Zo'n 2 weken geleden alweer, stond ik tussen de middag af te wassen en keek naar buiten. Agata was met de auto weg om boodschappen te doen. In de akker van de buurman zag ik een onbekend stuk wild. In eerste instantie zag het eruit als een herdershond. Die lopen helaas ook wel eens los voorbij, maar vaak zijn ze losgeslagen en even later komt hun baasje hen weer ophalen. Nee, dit leek op een herdershond, maar hij was bijzonder zenuwachtig, op zijn hoede, en zo te zien atletisch van bouw. Er gingen hier in de buurt wel verhalen over een wolf, maar dit op klaarlichte dag......Wolven zijn groepsdieren, dus ja......of een hond of een wolf, ook ik wist niet direct het antwoord.
Toen Agata weer thuis kwam zei ik dat ik mogelijk een wolf had gezien. Agata reageerde lachend dat dat vast een hond geweest moet zijn en dat ik met dergelijke sprookjes maar moest stoppen.
De volgende morgen om ongeveer 8 uur zie ik de "hond/wolf" weer op dat stuk land hiertegenover lopen. Ik roep Agata en samen zien we het dier op volle snelheid langs ons hek rennen tot aan de opening bij het moeras van de buurman. In een flits zie ik zo'n 50 meter verderop een ree voor onze omheining staan, niet wetende waar de opening zo snel te vinden is. In een splitsecond zie ik de hond/wolf op het dier toerennen en het vol in de flank bijten. Alles gaat zo snel, en samen met Agata rennen we naar buiten om dit lugubere tafereel te aanschouwen. Agata kan het niet aanzien en maakt met haar stem iets wat lijkt op een oerschreeuw. De (het kan niet missen...) wolf laat los, kijkt onze kant op en rent dezelfde richting op als waar hij vandaan kwam. De reebok weet nu pardoes wel de opening in het hek te vinden en rent er vandoor.
De wolf blijft na een paar seconden staan, kijkt en probeert in te schatten wat hem van dit malse hapje heeft afgehouden...wij 2 dus...
Agata is verbouwereerd door de snelheid, de souplesse, de natuurlijke wreedheid waarmee dit alles gepaard ging. En dat in onze tuin......Een beetje Krugerpark in Czystochleb...........en toch ook een snufje Roodkapje, om maar weer even een sprookje aan te halen. De wolf is inmiddels om de berg heengelopen en gaat aan de andere kant van het huis maar op jacht naar een Kraanvogel, want de honger moet toch gestild.....
De Kraanvogel laat zich niet foppen door een wolf en zorgt ervoor zeker 10 meter voor de wolf te blijven... Uiteindelijk verlaat de wolf met de staart tussen de benen de akker en hoopt elders meer geluk te hebben om zijn honger te stillen.
De dagen hierna vertellen we aan diverse mensen wat ons is overkomen in de eigen tuin. In eerste instantie lachen de mensen schamper, maar na het zien van de foto's blijkt het ongelofelijke toch waar te zijn.
Ik vond het wel frappant waarom de wolf zich tot twee keer toe aan mij vertoonde.
Onze vriendin Margreet kwam met het volgende :
Wolf......
Leraar
Pionier,
maanhond van mijn ziel
Huilend,
zingend
leer je mij weten.
Wolf, Leraar:
Wolf is de pionier, de voorbode van nieuwe ideeën, die naar de clan terugkeert om kracht te onderwijzen en met anderen te delen.
Wolf heeft in zijn leven slechts één partner, en is trouw als een Hond. Als je een tijd onder wolven zou verkeren, zou je merken, dat er binnen de troep een enorm samenhorigheidsgevoel heerst, maar ook een sterke drang naar individualiteit. Wat dat betreft lijkt Wolf erg veel op het menselijke ras. Wij mensen zijn ook in staat om deel uit te maken van de maatschappij, en toch onze individuele dromen en ideeën te behouden.
In de grote Sternatie wordt Wolf voorgesteld door de Hondsster, Sirius, volgens de overlevering in oude tijden de oorspronkelijke thuisbasis van onze leraren. De oude Egyptenaren dachten dat de goden op Sirius woonden; de Dogan-stam in Afrika gelooft dit nog steeds. Het is niet zo gek dat inheemse Amerikaanse volken ditzelfde verband legden en mensen met de kracht van Wolf als de clan van leraren gingen aanvaarden.
Het verstand van Wolf is zeer scherp, en de maan is zijn bondgenoot in kracht. De maan is het symbool voor psychische energie, of voor het onbewuste waarin de geheimen van kennis en wijsheid schuilen. Als Wolf tegen de maan blaft, kan dit een teken zijn dat hij verbinding wil maken met nieuwe ideeën die net onder het oppervlak van het bewustzijn liggen. De kracht van de Wolf stelt de leraar in ons in staat tevoorschijn te komen en de Kinderen van de Aarde te helpen bij het begrijpen van het Grote Mysterie van het leven.
Als je Wolf twee keer hebt gezien, ben je waarschijnlijk in staat je persoonlijke kracht met anderen te delen. Het kan ook zijn dat je intuïtie op dit moment een antwoord of lering voor eigen gebruik nodig heeft. Als je de kracht van Wolf in je tot leven voelt komen, krijg je misschien zin om je kennis over te dragen.
Wellicht ga je in woord of geschrift informatie overdragen die anderen kan helpen hun uniekheid of hun levensweg beter te begrijpen. Het bewustzijn van de mensheid zal nieuwe hoogten bereiken dankzij mensen die grote waarheden met anderen delen. Wolf zou je ook kunnen vertellen om eenzame plekken op te zoeken waar je in staat zult zijn de leraar in jezelf te zien. Als je alleen bent op een plek waar kracht van uitgaat, een plek zonder andere mensen, kun je je ware zelf vinden. Kijk overal uit naar leringen. Wolf komt alleen maar naar je toe wanneer je om de verschijning van de grootste leraar van de stam verzoekt.
Dit bovenstaande is best treffend in mijn situatie. Met deze blog richt ik mij tot anderen en probeer zo hier en daar een ander licht te werpen op zaken die ogenschijnlijk muurvast zitten. Daarnaast heb ik nog steeds het plan een boek te schrijven, dus het bovenstaande roept op de daad bij het woord te voegen. Onze plek hier in Czystochleb is daarnaast ook nog eens in afzondering, in stilte, in contact met de natuur. Die stilte zorgt er soms ook voor dat je met jezelf in het reine moet zien te komen, zonder de afleiding van het stadse leven om je heen.
In 2013 studeerde ik in Zuid-Afrika aan de BSR-academie. Met een vijftal medestudenten bezochten we op een dag een Olifantenproject in de buurt, maar ook een Wolvenopvang. En met name dat laatste maakte toen enorme indruk op ons, daar de wolven ons zeer intrigeerden. Zij zaten in kooien en je kon bijna neus aan neus tegenover elkaar zitten, met gevaar voor eigen leven. De beginfoto van deze blog is daar genomen, niet wetende dat je 7 jaar later zo'n excemplaar in je eigen achtertuin hebt rondlopen. Wat toen ook al opviel is de zeer indrukwekkende oogopslag, waaruit inderdaad veel wijsheid en kracht straalt.......
Gino, onze jonge kat slaapt er niet minder door, ook al wandelt er net een teek zijn rechter neusgat in en zit een grote teek onder zijn kin.....
Simply, bijna 13 jaar inmiddels, steekt zijn tong maar eens uit naar de wolf.
s'Nachts jagen de heren buiten, overdag liggen ze uitgeteld van het stappen naast elkaar......
......om over sommige ligstanden maar te zwijgen.............
Onze huisdieren hebben er dus een gevaarlijke concurrent om het huis bij. Ogenschijnlijk deert het hen niet. Ook van het Corona-virus hebben ze weinig last......
Wij moeten de bovenstaande attributen alleen nog in de winkel/supermarkt en eventueel in het OV dragen, voor de rest zijn de versoepelingen beetje bij beetje ingevoerd en is de Poolse grens per 16 juni j.l. weer open.
In de vorige blog zaten we nog midden in een lockdown, waardoor je alleen voor de boodschappen en doktersbezoek het huis mocht verlaten. Het WDK, het Culturele Centrum van Wąbrzeżno, schreef in april een fotografiewedstrijd uit met als titel : "De wereld achter het raam; dezelfde en toch anders". De bovenstaande foto viel niet in de prijzen, maar kreeg wel een eervolle vermelding.
Over Corona is ontzettend veel geschreven en op het internet worden veel films en doemscenario's getoond. Een zeer verhelderende bijdrage over Corona, is een interview met Zach Bush door Del Bigtree. Druk op de onderstaande link en het begint. Het is wel even een zit van een uur en 22 minuten, maar die vliegen voorbij. Gelukkig is het in het Nederlands ondertiteld. Dus zet je scepsis even opzij over Amerikaanse talkshows. Veel kijkplezier toegewenst en mogelijk begrijp je nu meer over Covid-19.
https://stichtingvaccinvrij.nl/del-bigtree-interviewt-dr-zach-bush-14-miljoen-keer-bekeken-in-drie-weken/
En wie zijn de dupe van alle hysterie rondom Corona ? De ouderen onder ons. Neem als voorbeeld Babcia Irena (Agata's moeder). De laatste keer waren we bij haar op 1 maart om samen met Bonnie en Michal haar verjaardag aldaar te vieren. Agata ging voor het laatst 6 maart bij haar langs. Op 28 juni j.l. mochten we voor het eerst bij haar langs en zie hoe blij ze is weer iemand van de familie te zien en te spreken. Het begrip tijd is met Alzheimer ongewis, maar toch....Zie hoe ze straalt ! Agata werd alleen toegelaten, met masker en handschoenen aan, volgens voorschrift. Na ons bezoek van maximaal een half uur werd alles driftig gedesinfecteerd en kon Agata vertrekken. Ik deed een boodschap en kon het tafereel van achter het hek volgen.
Mijn ouders, inmiddels ook bijna 87 en 88 jaar, zijn nog in goede conditie. Ook zij moesten echter in huis blijven in Barendrecht. Michał verzorgde de boodschappen en de buren hielpen met de rest. Alleen voor het uitlaten van de kat gingen ze eruit. Gelukkig hebben ze elkaar en is van vereenzaming op het eerste gezicht geen sprake geweest. Via skype of Whats-app konden wij communiceren, maar dat is toch anders als in het echie. In het voorseizoen staan ze altijd met hun caravan op de camping in Haamstede. Dit seizoen was dat bij de start verboden, maar mijn vader heeft het toch voor elkaar gekregen dat ze als enigen werden toegelaten, weliswaar wat later, maar toch.......Enkele weken stonden zij met hun caravan alleen in het veld. Douchen deden ze thuis, de rest kon gewoon in en om de caravan. Fantastisch van camping Duinhoeve dat zij dit deden !
Nu de grenzen open zijn, laten zij er geen gras over groeien ons te bezoeken. Op 4 juli eindigt het voorseizoen en dan gaat de caravan weer de stalling in. Op 11 juli rijden zij samen met Michał per auto naar ons toe voor een week samen zijn, tot 19-7. Ook wij kijken hier erg naar uit en fijn dat Michał wil rijden ! In de volgende blog uiteraard meer over dit bezoek.
Waar we uiteraard ook naar uitkijken is het bezoek van Bonnie, Jorden, Wadna, Elia en Feebe. De laatste keer dat wij hen allemaal zagen was rond Kerst, en Bonnie kwam samen met Michał eind februari. Ze komen met de tent naar ons toe, want na een bezoek aan ons gaan ze verder Polen intrekken en camperen in de bergen of aan een meer.
Heel fijn om allen weer in de armen te kunnen sluiten, dus niet virtueel maar echt!
Voordat we over het voorjaar gaan beginnen en alle activiteiten in en om ons prachtige huis, eerst een update van ons beider gezondheid. Laat ik met mijzelf beginnen : inmiddels is de grote blok bij de acupunctuur reeds enkele weken verdwenen en dat betekent dat ik van Pani Ewa een keer in de twee weken voor een onderhoudsbeurt mag komen en dat is op maandag. Naast de acupunctuur doe ik met Agata mee met vroeg opstaan en vroeg naar bed, gezond eten , veel water drinken, enkele extra vitamines hier en daar in de vorm van een supplement en bij het eten een lepeltje Teunisbloemolie (in de ochtend) en Pompoenpitolie (middag).
