthousiaste directeur aldaar en hebben we de posters weer her en der in winkels op mogen hangen.
Er wordt door ons dus hard aan gewerkt BSR te promoten en dat is ook nodig.......
We moeten zo hier en daar financieel een pas op de plaats maken. Er komt minder binnen, dan eruit gaat aan vaste lasten en boodschappen. Kortom, broekriem aanhalen, minder uitgeven en vanwege die situatie hebben we vandaag de oranje vrachtwagen te koop gezet op internetsite OLX. Na verkoop (vraagprijs 21.500 zloty/ dik 5000 euro) hebben we weer een buffertje voor de komende maanden en voor de aanpak van onze heuvel (terrassen), weg naar boven, bestrating plein bij garage en verharding oprijlaan.
Vorige week was ons appartement bijna verkocht! Op het laatste moment ging het helaas niet door. We hadden onderhandeld over de prijs, koper was enthousiast, makelaar was ook positief, maar op een haar na ging het niet door. Men zocht toch liever iets dichter bij het werk. Het was net als met jagen op wild : De jager heeft het wild gespot, stelt scherp met de verrekijker en kijkt of dit het dier is dat geschoten mag worden, neemt het dier dan op de korrel, ja recht tussen de schouderbladen moet de kogel gaan. Dan kijkt de jager op, stopt het turen en besluit toch maar niet te schieten. Kans voorbij, inpakken en weg wezen dan maar.... De makelaar gaat weer vol goede moed aan de slag met mensen die hij nog even had afgehouden omdat de verkoop nabij leek. Balen dat het het net niet werd. Geduld hebben is het devies, en dat valt soms niet mee. En daarnaast is er een lesje "omgaan met tegenvallers" . Gelukkig kunnen we dat vaak omgebogen krijgen naar iets positiefs.
Zo hebben we onze bovenverdieping in de verhuur staan op vakantiesite NATUURHUISJE.NL
Kijk op die site en toets Polen in. Je ziet dan ons huis bij maanlicht : Houten huis Wąbrzezno. (B&B, dus onderkomen met ontbijt)
Mogelijk zijn er mensen in uw omgeving die interesse hebben om eens naar Polen toe te komen. Inmiddels zijn al een paar bezoeken geboekt in mei en juni a.s.! Negen dames van tennisvereniging Smitshoek komen zelfs in oktober a.s. naar ons toe !
Vooruitlopend op de naderende lente gaan we de natuur maar een handje helpen met de montage van een vogelhuis voor kleine vogels.
Op 11 februari landden de eerste Kraanvogels weer rond ons huis. Half oktober waren ze vertrokken. Een teken dat het voorjaar nu echt niet meer lang op zich laat wachten!
Vorige week ben ik met Agata's broer Jacek naar de boswachter in Wronie geweest om open haard hout te kopen. Met de stagiaire van de boswachter gingen we het bos in en zochten de juiste plek op.
Een dag later gingen Jacek, Wojtek en ik naar het bos om maar liefst 12 ruimtelijke meters hout op te laden. Een gedeelte moesten we helaas zelf sjouwen, maar het grootste gedeelte ging gemotoriseerd, wat uiteindelijk resulteerde in 2 volle aanhangers vol met boomstammen.
Zaterdag j.l. zijn we naar Szafarnia geweest, een plaatsje 20 km bij ons huis vandaan. De jonge Chopin is daar op 14/15 jarige leeftijd op vakantie geweest in een landhuis (zomers van 1824 en 1825). Dat landhuis staat in een prachtig park, maar het voornaamste is dat in het landhuis een museum over Chopin is ingericht en dat er huiskamerconcerten worden gegeven.
Zaterdag j.l. traden er 3 musici op : een Poolse violist, een Moldavische panfluitist (collega van George Zamphir, die overigens nog leeft en inmiddels 87 jaar oud is, en met net zo'n uitgestreken smoelwerk..)en een Oekraiense accordeonist. En dat alles in de huiskamer, met op de achtergrond Chopin die meekijkt vanaf de muur. Het was een prachtige avond, die binnenkort zeker een vervolg gaat krijgen.
DE COMPONIST
Hoe zal ik je laten klinken ?
Beklemd tussen zwarte lijnen
of vrijelijk
overal ?
Laat ik je
Trede voor trede
Kom je geslagen
mijn piano uitgekropen
Word je aangeschoten tegen de muur getetterd?
Je bent vast mooi
Ik rijm je aan elkaar
ik schrijf je
in muziek.
Bonnie Bengsch (2004)
Vanochtend, vlak voor het sluiten van deze blog, kwam ineens onze natuurlijke buurman even buurten. In Barendrecht aan de Walmolen 18 hadden we buur Ad Vos (met zijn onafscheidelijke bladblazer in de hand), deze buurman nu heeft dezelfde achternaam en geen bladblazer gelukkig....
Hij paradeerde voor ons raam langs en we konden het op ons gemak observeren en fotograferen.
Het zit zo nu en dan even tegen, maar dat proberen we om te buigen tot iets positiefs. We begonnen deze blog met een uitspraak/wijsheid van Vaclav Havel betreffende HOOP. Hoop doet leven, en zo is het maar net ! Groeten van ons uit Czystochleb 39A !
Do Widzenia !
Andy en Agata Bengsch.
