" Soms loop ik in tegenovergestelde richting
Achteruit
En moet ik hardop lachen,
Omdat ik zelfs dan
Met grote passen vooruit ga "
Ding Dong....Onze intercom laat weten dat er iemand beneden staat. Het blijkt de Ikea-equipe te zijn die de laatste dingen aan de keuken komt repareren/afmaken. Met handen vol staan ze bij ons voor de deur . We hebben de hele dag op deze mannen gewacht. We zijn blij dat ze uiteindelijk toch gekomen zijn, al loopt het op deze vrijdag al tegen 17.00 uur. "Zo, we komen even de spullen brengen, hier is de tekenbon en u kunt het verschuldigde geld aan mij geven. We gaan snel weer door." We kijken elkaar aan en ik steek in mijn beste Pools van wal :" Ik heb de hele dag op jullie gewacht en nu jullie hier zijn, drukken jullie je virtuele snor en verdwijnen jullie snel als een stel dieven de nacht. Dat dacht ik niet. Hier in het papier staat duidelijk dat jullie de keuken af komen maken ongeacht het late vrijdagse tijdstip", en met een kloeke beweging schuif ik het Ikea-papier onder zijn neus. "Nee, zo werkt het niet mijnheer. We hebben alleen opdracht van onze baas om deze spullen hier af te geven en verder niets". Ze willen zich al bijna omkeren richting buitendeur, maar zo makkelijk laat ik ze niet ontsnappen. "Geef me dan maar jullie namen, bel de baas direct op dat het hier wat langer duurt en voordat ik hier ter plekke explodeer (wat uiteraard zonde is van de mooie Ikea keuken), zou ik als ik jullie was daar maar gelijk gehoor aan geven. Zo niet, dan neem je je hele zooitje maar mee naar Ikea Bydgoszcz, maar dan ga ik er persoonlijk zorgen dat jullie beiden geen opdrachten van Ikea meer krijgen en trouwens naar het geld kun je ook fluiten, want voor geen service ga ik natuurlijk niet betalen. " Het zweet kabbelde in mijn bilnaad, maar de boodschap kwam gelukkig over...."Wat moet er dan gebeuren ? Aha, ik zie het al, het is minstens 3 uur werk. Geef ons 5 minuten, dan zijn we weer terug. " Na 5 minuten komen ze terug : "We hebben de baas gebeld en besloten maar te blijven. De andere klanten moeten maar even wachten. " Met groot materieel stappen ze naar binnen, koffie staat inmiddels klaar voor ze. Binnen het uur zijn ze klaar, alles ziet er top uit. Op de bon schrijven ze 3 uur en met het verschuldigde geld vertrekken ze naar hun volgende klus.
Wat ligt daar nou weer ? Als kenner weet u natuurlijk al dat het poep is. Zo'n drol hadden wij echter nog nooit gezien, ook niet na bestudering van dichtbij; compacte, beetje kleverige keutels op een hoop. Je hebt app's om muziek of wijn te achterhalen, maar er blijkt ook al een poep-app te zijn. Uitkomst : ELANDENPOEP.
Soms moeten we echt gniffelen om bepaalde namen : Het Arbeidsbureau bijvoorbeeld heet hier PUP (spreek uit POEP), de regerende partij heet PIS (spreek uit PIES), om daarnaast nog maar niet te spreken over wat er op verkeersborden voorbij komt : Lulkowo, Kutno. Onze onderbuurman zorgt geregeld voor wat leven in de brouwerij. Hij scheldt en blaft net als zijn hond de overige 5 familieleden af met zijn stopwoordje "Kurwa" . Ieder derde woord is van die strekking, vergelijkbaar met ons gvd, dus hij heeft het verdomde zwaar daar beneden met 3 dochters, een zoon van 1, zijn vrouw en niet te vergeten hun hond. Vraag aan een Pool om je Pools te leren, dan is dit waarschijnlijk het eerste woord dat je leert. Ooit hadden we op de tennisvereniging Smitshoek een teamgenoot, die bij binnenkomst ons begroette met "Kurwa, fijn dat jullie er zijn ". Hij brulde dat over de volledige kantinebevolking heen, en wij deden maar net of het niet om ons ging.....
Over Poolse les gesproken : Sinds 3 weken krijg ik Poolse prive-les van Anna, een 20-jarige blondine, blauwe ogen en een voorgevel om u tegen te zeggen....Nou vergeet het maar, ze was in 1967 misschien miss Polska, maar daar is nu niets meer van te zien, dus ik kan mij volledig concentreren op de 7 Poolse naamvallen en woorden met zoveel medeklinkers achter elkaar, dat je er moedeloos van wordt. Agata heeft deze kettingrokende dame voor mij geselecteerd op internet, en daar ben ik haar uiteraard zeer erkentelijk voor.
Onze Mercedes-bus heeft inmiddels heel wat werk verricht voor ons, maar ook voor Wojtek en Marcin. Wij allen gebruiken met name de laadbak om allerlei dingen te vervoeren zoals bomen, big bags, traktoronderdelen en traktorwielen. Wat we misten was een klep en zoals je hieronder ziet is die door Marcin en Wojtek gemaakt. Zelf heb ik op een sloperij enkele achterbankstoelen uit een Iveco vrachtwagen op de kop kunnen tikken. Vorige week kwam daar nog een bestuurdersstoel bij, want de oude had geen hoofdsteun, dus gevaarlijk met rijden. De mannen gaan binnenkort een opstap aan de achterkant monteren en reflectoren over de volle breedte.
Op de vorige blog zijn enorm veel reacties binnengekomen, waarvoor dank. Het stukje over de jas hield diverse mensen bezig. Oud-collega Petra Vinke, leerkracht Textiele Werkvormen, bood zelfs aan mijn jas te repareren als ik weer in Nederland ben. Het verhaal kreeg alsnog een onverwachte wending : De brief van de consumentenorganisatie uit Torun bleek dermate indruk gemaakt te hebben, dat de firma DIVERSE (vallend onder ETOS POLSKA, nooit kopen daar meer, dus !) alsnog besloten heeft ons de 350 Zloty te retourneren. Voor ons is een ding duidelijk : Je recht halen kan dus wel degelijk hier in Polen, als je maar volhoudt en de juiste mensen inschakelt. Triest is echter te constateren dat de klant vaak geen koning is, sterker nog, je wordt zo nu en dan behandeld als een stuk vuil in winkels, maar ook bij sommige gemeentelijke instanties, belastingkantoren, en ook helaas in ziekenhuizen.
Met Agata's moeder hebben we in het ziekenhuis van Alexandrów Kujawski van 9-16 uur op de uitslag van een onderzoek moeten wachten . We waren geparkeerd in een kamer van 4 bij 6. Na 5 uur wachten was ik het zat en vroeg aan de hoofd-verpleegster waarom het zo lang moet duren. Ik kon nog net de krachttermen van de onderbuurman inslikken. "U heeft wel veel pretenties mijnheer !" was het antwoord. " Beste mevrouw, na 5 uur wachten zonder water, zonder eten, zonder enige vorm van informatie pretendeer ik uiteraard dat er in ieder geval aandacht is voor mijn schoonmoeder en een andere persoon in die ruimte die in zijn bed crepeert van de pijn, maar ik zie geen enkele stap in die richting !" Trots gooide ze haar haar achterover en vertelde mij dat ik gewoon moet wachten tot de tijd daar is. Tien minuten later kwam er een chirurg om te vertellen wat er loos was. Met Agata's moeder was gelukkig alles in orde. In het ziekenhuis van Alexandrow Kujawski bleek niet alles op orde : Wij waren daar op vrijdag. De dienstdoend arts werkt alleen van maandag tot donderdag. Op vrijdag moet een chirurg na zijn operaties de poli erbij doen. Hij vond dit zelf ook eigenlijk niet kunnen. Nadat we Irena hadden teruggebracht in de ouderenwoning, bleek dat daarna het complete huis buikloop heeft gekregen. Het ziekenhuis in Alexandrów Kujawski is de zaterdag na ons bezoek gesloten geweest voor bezoek, vanwege een bacterie die buikloop veroorzaakt. Wonder boven wonder heeft het virus ons beiden niet gegrepen.
Veel mensen vroegen ons hoe wij nu wonen. Hieronder de oprijlaan en de 5-gezinswoning. Wij wonen rechts boven de voordeur op de 1e verdieping.
Onze website is inmiddels in de lucht : www.bsrzdrowezycie.pl en ook onze algemene folder en visitekaartjes zijn gedrukt. Het logo is ontworpen door een kunstenaar en over het resultaat zijn we zeer tevreden. Zdrowe Życie betekent GEZOND LEVEN, maar dat wisten jullie inmiddels al.
Nee, dan maar naar ons landje. Dat is echt even weg van de (digitale) snelweg, wat een rust !
De architect moest aan het werk om ons huis en garage op schaal in te tekenen op een hoogtekaart. Daarom kwamen twee landmeters het landje in kaart brengen en ook sloegen zij rose piketpalen op de plek waar ons huis en garage zullen verrijzen.
Van 1-19 december 2017 waren we in Nederland, allereerst om de verjaardag van onze jongste kleindochter Feebe te vieren (zij werd 5 december 1 jaar), maar natuurlijk ook om Sinterklaas te vieren.
Ook hebben we onze collega Uta in Den Haag bezocht. Zij vertelde mij over haar lievelingsboekhandel bij haar in de buurt. Daar ik al jaren een kleine bibliotheek van in het Nederlands vertaalde Poolse literatuur aan het aanleggen ben, leek het mij leuk om ook eens bij antiquariaat Colette binnen te wippen. Je kijkt je ogen uit. Het begint bij de voordeur. Die kan niet helemaal open, gek he ?
Mijn broer Otto en vrouw Charlotte kwamen speciaal uit de USA overgevlogen om zich met de hele familie te verpozen, maar ook om het 60 jarig-huwelijk te vieren van Rina en Dries.Van 15-17 december stelden Ewa en Jan hun huis in het Drenthse Langelo open voor de komst van maar liefst 15 gasten. Eten, drinken, toespraken, cadeaus , het was er allemaal en in een goede sfeer. Iedereen had zijn taak en dat liep als een trein, want we konden Ewa en Jan niet alles laten doen uiteraard.
Fijn om samen met de hele familie deze mijlpaal te vieren. We kijken er nog steeds met een goed gevoel op terug. Rina en Dries kregen van ons allen een lang-weekend/midweek/week Budapest/Hongarije aangeboden, wat plaats moet gaan vinden in het voorjaar 2018.
Helemaal bovenaan deze blog nr.3 zie je een foto en daar is een klein verhaal aan verbonden. Je ziet ons landje op een frisse, maar zonnige winterochtend. De een zal zeggen dat het door de reflectie in de lens komt, een ander ziet in de groene stip een ORB. Wij zijn ervan overtuigd dat ons landje een bijzondere plek is waar we zeer welkom zijn....
Mieczysław Lamparski is onze architect en hij is de afgelopen weken druk bezig geweest om ons huis in te tekenen op het landje, ons huis aan te passen naar onze wensen en een garage te ontwerpen met plek voor twee auto's en een bergruimte. Tevens is op het landje de weg ingetekend tot aan ons huis op de heuvel, gecompleteerd met de aanlegroute van water en electriciteit. Het hele pakket heeft hij vorige week in 4-voud ingeleverd bij de gemeente Wąbrzezno en een week later is alles in orde bevonden. Dus de bouwvergunning om te bouwen is geregeld ! Inmiddels zijn er gesprekken geweest met Energa , de energiemaatschappij hier. Danka, een vriendin van Agata werkt daar en zij heeft ervoor gezorgd dat we op korte termijn in ieder geval bouwstroom krijgen. De definitieve stroomaansluiting kan nog wel 14 maanden duren (!). Maar ook met bouwstroom kunnen we alles in ons huis doen, dus we moeten gewoon geduld hebben in dat opzicht. Ook hebben we toestemming om een wateraansluiting te laten aanleggen. Dit gaat een arbeider van de gemeente voor ons doen. (sleuf graven en buizen aanleggen)
Twee weken terug viel er een dik pak sneeuw. Met de hele familie in Wojtek zijn 4-wheel drive gestapt en naar naar ons landje. Daar hebben we lekker gesleed en op de plek van de toekomstige voordeur een knoepert van een sneeuwpop gebouwd.
Als je bijna 3 weken naar Nederland gaat dan probeer je van tevoren allerlei dingen in de week te leggen bij mensen, zodat als je terugkomt je ervanuit gaat dat het ook daadwerkelijk is uitgevoerd. Je voelt het al aankomen : van de 5 dingen die mensen voor ons zouden maken of doen was 0,0 terecht gekomen. Dit betekent in de telefoon klimmen, dringend verzoeken de boel niet te verkloten en morgen klaar graag. En zo geschiedde....binnen twee dagen druppelden de gedane opdrachten binnen.
Om een bedrijf op te richten, in ons geval een Spółka Cyvilna (V.O.F. in NL), heb je veel dingen nodig. Bijvoorbeeld een NIP (= belastingnummer) en een REGON (registratienummer bij Kamer Van Koophandel) zijn een eerste vereiste. Een zakelijke bankrekening is ook verplicht + je moet een Biuro Rachunkowe (administratiekantoor) zoeken die voor jou de boekhouding doet, maar ook de afdracht naar de ZUS, te vergelijken met onze SVB. Ook doen zij de belastingopgave voor jou. Iedere maand voor de 7e moet je je bonnetjes/rekeningen en inkomsten inleveren bij hen op kantoor.(!) Daarna gaan zij aan het werk. Het meest bijzondere is, dat je als je aan alle voorwaarden hebt voldaan, je een STEMPEL moet laten maken. Bij een stempel denk je toch aan kleuterklassen o.i.d. maar het is echt waar, je moet een stempel laten maken. Want.....bij het openen van de zakelijke rekening (zie foto hierboven) moet je je eigen stempel meenemen en net zo tekeer gaan als zij. Naast 40 handtekeningen en parafen stempelden we minstens 20 keer in de papieren van de bank. Geld storten op de eigen rekening is geen probleem, maar als je geld (van je eigen rekening !) komt halen aan de balie, dan krijg je niets mee zonder je stempel. Kortom , de stempel hoort bij de standaarduitrusting van ons beiden.
De Kerstdagen brachten we dit jaar uiteraard in Polen door. Bonnie, Jorden, Wadna, Elia en Feebe kwamen in de Volvo uit Nederland naar ons toegereden en ze verbleven bijna 2 weken bij ons op de Ulica Torunska 12 B/3. Kerstavond 24-12 is in Polen bijzonder, want dan staan de tafels vol met lekkernijen, maar vooral met karper. Voor het eten, wordt gezegend auwel verdeeld en voordat aan tafel wordt gegaan wens je iedereen een goed jaar toe. Daarna is het eten en kado's onder de kerstboom. Met 20 man lagen er bergen.
Na al dat getafel was het natuurlijk leuk (vooral voor Wadna en Elia) om met Wojtek samen de schuren en garages te betreden en te kijken naar traktoren, buldozers, vrachtauto's en andere landbouwwerktuigen. Wat is er mooier dan zelf plaats te nemen achter het stuur.....
Uiteraard gingen we ook lekker uit wandelen.....
En Tweede Kerstdag hadden we het plan lekker te gaan barbecuen op ons landje. Dus allemaal in de oranje Mercedes, en dat paste precies. We hadden takken en hout meegenomen, evenals worsten, mosterd, brood en bier. En vol goede moed kwamen we op ons landje aan. Het zonnetje scheen en de temperatuur was fris , maar niet buitensporig. Daar Bonnie, Jorden en de kids voor het eerst ons landje zagen, gingen we eerst een rondje maken. En toen sloeg het noodlot toe. Bij het oplopen van de heuvel verstapte ik mij en schoot het pardoes in mijn rug. Ik kon geen stap meer zetten en zeeg ter aarde. Agata barstte in lachen uit en uiteraard zag ik daar de humor niet zo van in. Inmiddels lag ik gestrekt in de koude modder. Agata heeft gelijk een release gegeven zo goed en zo kwaad als dat dat ging. De verdere familie kwam wat later aangereden en uit de verte moet mijn ligging op de heuvel er potsierlijk hebben uitgezien want iedereen was nieuwsgierig wat er gebeurd was. Met drie man sterk werd ik in de bijrijderstoel van de Mercedes geplaatst. Daar ben ik blijven zitten tot iedereen uitgebarbecued was.
Na afloop heb ik de halve week op bed gelegen en keurig de BSR behandelingen van Agata gekregen op dag 4 en 11, waarna ik gelukkig op Oudejaarsavond aardig ter been was en 2018 redelijk pijnvrij kon ingaan.
In ons appartement hadden we natuurlijk geen enorme kerstboom staan, maar een bescheiden kleine met kluit. Na de feestdagen hebben we die met de hele familie op ons landje gepland.
Nu, begin februari, zijn de eerste betalende klanten in onze praktijk geweest. In de plaatselijke krant Nowości Torun is een kleine advertentie geplaatst en volgende week komt een redactioneel stuk van een halve pagina in het katern Gezondheid betreffende Body Stress Release Zdrowe Życie.
In ons appartement hangen onze bordjes die wij bij ons afstuderen aan de BSR Academy hebben gekregen. Kortom, we zijn klaar voor de releases.
Het laatste nieuws is, is dat we in ons nieuwe huis een warmtepomp krijgen die de warmte uit de lucht haalt. Buiten komt een grote ventilator die de lucht aanzuigt, waarna die energie omgezet wordt in warmte voor ons warme water en vloerverwarming. Dit is een investering, maar dat verdient zich snel terug en is milieuvriendelijk.
Het allerlaatste nieuws is, is dat we vandaag afspraken gaan maken met de man die de fundering gaat storten. Dus.......soms geloven we het haast zelf ook niet....... ons huis op de heuvel komt rap naderbij!
" Soms loop ik in tegenovergestelde richting
Achteruit
En moet ik hardop lachen,
Omdat ik zelfs dan
Met grote passen vooruit ga "
Veel liefs van ons beiden ! Andy + Agata
Geen opmerkingen:
Een reactie posten