DE TEUNISBLOEM
Ze beginnen er niet mee wanneer het nog dag is.
Ze wachten tot de dag voorbij is, dan,
in het donker van de tuin, maken ze zich open,
een voor een, plop,plop, geven ze zachtgeel
hun antwoord, het licht terug aan de maan
die het ook maar heeft geleend.
Teunisbloemen verdragen zonlicht alleen
indirect ontvangen, nooit bloeien ze langer
dan een nacht, de dag erna ziet slechts
de gevolgen : verfrommelde fletse resten
waaruit je moeilijk opmaakt wat daar plaatsvond
als je het niet met eigen ogen zag.
Teunisbloemen zijn onkruid. Iemand zei
dat mijn hele tuin vol onkruid stond.
Al bloeien teunisbloemen niet langer dan een nacht
een teunisbloem die ooit een nacht open was,
kan nooit meer veranderen in een teunisbloem
die niet een nacht open is geweest.
Tsjitske Jansen
En een beetje goede sex doet de rest......Zelfs dat kon Pani Ewa aprecieren, want laten we wel zijn : als de Chinezen niet zouden kezen, dan zouden er geen Chinezen wezen.....Vorige week belde mijn moeder Rina per Whatsapp en ik rende naar de keuken, waar mijn telefoon lag. Op het moment dat het beeldgesprek begint, zakt pardoes mijn broek op mijn enkels. Tsja, eerst omhoog hijsen en dan het gesprek beginnen natuurlijk. Dit geeft al aan dat mijn gewicht drastisch is gedaald van een goede 104 naar maar liefst 92 kilogrammen. Pani Ewa moest hartelijk lachen om dit verhaal en vond dat ik nu qua lengte en gewicht precies volgens de richtlijnen door het leven ga. Mijn riem heeft inmiddels een extra gat erbij en binnenkort moet er nog een bij of ik moet bretels gaan aanschaffen want mijn broeken zien eruit alsof er net een mud aardappelen in gestort is, zo ruim. Als een Griekse Adonis loop ik door het huis, genietend van mijn soepele, misschien wel wolf-achtige tred.
En dan de gezondheid van Agata. In de vorige blog heb ik hier uitvoerig over bericht. De tumor is er nog en doet zo nu en dan verrekte zeer. Het brandt als de hel, zou ik haast zeggen. Hoe weet jij dat nou ? Ik doe mijn William Bengston behandeling bij Agata en voel de hitte zo nu en dan bij het begin of halverwege. Echter, na enkele minuten verdwijnt de hitte en slaat de koelte toe. Mooi toch? Echt fantastisch om te doen en te zien dat het werkt. Inmiddels doen ook Uta en zus Ewa op afstand mee. Werkt dat dan ? Ja, het werkt, zowel hier als 1000 km verderop. Ook zij ervaren sensaties in hun lijf , ook al hebben ze geen tumor. Agata gaat twee keer per week naar de acupunctuur bij Pani Ewa. Zo nu en dan is de grote of een kleine blok weg, maar nog niet structureel, want dan kan ook zij een keer per week hier naartoe. Beiden kijken we daar naar uit, want het rijden naar Bydgoszcz op donderdag en maandag worden we wel een beetje zat.... Desalniettemin ervaart Agata verandering ten positieve, alleen niet zo snel dan gehoopt.......
DE SLAK
Langzaam, langzaam
haast me niet
daar kan ik niet tegen.
Verlegen en angstig word ik
van wie mij aanraakt
naar me kijkt
me vergelijkt
met snellere wezens.
Laat me mijn tempo
noem het stilstand
en, voor wie kijkt
bewegen.
Johanna Kruit
Op het mentale vlak waren er wat ups en downs, en die zijn mede door de sessies met Suzanne Cleg verholpen. Ook veel steun heeft Agata aan de symbolen van de BioGeometry (Ibrahim Karim) en sinds kort aan de behandelingen van tante Jadwiga Drozdowicz op afstand (voormalig Bio-energetisch therapeut 86 jaar inmiddels in Gdynia).
Inmiddels lopen we met medaillons om ons nek, is een mandala kleurboek aangeschaft en galmt er een cd met space-muziek uit de speakers. Alle beetjes helpen, is het devies, maar less is more is voorlopig nog ver te zoeken. Alles wordt aangegrepen ter verbreding van het palet aan mogelijkheden. Het is fantastisch dat sommige lezers ons financieel steunen, waarvoor dank ! Het zijn de kleine dingen die het 'm doen, zal ik maar zeggen....en dat is natuurlijk het hele leven zo..
Zo zaten Agata en ik op de tweede zondag in mei beneden bij de garage. Agata deed de moksa en ik had net een kopje granenkoffie voor ons beiden ingeschonken. Ineens komt er een vreemde auto het erf opgereden. Een man stapt uit en heeft een bos bloemen in de hand. " Alstublieft mevrouw, die is voor u per bloemenpost gestuurd vanuit Nederland !" Agata pakt de mooie bos aan en de man rijdt weg.
Klein tafereel op een zonnige zondagmorgen. We staren naar het boeket en in de bijgeleverde brief feliciteren Michał en Zsuzsi Agata met de Moederdag. Uiteraard hielden we het niet droog, allebei...
Verrassend is dat mensen die ons een tijd niet gezien hebben, ons er heel goed uit vinden zien.
Tsja, wat wil je met al het werk buiten rond het huis. Zeker toen begin mei het weer beetje bij beetje van koud naar iets warmer ging. Echter niet zo snel als in NL, waar al weken een warmtegolf heerste.
Om het een beetje warm te krijgen ging ik op de berg het bos in om het uit te dunnen met de motorzaag. De Espenbomen groeien als onkruid en dat vroeg om actie. De omver gezaagde bomen en takken gooide ik langs ons hek, ter vorming van een natuurlijke houtwal.
Agata had ruimte nodig voor het planten van aardbeien en dus toog ik met mijn spade op de rug onze boomgaard in.
Een flink aantal vierkante meters grasplaggen werd vakkundig uitgestoken en vervoerd naar de grote compostberg. De hele winter stonden er kleine aardbeienplantjes in de garage en ook van andere plekken in de tuin werden de aarbeien verplaatst naar deze plek.
Niet alleen aardbeien werden verplaatst. Ons bijenvolk werd ook onrustig en mei en juni zijn de maanden dat een bijenvolk soms uitvliegt. Ons volk plakte zich vast op de bijenkorf zelf en dus kon Agata ze met een speciaal bezempje op een kartonnetje vegen en als rozijntjes rolden ze de kast weer in. Een week later gebeurde het nog een keer. Toen klemde het volk zich vast op een van de palen van onze omheining. Je kan uiteraard niet zien of het jouw volk is of niet. En dus werd ook de tweede bijenkorf gevuld met bijen.
Op 9 mei vond de eerste inspectie van de bijenkorven plaats. Ik maakte van een meter of 10 foto's en dat vonden de bijen geen goed plan. Ik werd pardoes door enkelen aangevallen en net onder mijn oog gestoken. Onze aloe-vera plant bracht snel uitkomst om de pijn en de zwelling te bestrijden. Inmiddels heb ik ook handschoenen en hoed met gaas aangeschaft, zodat ik ook kan meekijken en meehelpen zonder gestoken te worden.
Onze tuin rondom het huis moest onkruidvrij gemaakt worden en toen ik daarmee bezig was, viel mijn oog op een mooi uitkijkpunt. Toen dat vrij was gemaakt van onkruid, vond ik in de garage de overgebleven stenen van de open haard en heb toen het stuk bestraat tot de stenen op waren.
Toen naar de pallethandel en 4 Europallets gekocht en die een behandeling gegeven ter vorming van een loungebank voor twee a drie personen.
Een pallet zaag je op 2/3e af. Dit vormt de leuning uiteindelijk. Maar eerst moet er geschuurd en gebeitst, in ons geval in stemmig grijs. Daarna de 4 pallets met elkaar verbinden, stoere zwenkwielen met rem eronder en klaar is kees...........
Op internet 2 grijze kussens in de palletmaat gekocht ter vervolmaking van het zitcomfort.
Over Corona is ontzettend veel geschreven en op het internet worden veel films en doemscenario's getoond. Een zeer verhelderende bijdrage over Corona, is een interview met Zach Bush door Del Bigtree. Druk op de onderstaande link en het begint. Het is wel even een zit van een uur en 22 minuten, maar die vliegen voorbij. Gelukkig is het in het Nederlands ondertiteld. Dus zet je scepsis even opzij over Amerikaanse talkshows. Veel kijkplezier toegewenst en mogelijk begrijp je nu meer over Covid-19.
https://stichtingvaccinvrij.nl/del-bigtree-interviewt-dr-zach-bush-14-miljoen-keer-bekeken-in-drie-weken/
Mijn ouders, inmiddels ook bijna 87 en 88 jaar, zijn nog in goede conditie. Ook zij moesten echter in huis blijven in Barendrecht. Michał verzorgde de boodschappen en de buren hielpen met de rest. Alleen voor het uitlaten van de kat gingen ze eruit. Gelukkig hebben ze elkaar en is van vereenzaming op het eerste gezicht geen sprake geweest. Via skype of Whats-app konden wij communiceren, maar dat is toch anders als in het echie. In het voorseizoen staan ze altijd met hun caravan op de camping in Haamstede. Dit seizoen was dat bij de start verboden, maar mijn vader heeft het toch voor elkaar gekregen dat ze als enigen werden toegelaten, weliswaar wat later, maar toch.......Enkele weken stonden zij met hun caravan alleen in het veld. Douchen deden ze thuis, de rest kon gewoon in en om de caravan. Fantastisch van camping Duinhoeve dat zij dit deden !
Nu de grenzen open zijn, laten zij er geen gras over groeien ons te bezoeken. Op 4 juli eindigt het voorseizoen en dan gaat de caravan weer de stalling in. Op 11 juli rijden zij samen met Michał per auto naar ons toe voor een week samen zijn, tot 19-7. Ook wij kijken hier erg naar uit en fijn dat Michał wil rijden ! In de volgende blog uiteraard meer over dit bezoek.
Waar we uiteraard ook naar uitkijken is het bezoek van Bonnie, Jorden, Wadna, Elia en Feebe. De laatste keer dat wij hen allemaal zagen was rond Kerst, en Bonnie kwam samen met Michał eind februari. Ze komen met de tent naar ons toe, want na een bezoek aan ons gaan ze verder Polen intrekken en camperen in de bergen of aan een meer.
Heel fijn om allen weer in de armen te kunnen sluiten, dus niet virtueel maar echt!
Voordat we over het voorjaar gaan beginnen en alle activiteiten in en om ons prachtige huis, eerst een update van ons beider gezondheid. Laat ik met mijzelf beginnen : inmiddels is de grote blok bij de acupunctuur reeds enkele weken verdwenen en dat betekent dat ik van Pani Ewa een keer in de twee weken voor een onderhoudsbeurt mag komen en dat is op maandag. Naast de acupunctuur doe ik met Agata mee met vroeg opstaan en vroeg naar bed, gezond eten , veel water drinken, enkele extra vitamines hier en daar in de vorm van een supplement en bij het eten een lepeltje Teunisbloemolie (in de ochtend) en Pompoenpitolie (middag).
DE TEUNISBLOEM
Ze beginnen er niet mee wanneer het nog dag is.
Ze wachten tot de dag voorbij is, dan,
in het donker van de tuin, maken ze zich open,
een voor een, plop,plop, geven ze zachtgeel
hun antwoord, het licht terug aan de maan
die het ook maar heeft geleend.
Teunisbloemen verdragen zonlicht alleen
indirect ontvangen, nooit bloeien ze langer
dan een nacht, de dag erna ziet slechts
de gevolgen : verfrommelde fletse resten
waaruit je moeilijk opmaakt wat daar plaatsvond
als je het niet met eigen ogen zag.
Teunisbloemen zijn onkruid. Iemand zei
dat mijn hele tuin vol onkruid stond.
Al bloeien teunisbloemen niet langer dan een nacht
een teunisbloem die ooit een nacht open was,
kan nooit meer veranderen in een teunisbloem
die niet een nacht open is geweest.
Tsjitske Jansen
En een beetje goede sex doet de rest......Zelfs dat kon Pani Ewa aprecieren, want laten we wel zijn : als de Chinezen niet zouden kezen, dan zouden er geen Chinezen wezen.....Vorige week belde mijn moeder Rina per Whatsapp en ik rende naar de keuken, waar mijn telefoon lag. Op het moment dat het beeldgesprek begint, zakt pardoes mijn broek op mijn enkels. Tsja, eerst omhoog hijsen en dan het gesprek beginnen natuurlijk. Dit geeft al aan dat mijn gewicht drastisch is gedaald van een goede 104 naar maar liefst 92 kilogrammen. Pani Ewa moest hartelijk lachen om dit verhaal en vond dat ik nu qua lengte en gewicht precies volgens de richtlijnen door het leven ga. Mijn riem heeft inmiddels een extra gat erbij en binnenkort moet er nog een bij of ik moet bretels gaan aanschaffen want mijn broeken zien eruit alsof er net een mud aardappelen in gestort is, zo ruim. Als een Griekse Adonis loop ik door het huis, genietend van mijn soepele, misschien wel wolf-achtige tred.
En dan de gezondheid van Agata. In de vorige blog heb ik hier uitvoerig over bericht. De tumor is er nog en doet zo nu en dan verrekte zeer. Het brandt als de hel, zou ik haast zeggen. Hoe weet jij dat nou ? Ik doe mijn William Bengston behandeling bij Agata en voel de hitte zo nu en dan bij het begin of halverwege. Echter, na enkele minuten verdwijnt de hitte en slaat de koelte toe. Mooi toch? Echt fantastisch om te doen en te zien dat het werkt. Inmiddels doen ook Uta en zus Ewa op afstand mee. Werkt dat dan ? Ja, het werkt, zowel hier als 1000 km verderop. Ook zij ervaren sensaties in hun lijf , ook al hebben ze geen tumor. Agata gaat twee keer per week naar de acupunctuur bij Pani Ewa. Zo nu en dan is de grote of een kleine blok weg, maar nog niet structureel, want dan kan ook zij een keer per week hier naartoe. Beiden kijken we daar naar uit, want het rijden naar Bydgoszcz op donderdag en maandag worden we wel een beetje zat.... Desalniettemin ervaart Agata verandering ten positieve, alleen niet zo snel dan gehoopt.......
DE SLAK
Langzaam, langzaam
haast me niet
daar kan ik niet tegen.
Verlegen en angstig word ik
van wie mij aanraakt
naar me kijkt
me vergelijkt
met snellere wezens.
Laat me mijn tempo
noem het stilstand
en, voor wie kijkt
bewegen.
Johanna Kruit
Op het mentale vlak waren er wat ups en downs, en die zijn mede door de sessies met Suzanne Cleg verholpen. Ook veel steun heeft Agata aan de symbolen van de BioGeometry (Ibrahim Karim) en sinds kort aan de behandelingen van tante Jadwiga Drozdowicz op afstand (voormalig Bio-energetisch therapeut 86 jaar inmiddels in Gdynia).
Inmiddels lopen we met medaillons om ons nek, is een mandala kleurboek aangeschaft en galmt er een cd met space-muziek uit de speakers. Alle beetjes helpen, is het devies, maar less is more is voorlopig nog ver te zoeken. Alles wordt aangegrepen ter verbreding van het palet aan mogelijkheden. Het is fantastisch dat sommige lezers ons financieel steunen, waarvoor dank ! Het zijn de kleine dingen die het 'm doen, zal ik maar zeggen....en dat is natuurlijk het hele leven zo..
Zo zaten Agata en ik op de tweede zondag in mei beneden bij de garage. Agata deed de moksa en ik had net een kopje granenkoffie voor ons beiden ingeschonken. Ineens komt er een vreemde auto het erf opgereden. Een man stapt uit en heeft een bos bloemen in de hand. " Alstublieft mevrouw, die is voor u per bloemenpost gestuurd vanuit Nederland !" Agata pakt de mooie bos aan en de man rijdt weg.
Klein tafereel op een zonnige zondagmorgen. We staren naar het boeket en in de bijgeleverde brief feliciteren Michał en Zsuzsi Agata met de Moederdag. Uiteraard hielden we het niet droog, allebei...
Tsja, wat wil je met al het werk buiten rond het huis. Zeker toen begin mei het weer beetje bij beetje van koud naar iets warmer ging. Echter niet zo snel als in NL, waar al weken een warmtegolf heerste.
Om het een beetje warm te krijgen ging ik op de berg het bos in om het uit te dunnen met de motorzaag. De Espenbomen groeien als onkruid en dat vroeg om actie. De omver gezaagde bomen en takken gooide ik langs ons hek, ter vorming van een natuurlijke houtwal.
Agata had ruimte nodig voor het planten van aardbeien en dus toog ik met mijn spade op de rug onze boomgaard in.
Een flink aantal vierkante meters grasplaggen werd vakkundig uitgestoken en vervoerd naar de grote compostberg. De hele winter stonden er kleine aardbeienplantjes in de garage en ook van andere plekken in de tuin werden de aarbeien verplaatst naar deze plek.
Niet alleen aardbeien werden verplaatst. Ons bijenvolk werd ook onrustig en mei en juni zijn de maanden dat een bijenvolk soms uitvliegt. Ons volk plakte zich vast op de bijenkorf zelf en dus kon Agata ze met een speciaal bezempje op een kartonnetje vegen en als rozijntjes rolden ze de kast weer in. Een week later gebeurde het nog een keer. Toen klemde het volk zich vast op een van de palen van onze omheining. Je kan uiteraard niet zien of het jouw volk is of niet. En dus werd ook de tweede bijenkorf gevuld met bijen.
Op 9 mei vond de eerste inspectie van de bijenkorven plaats. Ik maakte van een meter of 10 foto's en dat vonden de bijen geen goed plan. Ik werd pardoes door enkelen aangevallen en net onder mijn oog gestoken. Onze aloe-vera plant bracht snel uitkomst om de pijn en de zwelling te bestrijden. Inmiddels heb ik ook handschoenen en hoed met gaas aangeschaft, zodat ik ook kan meekijken en meehelpen zonder gestoken te worden.
Onze tuin rondom het huis moest onkruidvrij gemaakt worden en toen ik daarmee bezig was, viel mijn oog op een mooi uitkijkpunt. Toen dat vrij was gemaakt van onkruid, vond ik in de garage de overgebleven stenen van de open haard en heb toen het stuk bestraat tot de stenen op waren.
Toen naar de pallethandel en 4 Europallets gekocht en die een behandeling gegeven ter vorming van een loungebank voor twee a drie personen.
Een pallet zaag je op 2/3e af. Dit vormt de leuning uiteindelijk. Maar eerst moet er geschuurd en gebeitst, in ons geval in stemmig grijs. Daarna de 4 pallets met elkaar verbinden, stoere zwenkwielen met rem eronder en klaar is kees...........
Op internet 2 grijze kussens in de palletmaat gekocht ter vervolmaking van het zitcomfort.
En toen was het op 18 mei zover : De eerste honing kon worden geoogst. Dat is vrij vroeg. Dat klopt, maar vanwege het te vaak uitvliegen van het volk, moet je ze iets te doen geven. Met het legen van 3 raten kunnen ze weer aan de slag.
Agata heeft zich speciaal aangekleed hiervoor en is hierboven bezig met het rookapparaat, waarmee je de bijen juist naar binnen in de korf lokt en aangeeft dat jij het bent en met de korf aan het werk gaat.
Een voor een worden de raten bekeken.
Vooraan staat een speciale transportkoffer waar de raten ingaan. Deze is afsluitbaar en dus komen de bijen niet achter ons aan naar de garage.
In het midden van de bijenkorf zit het volk met de koningin. Meer naar de buitenkant(en) wordt het voedsel opgeslagen. Is het openingetje vol met honing, dan metselen ze dat dicht, vandaar de witte kleur.
Met een speciaal mesje maak je dat open. Als al het wit (bijenwas) weg is, kan je beginnen met honing slaan. Dat doen we in een grote ijzeren ketel, die eruit ziet als een centrifuge. Er passen 3 raten in speciale standaards. Door een hendel rond te draaien gaat dit alles snel ronddraaien en vliegt de honing tegen de ijzeren wanden aan.
Het vat is zo geconstrueerd dat de honing naar het kraantje loopt. Vanuit de kraan loopt het tergend langzaam door een zeef naar een plastic emmer met een afsluitbaar gat. We kunnen het niet laten om zo nu en dan een veeg uit de emmer te nemen. En de smaak is uiteraard top, beter als honing uit de supermarkt.
En zo hadden we uiteindelijk 3,5 pot vol met honing. Inmiddels is dit alles op natuurlijk. Van 12-19 juli komen Michał, Rina en Dries op bezoek en in die week is het juist het moment om de honing uit de bijenkorven te gaan halen. Leuk voor hen om dat ook eens mee te maken,mee te helpen en mee te snoepen.......
DE REGENBOOG
Als een poort in de hemel
spant zich, heel hoog,
een machtige, prachtige,
regenboog.
Rood en oranje,
geel, groen en blauw.
Net was er nog niets.
Hoe kan dat zo gauw?
Het lijkt op een sprookje.
Fantasie. Tovenarij.
De helft van de hemel,
een groot schilderij.
't Is het werk van de zon,
van de zonneschijn
die glanst en die danst
in een regengordijn.
Van de zon die de regen
- elk druppeltje - raakt,
en van tien miljoen druppels
een regenboog maakt.
Han G. Hoekstra
Voor de prachtig gele Wielewaal (Wilga in het Pools), geldt hetzelfde. Ook zijn gezang is meer dan prachtig !
De Hop (Dudek in het Pools) was de laatste tijd wat minder schuw. Hier pikt hij voor het raam in de woonkamer wat lekkers uit het gras..
Of toch gewoon de wat meer gangbare vogeltjes her en der, zoals deze...........
Ieder vogeltje zingt zoals het gebekt is. Ook dat geldt voor politici.........
Nederland wordt geregereerd door het "cocktailtrio" Rutte, De Jonge, Grapperhaus.
Hier is de laatste jaren Andrzej Duda de president namens PIS.
Op 28 juni gingen de Polen massaal naar de stemlokalen om hun nieuwe president uit een tiental kandidaten te kiezen. Het werd een nek aan nek race tussen zittend president Andrzej Duda (PIS) en de burgemeester van Warszawa Rafał Trzaskowski (PO). Uiteindelijk kregen geen van beiden een absolute meerderheid en moet Polen op zondag 12 juli a.s. wederom gaan kiezen. De bovengenoemde 2 zijn de kandidaten, dus het wordt of de aarts-conservatief, anti Europese en door de RK-kerk gesteunde Duda of de rechtse, pro-Europese en meer tolerante, modernere Trzaskowski. De president van Polen heeft een formele setting, maar daarnaast kan hij wetten blokkeren en de rechtsgang in de gaten houden. Met name dat laatste is door PIS de laatste jaren met voeten getreden, met als gevolg diverse protesten van (opper)rechters. PIS (Prawo i Sprawiedliwość) wilde eerst de verkiezingen begin mei gewoon door laten gaan, ondanks Corona. Dat werd op het nippertje voorkomen en verschoven naar 28 juni. Trzaskowski stelde zich pas op het laatste moment kandidaat namens PO (Platforma Obywatelska). PIS gaf hem 6 dagen om 600.000 handtekeningen te verzamelen om mee te kunnen doen. Binnen 2 dagen had Trzaskowski 1,2 miljoen handtekeningen verzameld........Dus het wordt spannend op 12 juli, dat moge duidelijk zijn.......
Agata mocht 28 juni gaan stemmen in Czystochleb, ik uiteraard (nog) niet. Je gaat met je persoonsbewijs naar het stembureau en daar zitten een aantal mensen (met masker) achter een tafel. Je krijgt een formulier na controle van je gegevens, en dan mag je een kruisje zetten (dus geen rood potlood) in het vakje van diegene wie jij je stem geeft. Daarna ga je naar het midden van het lokaal, waar een doorzichtige, verzegelde perspex doos staat en daar gooi je jouw stemformulier in. Als je het niet dichtvouwt kan iedereen zien wat je gestemd hebt, overigens. Wordt vervolgd op 12 juli a.s. en drie keer raden op wie we gaan stemmen................
"NEGEREN"
De politiek is er tegenwoordig op gericht zoveel mogelijk polarisatie teweeg te brengen. Naast Corona is nu racisme een hot item, met alles wat daarbij hoort. Zwarte Piet mag niet meer, Witte De With (Cultureel Centrum in Rotterdam) heeft zijn naam verwijderd van de gevel, standbeelden van Columbus, Piet Hein worden of de rivier in gegooid of beklad, Ron Jans (trainer Amerikaanse voetbalvereniging) wordt per direct ontslagen omdat hij in een dronken bui het woord NIGGER in de mond heeft genomen, Johan Derksen wordt aan de schandpaal genageld omdat hij grapt over een rapper, afleveringen van Fawlty Towers met John Cleese worden van internet verwijderd i.v.m. racisme en ook andere films worden gekuisd op deze wijze. Minister De Jonge, ooit partijwerker voor het CDA bij toenmalig minister-president Balkenende,fluisterde Jan-Peter in het oor de VOC-mentaliteit te promoten, en o wat werd dat weggehoond. Reis maar eens naar Suriname, Indonesie of Zuid-Afrika en dan bekijk je ons kolonialisme met andere ogen. Zijn wij (NL) niet zo rijk geworden door onze kolonien en mensenhandel? Nu is het blijkbaar de tijd om daarmee af te rekenen.
Toch slaan we daar wel een beetje in door. Net als 40 jaar geleden in Polen lijkt het nu erop dat ook bij ons de geschiedenis herschreven moet worden. Iedere uiting wordt op de weegschaal gelegd en als het in de ogen van de betreffende groep niet bevalt dan wordt je aangepakt en lopen sponsoren bij je weg, voor zover je die hebt. Als alles op een goudschaaltje wordt gelegd dat maar enigszins naar racisme ruikt, dan ben ik ervoor om het woord NEGEREN maar uit ons vocabulair en uit de Dikke Van Dale te schrappen. Als men dan consequent wil zijn, dan toe maar en maak ons op dat culturele gebied (het gebied van de taal) ook maar armer. Ik stel dan ook voor om binnenkort het Malieveld als locatie uit te kiezen voor de demonstratie "Stop Negeren" . Ben benieuwd hoeveel hooligans hier op af zullen komen of dat ze deze demonstratie mogelijk massaal zullen negeren......................
In Polen zijn gekleurde mensen sowieso not done, die moeten maar in hun eigen land blijven. Homo's, lesbiennes, transgenders worden gezien als zieke mensen en wie hier het woord abortus of euthanasie in de mond neemt, wordt bijna ter plekke gelynchd. Black Lives Matter heeft een punt, maar verzin een andere naam die recht doet aan alle (regenboog)kleuren en menstypen op deze wereld. Je kan het .........................of niet.
Een prachtig bruggetje naar het volgende onderwerp :
Ons huis is niet aangesloten op het stadsriool. Wij hebben een eco systeem, dat werkt op bacterieen en het meest vloeibare wordt onderaan de berg in de aarde opgenomen als voeding. Ergens zie je een pijpje tussen het gras staan en dat is ter ontluchting van het systeem. Daarom gebruiken we ook geen chloor maar biologiosche schoonmaakmiddelen.
Onze strond komt als eerste in een grote bak die is ingegraven in het grasveld achter ons huis. Een zwart deksel geeft de plek aan. Een keer per twee jaar moet je die bak laten afzuigen en de plaatselijke, stevig uit de kluiten gewassen putjeschepper kwam dit karwei klaren.
Mijn handen begonnen kort geleden weer te jeuken. Er werd mij opdracht gegeven twee hekwerken te fabriceren waartegen bramen, bonen of hop kan groeien.
In galop naar de timmerman voor hout en daarna lekker klussen in de garage/houtwerkplaats.
Uiteindelijk staan de hekwerken overeind, zijn er inmiddels nog extra dwarslatten op getimmerd en zijn er enkele tientallen ogen ingespijkerd waardoor draad komt te lopen die de ranken moeten geleiden.
Sinds kort komt er een nieuwe attractie voorbijwandelen bij ons huis.........
Een van de buren heeft zijn paard en wagen van stal gehaald en daarmee maakt de man ritjes naar Wąbrzezno. Daar bezoekt hij zijn vriend en rijdt dan weer terug naar huis, als sportieve actie voor het ietwat werkloze paard. Als de kleinkinderen komen over een paar weken, mogen ze met hem een ritje maken. Daar had hij wel oren naar en gaat dat graag verzorgen.
Het was weer aardbeien-tijd en dus heb ik inmiddels 2x 12 kilo aardbeien schoongemaakt en verwerkt als jam. Inmiddels staan alweer enkele tientallen potten in de garage te wachten op gulzige jam-eters.
12 kilo heb ik traditioneel verwerkt met suiker en speciale zakjes voor de jam.
12 kilo bio-aardbeien heb ik gemaakt met pectine en wat minder suiker. Leuk om het verschil te proeven en lekker op ons zelfgemaakte brood....
Daarna werd alles met houtsnippers bedekt, uit in totaal 3 big bags.
Op 13 juni kwamen er 3 dames op bezoek. Het waren Bożena, dochter Magda en haar moeder. Vanuit Poznan hielden ze een damesweekend. Ons huis ligt precies tussen Poznan en Gdańsk in en dus kwamen ze op een zonovergoten dag buurten.
Wij gingen uit wandelen terwijl de moeder van Bożena bij ons thuis een tukkie deed.....
Soms tref je de mooiste beesten aan op zo maar een willekeurige boomstronk ......
...of op onze garagemuur zit zo maar een pre-historische afstammeling..................
In de garage wachtte mijn volgende project. Aan de Walmolen in Barendrecht hingen op zolder twee stalen platen aan het dak. Ze stonden hier al een tijdje in de weg en de vraag was : Of weggooien/naar de sloop brengen of er iets mee doen. Ik besloot toch tot het laatste. Van de kleinste plaat maakte ik een imkertafel.
Dit viel zo in de smaak, dat ik ook om de grote plaat (3.10 meter) een ombouw maakte. Het is een forse terrastafel van 3.38 meter groot geworden met stoere poten. Zal niet wegwaaien van het terras en op het stalen middenstuk kun je met een gerust hart een hete pan parkeren.
Een andere houtbewerker is de specht. Dit jaar heeft hij op de berg een gat gemaakt voor de gezinsuitbreiding. Die kwam er en wat een herrie maken die gasten de godganse dag .....
In de tuin rondom het huis moest het een en ander aan onkruid weggerausd worden.
Brandnetels werden verzameld en in een speciale ton gegooid. Iedere dag wordt er in deze brandnetelgier geroerd en afgaand op de lucht die eraf komt doet het het goed. Brandnetelgier kun je als voeding voor de planten gebruiken, maar ook als biologisch verdelgingsmiddel van bepaalde insecten op gewassen.
.......voor de grotere stukken land, bijvoorbeeld in de boomgaard, lieten we pan Zenek komen om te maaien........
Vorige week kwam ik hem weer tegen en hij zei dat hij voorlopig uit de running is, daar hij van het dak is gevallen bij een andere klus...........Toch maar besloten om zelf zo'n machine aan te schaffen. Kost een paar centen zo'n Stihl 235, maar dan heb je ook wat. Nu kan ik dus zelf tekeer gaan.....
Met het groeizame weer groeit niet alleen het onkruid, maar ook bijvoorbeeld de Vlierbesstruik. Samen togen we het bos in en plukten de vlierbloesem. Uiteraard wordt die gebruikt om gedroogd in de thee te verdwijnen. Maar ook maken we daar een prachtige, geneeskrachtige olie van. Op ons terras staat de pot nu lekker een maand in het zonnetje. Zo nu en dan even roeren voor het beste resultaat...
Ook de Lindebloesem verscheen aan de bomen. Die plukten we op plekken uit de buurt van druk verkeer en legden het te drogen in ons speciale, op internet gekochte droogrek, zelf opgehangen bij onze voordeur. Heerlijk om je eigen thee te hebben, zo uit het eigen rek.
De korenvelden gaan goed inmiddels. Prachtige kleuren van het graan in de aren, gelardeerd met een korenbloem en de mooie klaprozen.........
En de klaproos is in de bloem ook prachtig, niet ?
In onze tuin staat heel veel in de bloei. Diverse insecten doen zich tegoed aan de nectar....
En wat te denken van deze kikker in de moestuin......
Lieve lezer,
En zo zijn we dan weer bijna aan het einde gekomen van deze blog. Ik wil graag eindigen met wat kort nieuws en in beeld uitgebreid verslag doen van onze bloemenpracht rondom het huis.
Dan nu eerst het korte nieuws :
- nu de versoepelingen weer zijn ingegaan mochten ook wij weer officieel aan het werk. Dat was van 6 weken 0 klanten weer heerlijk om op te starten. De oude klanten zijn weer terug en ook nieuwe melden zich aan. Onze website www.bsrzdrowezycie.pl is zoals u weet vernieuwd, en een kennis van ons heeft ons een maand gepromoot op Google Adwords, maar dat heeft helaas weinig/niets opgeleverd. Het beste is toch de mond op mond reclame over BSR. Voor het eerst sinds maart j.l. werd er weer een BIO-markt georganiseerd in Torun op het terrein van het etnografisch museum. Wij werden toegelaten om daar ook te gaan staan en niet zonder succes.
We staan daar tussen de biologische worst-, cosmetica-, brood-, bloem-, olie- en groente-verkopers. Er staan zo'n 10 kramen en wij hadden onze mobiele bank meegenomen. Iedere eerste zaterdag van de maand is deze bio-markt er van 10-13 uur. Op onze eerste dag hadden 2 klanten geboekt, die inmiddels bij ons in Czystochleb zijn langsgeweest. Wordt in augustus vervolgd.
- Ook de verhuur van onze bovenverdieping gaat goed. Diverse enkele overnachtingen, maar ook 2 verhuren van een week staan in de planning.
- Aanstaand weekend komt een zakenman alleen uit Warszawa van vrijdag-zondag onthaasten bij ons. Hij heeft geboekt all-inclusive, dus 3 keer BSR, eten, drinken, verblijf etc. Leuk dat hij over ons heeft gehoord en heeft kunnen lezen op onze website dat dit ook mogelijk is.
- De zomer heeft dit jaar lang op zich laten wachten. De winter was niet streng, maar de kou hield erg lang aan. Pas half juni werd het een beetje aangenaam. Met name de constante Noordenwind, die maar bleef loeien om het huis, waren we op een gegeven moment wel zat.
- Voor het eerst is er bij ons op zolder Yoga-les gegeven. Ruimte zat hiervoor. Uiteindelijk had de yoga-lerares 4 klanten voor zich.
- Heel bijzonder was een klankschalen-concert ook bij ons op zolder. De artiest Majka Zell vond het leuk dit bij ons te organiseren en maar liefst 11 mensen kwamen liggend luisteren !
- Aan de zijkant van het huis is de steile helling i.v.m. de zandwinning ooit. We hebben een soort helmgras gekocht en dat aangeplant in een mooie zilverachtige kleur. Over een jaar of wat groeien die struiken uit tot flinke bossages en......niet onbelangrijk, ze geven de 4 meter hoge wand steun.
Meer leest u in onze volgende blog 31.
Do widzenia,
Andy en Agata
P.S. Zoals beloofd eindigen we met foto's van de bloemenzee in en om ons huis...
