Deze prachtige kikker troffen we aan onder een suikerbietenblad. Geregeld helpen we de familie mee met wieden. Onkruid moet tussen de suikerbieten uit getrokken worden en dit fysieke werk onder een stralende zon is zwaar maar ook goed voor de geest. Met beide benen in de aarde en met de machete in de ene hand lopen we met z'n vijven zij aan zij door de uitgestrekte velden. Zo helpen we elkaar waar mogelijk om de oogst zo groot mogelijk te laten zijn.
In de vorige blog heb ik verslag gedaan van onze actie om wat extra geld te oogsten, daar de verkoop van ons appartement in Grebocin niet echt vlot. Inmiddels hebben een massa mensen gereageerd met prachtige mails, maar ook met geldelijke bijdragen in de vorm van optie 1 of optie 2. Het is fantastisch te zien en te merken dat ons project gedragen wordt door zeer veel mensen. Het is bijna niet in woorden uit te drukken dat zovelen het aandurven de buidel te openen en ons geld te lenen. Dit berust op vertrouwen en wij zullen dat vertrouwen niet beschamen en na verkoop van het appartement alles keurig terugstorten. Maar liefst 26 mensen stortten 500 euro als optie 1 en 6 mensen kozen voor optie 2, een verblijf voor 2 personen in ons huis voor een week a 500 euro. Dit betekent dat we nog 7500 euro te gaan hebben om alles te kunnen betalen voor wat de afbouw van ons houten huis betreft. Kortom, om in marathon-termen te blijven, we zitten op het laatste rechte stuk richting finish, in Rotterdam zou dat de Coolsingel zijn.. Nogmaals dank voor de grote steun en in de volgende blog hopen we u mee te delen dat we gefinished zijn.....................
Op maandag 27 augustus kwamen de schuifpuien en de ramen aan en hiervoor moest Wojtek met zijn sjofel weer van stal gehaald worden. De grote schuifpui weegt 400 kilo. Met de sjofel gaat dat makkelijker dan met een paar sterke mannen. De glaszetters plaatsten de ramen en de Górale zorgden ervoor dat alles netjes werd afgewerkt. De 2 puien zien er prachtig uit en zijn mooi geplaatst en aan het einde van de dag zag het er zo uit, met houten lijst en kozijn.
Zit er dan nooit iets tegen, zul je zeggen ? Jazeker, 3 ramen moeten worden omgewisseld, daar de verhouding niet klopt. Je ziet dat de ramen in vier stukken zijn verdeeld. Bij twee ramen zijn de onderste 2 groter dan de bovenste 2 en bij een raam is de dwarslat scheef geplaatst. Als het grote driehoekige raam op zolder wordt geplaatst, zullen ze vanuit de fabriek de juiste ramen meegeven, zodat die erin gehangen kunnen worden, ter vervanging van de misbaksels.
Inmiddels leven we in onze garage, die nu dienst doet als keuken, woonkamer en slaapkamer. Voor de garagedeur of beter gezegd, tussen de garagedeuren hebben we van houten balken een bankje gemaakt. Daarop is het heerlijk toeven met het zicht op de velden en al het werk boven op de heuvel.
De afgelopen tijd hadden we wat memorabele data : Op 18 augustus 2017 zijn we verhuisd naar Polen, nu een jaar geleden. Onze dochter Bonnie is jarig op 29 augustus. Vorig jaar op die datum zaten we bij de notaris in Barendrecht voor de sleuteloverdracht van ons huis aan de Walmolen 18. Vorige week zaten we op 29 - 8 ook bij de notaris en wel in Golub-Dobrzyń.
Door verandering van de wet bleek het mogelijk alle eigendommen betreffende ons landje over te laten schrijven van broer Wojtek naar Agata. Tot nu toe stond alles op zijn naam, maar nu bleek het mogelijk een schenkingsakte op te maken, waarop formeel alles overgaat naar ons, daar we in gemeenschap van goederen zijn getrouwd. Formeel staat alles op Agata's naam nu, daar zij de Poolse nationaliteit bezit en ik (nog) niet.
En zo zijn we met de ondertekening in een klap grootgrondbezitters in Polen en kunnen we vanaf nu alles regelen op onze naam, bv. de contracten met Energa, de energiemaatschappij hier, maar ook richting de gemeente en andere instanties. Dus 29 augustus is nu voor het tweede jaar een datum om te onthouden, naast het heuglijke feit dat Bonnie haar verjaardag viert. Het was me het weekje wel, want weer twee dagen later, op vrijdag 31 augustus werd de keuken geplaatst in ons huis.....
En aan het einde van de dag zag dat er zo uit......
Na het plaatsen belden we een plaatselijke grafzerkenboer voor een granieten keukenblad. Die kwam al snel de boel opmeten en toen bleek dat de hele keuken te hoog staat op z'n poten, waardoor het blad bij het raam te hoog zit, met als gevolg dat we de ramen niet ver open kunnen doen. Uiteindelijk laten we het maar zo en met de klapfunctie van de ramen krijg je ook frisse lucht binnen. Communicatie is niet het best ontwikkelde punt hier in Polen. Iedereen knalt er tegenaan en uiteindelijk blijken er dan dingen niet te kloppen en breekt de pleuris uit, wie verantwoordelijk is voor het gepruts. Wij laten ons uiteraard hierdoor niet in de stress geraken en zoeken volgens Hollands Poldermodel een passend compromis, waar alle partijen zich in kunnen vinden. Het ligt op je tong om te zeggen dat iedereen de boom in kan, maar dat doen we natuurlijk niet. Daarom klimmen we zelf maar in een boom om heerlijke onbespoten hoogstamappels te plukken.......
Het fruit hangt overal voor het plukken, overigens. Deze week moesten we voor een boodschap bij de Intermarche in Wąbrzezno zijn. Agata ging naar binnen en ik zag mijn kans schoon in 5 minuten een kist appels te plukken van de fruitboom op de parkeerplaats.
Intussen wordt er ook rondom ons huis volop geoogst.(mais)
Het lijkt wel alsof wij alles in het houten huis laten doen door anderen, maar ook wij rechten de rug en pakken dingen beet. Zo heb ik deze week 2 dagen in de gigantische afvalberg voor ons huis gestaan om afval te scheiden en in big bags te werpen.
Onze badkamers op zolder en beneden hebben wij zelf voorzien van een gladde cementlaag, door mij gemengd in de kruiwagen en door Agata uitgestreken op de vloer.....
Hierop hebben we een zogenaamde elastische PU-lak gesmeerd en uiteindelijk zijn de twee badkamers voorzien van een retestrakke vloer in de kleur roze, passend bij het over enige tijd te plaatsen witte sanitair.
Als je in Polen een huis bouwt moet je alles bijhouden in een speciaal bouw-dagboek. Onze hoofd opzichter en bouwleider is onze architect Lamparski en hij schrijft en stempelt dat het een lieve lust is aan onze keukentafel in de garage....
Ondanks dat het pas begin september is, laat het wild in de omgeving zich vooral s'nachts horen. Met name het gegrom of zo je wilt geblaf van de mannetjes damherten klinkt erg onheilspellend, mysterieus. Maar ook overdag zie je vanuit de garage of vanaf de heuvel met het huis erop prachtig wild. Zo hebben we voor het eerst in het echt een Eland gezien. In het mais stond het enorme beest naar ons te kijken en sprong daarna met krachtige tred weg over de velden. Een paard valt in het niet bij deze bruin-zwarte verschijning met gewei en karakteristieke beetje platte kop. Leuk detail is dat ze ieder jaar hun gewei verliezen en in de loop van het jaar groeit dat weer aan tot nog grotere proporties.
Onze zolder is zo goed als klaar. De vloer is nu 3 keer geolied en ziet er prachtig uit. Rond de schoorsteen hebben de Goralen voor ons een 5-laagse schoorsteenmantel getimmerd bedoeld voor snuisterijen of foto's, maar voorlopig doet het dienst als slaapplek van Simply......
Volgende week komt de electricien voor de lampen, stopcontacten en voor de montage van de blikseminslagbeveiliging (3x Scrabble woordwaarde). Gisteren hebben we mooie houten (bamboe) lampjes voor een prikkie op de kop kunnen tikken en we zijn uiteraard benieuwd hoe dat zal staan. Ook komende week wordt de driehoekige ruit geplaatst op zolder en worden de 3 foutieve ramen vervangen. Hopelijk komen de Górale snel met de 2 voordeuren, want nu schroeven we iedere avond en iedere keer als we weggaan een houten plaat voor de deur.
Inmiddels releasen we hoe langer hoe meer mensen in onze praktijk op zolder.....
Zoals je ziet staat de mobiele bank er nu, maar die willen we in de loop van de week vervangen door de enige 'echte' kantelbank, ooit gemaakt door mijn vader Dries.
Op verzoek heb ik de Górale gevraagd of ze een mooi rek voor mijn talrijke cd's willen maken, met het volgende resultaat.................
Zelf zijn we van de week naar een steenhandel gegaan, alwaar we 2 ton bruine kleine kiezelstenen hebben laten storten in twee big bags. Uiteraard hebben we het vervoerd met onze oranje Mercedes-Bengsch.
Om het huis gaan we vanaf de fundering 50 cm van dat spul storten, dit om bij regen het spetteren tegen het huis te voorkomen. Zes en twintig zwarte betonnen randen liggen te wachten om beetgepakt te worden en in de grond geplaatst te worden, dit om de kiezels op z'n plek te houden.
Het laatste karwei deze week was wat beton storten door Obelix en zijn mannen....
Dit wordt de ondergrond voor twee treden over de volle breedte van het terras bij de voordeur. De Górale nemen het 7 meter lange opstapje kant en klaar mee in hun vrachtwagen. De vraag is alleen wanneer zij komen. Dit hangt af van de droogte van het beton in het hele huis. Na meting bleek de vochtigheid 8% te zijn. Dat is te hoog voor het plakken van het parket op die vloer. Na daling van de vochtigheid tot 2% is dat pas mogelijk. De prachtige zomer zorgt ervoor dat alles droog lijkt, maar dus nog niet genoeg. Gisteren is de Panasonic lucht-warmtepomp aangekomen, inclusief 2 grote water opslagtanks en enorme ventilator. De installatie zal echter nog een aantal dagen op zich laten wachten. De loodgieters verwachten dat hij donderdag a.s. kan werken. Men verwacht dat als het systeem een week draait de vloer droog zal zijn, dus even doortellend in september betekent dat zo rond 20 september a.s. Daarna wordt op de hele benedenverdieping een prachtige essenhouten vloer gelegd, tevens sluitstuk van alle werkzaamheden door de Górale. Met daarna de finale inspectieronde door het gehele huis zit hun klus erop en kunnen wij verhuizen. U merkt dat dit nog wel even duurt, maar zo eind september hopen we in ons huis te wonen.
We houden u op de hoogte van onze actie, de verkoop van het appartement en het werkelijke verhuizen.
Do Widzenia !
Andy en Agata.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten