SCHETS VAN HET POOLSE LEVEN
11-10 2017
Lieve mensen,
Hierbij onze eerste indrukken in Polen. Veel leesplezier
en schroom niet te reageren !
Andy + Agata Bengsch
11-8 2017 : Onze laatste dag BSR in Barendrecht
en dat hebben we geweten…..Velen wilden op de valreep nog een release en zo zat
met name de gehele laatste week bomvol met afspraken. Wie langs kwam maakte
gebruik van de gelegenheid om ons te bedanken. Dit duidt op eenrichtingverkeer,
maar ook wij deden hetzelfde, daar velen jarenlang klant zijn geweest. Al met
al puilden onze praktijken aan het eind van de dag uit vanwege kaarten,
brieven, bloemstukken, zelfgebreide sjaals, noodlampen voor als het licht
uitvalt, persoonlijke brieven, diverse bomen (niet letterlijk, maar geld
ervoor), geluks-olifant, geld-boom en nog veel meer om op te noemen. Zo hier en
daar werd een traan gelaten, maar de lach overheerste gelukkig.
13-8 2017 : De hele familie kwam nog een keer
eten bij ons. De bovenverdiepingen stonden al in het teken van de verhuizing,
maar beneden leek het of er niets stond te gebeuren. Onder de eikenboom in het
gras achter ons huis hebben we heerlijk getafeld , maar ook herinneringen
doorgenomen met elkaar. Tastbare herinneringen gingen met Bonnie en Michal mee
naar huis. Dat scheelde weer 2 kartonnen dozen.
18-8 2017 : Eindelijk de verhuizing. Maar
onverwacht lieten de twee Poolse vrachtwagens op zich wachten. De eerste
verscheen tegen het middaguur en de tweede om twee uur. In de haast werden er
wat extra handen opgetrommeld en daarvoor zijn we Aadje, Remco, Angelique, Sep,
en mijn vader Dries zeer dankbaar. Wat verzameld een mens al niet in de loop
der jaren. Tsja, daarvan is al een flink gedeelte weggegooid of naar de
kringloop gebracht, en wat overblijft is werkelijk gigantisch. Maar goed, de
deuren van de vrachtwagens gingen uiteindelijk toch nog dicht. De vrachtwagens
vertrokken en wij zijn na het avondeten vertrokken met onze Renault Clio.
Afgeladen was die, met als belangrijkste passagier onze kat Simply, die zich werkelijk
voorbeeldig heeft gedragen in de auto, mede door de Rescue Remedy
(Bachbloesem)-druppels op zijn kleedje.
19-8 2017 : Na een voorspoedige reis kwamen we
rond 11.00 uur s’morgens aan in Grebocin, vlakbij Torun. Nog geen vrachtwagen
te bekennen. Die kwam tegen tweeën aangereden. Er was flink wat hulp
opgetrommeld en met 6 man was de vrachtwagen zo leeg. De tweede vrachtwagen
kwam ook ineens om de hoek, en daarvan hoefde maar een klein gedeelte te worden
uitgeladen. Uiteindelijk reed die door naar Agata’s broer Wojtek in Plywaczewo.
Daar stonden ook wat familieleden klaar om uit te laden. Alles werd in de
garage van Marcin gezet. Iedereen vond het ongelofelijk dat dit alles in de
vrachtwagen heeft gekund.
20—8 2017 : Vandaag zouden we op de boerderij alles
vanuit de garage op zolder gaan zetten, gevolgd door een barbecue. Mijn eerste
hulp in dit alles bezorgde mij gelijk het eerste ziekenhuisbezoek in Polen :
Iemand verzette het kinderbed en door het iets op te tillen en te verschuiven
werd mijn nagel van mijn grote rechter teen opgetild. De nagel stond omhoog als
de geopende Brienenoordbrug. Men stoof uiteen en sommigen vielen bij de aanblik
bijna flauw. In het Bielany ziekenhuis (ooit de werkplek van Agata’s zus Ewa)
werd ik na iets wachten verzocht de andere kant op te kijken. De arts trok in 1
beweging de nagel uit mijn teen, gooide hem met een boog in de prullenbak en
vertelde geroutineerd dat mijn nagel over 3 maanden weer in volle glorie
hersteld zal zijn…..Bij thuiskomst stond alles op zolder en na de barbecue vertrokken
we naar ons huis in Grebocin.
In de dagen erna vertoefden we in chaos tussen de
dozen en we waren dan ook blij dat we de 24e weer naar Nederland
vlogen voor de laatste lootjes Walmolen 18. Vlak voor vertrek reden we naar
Ikea in Bydgoszcz en bestelden daar onze nieuwe keuken, die helaas geplaatst
kon worden op 19 september a.s. Dat brengt mij bij het feit dat je gaat
verhuizen van een woning van 125 m2 naar 55 vierkante meter. Dat is inkrimpen
geblazen…..Wat heeft een mens echt nodig ? Veel, veel minder dan je denkt. Wat
is echt belangrijk ? Dat je lieve mensen om je heen hebt, en die hebben we
zowel in NL als in PL. Daar zijn we blij en dankbaar voor.
24 t/m 30-8 2017 : Velen weten inmiddels wat er
plaatsvond in die dagen : Walmolen 18 schoonmaken, Bonnie jarig op de 28e,
mijn ouders op het vliegtuig gezet naar Amerika voor bezoek van 3 weken aan
mijn broer Otto. Ook met mijn vader de caravan in Haamstede geplaatst op de
schitterende najaarsplek. Op de 29e de Walmolen 18 met nieuwe
bewoners Marjo en Sjaak + makelaar bekeken en daarna in galop naar de notaris,
die de stukken met veel grapjes er doorheen joeg, waarna wij de sleutels
overhandigden . Hierna ons afgemeld op het gemeentehuis en daarna de 30e
per vliegtuig naar ons nieuwe adres :
Ulica Torunska 12 B/3 87-122 Grebocin Polska
Ik krijg net de tip van Agata dat ik maar moet
ophouden met dat gedateer en dat doe ik dan maar vanaf nu……………
Nu op 11 oktober is Agata reeds aangemeld en
heeft zij al een Pools persoonsbewijs. Ik moest naar Bydgoszcz om mij bij
speciaal loket aan te melden als ander EU-inwoner. Dit kwam niet vaak voor, bleek
. Eergisteren, 9 oktober heb ik nog geen persoonsbewijs gekregen, maar ik ben
wel officieel aangemeld in Lubicz. Tevens heb ik een Pesel gekregen, vergelijk
het maar met ons Burger Service Nummer. Ik sta nu geregistreerd als inwoner van
de EU die nu in Polen woont en kan nu ook doen wat iedere Pool doet.
Na 4 weken tussen de dozen leven, werd op 19
september onze Ikea-keuken geplaatst. Wat een luxe , en beter nog : weg waren
de dozen de dag erop. Oom Ryszard heeft ons zeer geholpen met wat kleine
verbouwingen links en rechts, zodat alles er nu prima uitziet. Vorige week is
zelfs nieuw laminaat gelegd in de woonkamer. Dat was wel nodig want op sommige
plekken zaten er gaten van dik een centimeter tussen de planken.
Ook hebben we houten vensterbanken geplaatst, op
maat gemaakt door een timmerman en door mij gelakt. Wat een opknap !
Vorige week hebben we onze nieuwste aankoop opgehaald
in Chelmno : een 25 jaar oude Mercedes-Benz 609D vrachtwagen, geschikt voor het
vervoeren van allerhande spullen. Een echte vrachtwagen, dus mijn rijbewijs C
komt weer goed van pas. Met zitplaatsen voor 6 personen is deze pick-up truck
niet alleen voor bouwmaterialen geschikt, maar dus ook voor personen.
Onze Renault Clio heeft inmiddels ook een Poolse
nummerplaat en toch staat een wit bord anders dan het gele……Binnenkort gaan de
winterbanden eronder, want het is verdraaide koud hier met 10 graden op de teller.
..
Het wordt
een koude winter vermoed ik, want overal barst het van de paddestoelen en let
op, dat duidt erop dat de natuur zich aan het voorbereiden is. Om hiervan een
voorbeeld te geven : Op ons landje in Czystochleb staan prachtige eetbare
paddestoelen zoals Eekhoorntjesbrood , maar ook hele grote paddestoelen met als
naam Sowa, omdat ze getekend zijn als een uil. De hoed van een van de
paddestoelen was zo groot als een A4 papier !
Op ons landje heeft van de week ook een wild
zwijn huisgehouden. Hij heeft een vierkante meter gras met zijn snuit omgewoeld
tot op ongeveer 30 cm diepte. Het moet een flinke kolos geweest zijn, vertelde
Wojtek. Een keer lag op ons landje een ree in het gras. Ineens sprong het op,
en je schrikt in eerste instantie, maar daarna neemt verbazing de overhand, dat
er zoveel leven te vinden is hier. Om nog maar iets te noemen : kraanvogels ,
vlaamse gaaien, kraaien, buizerds. En we hebben nog niet alles gezien……….
Dus ons huis aan de Walmolen , daarvan is
inmiddels al het officiele geregeld en ook van onszelf is alles afgerond qua
verzekering, wegenbelasting, Rabobank, zorgverzekering etc. Aangezien wij ons hier
in Polen als werklozen hebben aangemeld, zijn we gratis verzekerd voor wat
ziektekosten betreft. (..) Een uitkering hebben we uiteraard niet aangevraagd.
Zo slecht staan we er niet voor met een bedrag op de bank, appartement in
Grebocin en een hectare grond in Czystochleb. Vooralsnog geen reden tot klagen
of zorgen maken.
Echter, inmiddels ons als practitioners
aangemeld bij de Internationale Body Stress Release Association. We kregen
leuke reacties van Gail Meggersee en Boetie Toerien en vanaf nu ontvangen we
hun hulp in de opzet van BSR in Polen. Binnenkort gaan we met Poolse website
aan de slag (in 2 talen , Pools/Engels), evenals met het drukken van folders en
ander materiaal. Familie, vrienden en kennissen worden inmiddels gereleased met
veel plezier. Vanaf 2-1 2018 zal BSR officieel in Polen van start gaan is het
plan. Dus ook hier gaan we ons aanmelden bij de KVK en bij de belastingdienst.
(BTW 23% hier helaas).
Regelmatig brengen we bezoeken aan Agata’s
moeder die in een prive, kleinschalig verzorgingstehuis in Czechoczynek woont.
Als we in de ochtend komen zijn de bezoeken leuk en is ze helder. Kom je later
dan is ze afwezig en meer vergeetachtig dan in de ochtend. Wel heeft ze het nog
steeds heel erg goed in het huis, met nog 12 andere dames die mentaal flink de
weg kwijt zijn. Ze herkent ons gelukkig en is blij en trots dat haar jongste
dochter en man langs komen.
Zondag j.l. het laatste restje Nederland
verwijderd : Mijn telefoonnummer is nu ook Pools ; +48 500 716 886. Het nummer
van Agata is +48 500 716 835 en ons vaste huisnummer is : +48 56 653 09 02 .
Onze e-mailadressen zijn nog ongewijzigd.
Omdat ik een Pesel heb, zijn we gisteren naar de
SGB-bank gegaan, te vergelijken met de Rabobank in NL, om voor mij ook een
pasje aan te vragen. Agata had al eerder zo’n pasje en vanaf volgende week kan
ik ook betalen met deze Poolse pas en internetbankieren. De Polen houden nog
steeds van massa’s papier en ook stempelen doen ze verwoed, gevolgd door enorme
hoeveelheden handtekeningen. Alleen al voor de papieren hebben we bijna een
vrachtwagen nodig.
Inmiddels hebben we voor de tweede keer onze
aanvraag bouwvoorwaarden ingeleverd. Zoals velen weten was het de eerste keer
afgewezen door een natuurinstituut in Bydgoszcz. Inmiddels hebben we het een en
ander anders geformuleerd en de steun verworven van gemeentewerken in Wabrzezno.
We zijn positief gestemd dat het dit keer wel gaat lukken. Mochten de
argumenten dit keer hetzelfde zijn als de eerste keer, dan hebben we nu
jurisprudentie achter de hand op basis waarvan ze het wel goed moeten keuren.
We hebben inmiddels twee offertes uitstaan om op
ons landje het een en ander te nivelleren. Ook hebben we een plan voor een weg
van 240 meter lang, dat als een lus over ons landje loopt. De weg wordt gemaakt
met speciale betonblokken in de vorm van honingraten, zodat je met de (vracht)auto
niet wegzakt. In het midden zal gewoon gras groeien, dus de rijblokken worden
op chassisbreedte gelegd. Ook laten we een omheining plaatsen langs de bosweg.
De omheining wordt gevormd door dennenhouten palen van 2,5 meter lang , door de
boswachter geleverd. Tussen de palen komt grofmazig gaas, zodat klein wild
erdoorheen kan springen. We hopen zo te voorkomen dat auto’s en quads ons landje
oprijden en mensen hun grof afval storten.
Het leven hier is behoorlijk hectisch. Er wordt
stevig gerend door de Polen en het is dan ook een verademing om op ons landje
te komen. De rust en schoonheid vervullen je gelijk met rust en kalmte.
Nu wonen we in Grebocin in een groot huis, waar
5 families inclusief wij wonen. Wij
hebben het grootste appartement van 55 m2 en een opslagruimte beneden. Boven
ons woont een rustig stel, met hun dochters, naast ons wonen 2 oudere mensen.
Beneden ons woont een stel met een klein kind, en daarnaast woont een stel met
4 kinderen en een hond ! Die laatste zou ik geregeld willen wurgen, want het
jonge beest blaft om de klipscheet als een bezetene of loeit als een wolf als
iedereen weg is. De man des huizes vloekt en tiert daarnaast ook nog eens, dus al
met al een cocktail van emoties die rondgiert op de benedenverdieping.
Sinds vandaag is de verwarming aan. Wel prettig
met de koude buiten. Wij doen niet als de Polen : Zij stoken het huis tot
puffens toe heet en openen daarna de ramen, en lopen in hun zomerblouse door
het huis. De overgang van buiten naar binnen is mega groot, dus ga je ergens op
bezoek dan moet je je echt in lagen kleden. Het is dus een groot
verkleedfestijn als je ergens op bezoek bent.
Zaterdag 14 oktober zijn we uitgenodigd om een
bruiloft van een nichtje bij te wonen. Om 16 uur in de kerk en daarna feesten
in een feestzaal. Een Poolse bruiloft , wie dat eens heeft meegemaakt, weet dat
het heel veel brengt, maar ook veel vraagt, qua uithoudingsvermogen. Eten,
drinken, dansen, lol maken tot in de kleine uurtjes. De volgende dag nogmaals
terug naar de feestzaal voor de Poprawiny, kortom de restjes opmaken , maar
vaak start alles opnieuw en gaat iedereen weer vol naar huis in een wat
ongedwongener sfeer, dat wel. Voor de gelegenheid vandaar een nieuw kostuum
gekocht in Torun. Met stemmig blauw kan ik zo als conducteur op de tram, ha !
Gisteren hebben we onze nieuwe praktijknaam
verzonnen. We zijn nu aan het kijken of iemand onze website kan bouwen,
inclusief domeinnaam registreren etc. Hierna kunnen we wat folders laten
vertalen en drukken. Onze visitekaartjes kunnen dan ook gedrukt in Wabrzezno.
Zoals gezegd hopen we er op 2 januari 2018 klaar voor te zijn om BSR hier te
introduceren.
In onze woonkamer heb ik inmiddels de
BSR-posters ingelijst opgehangen.
In de slaapkamer heb ik de planken uit
Michal’s kamer opgehangen. Aangezien dit huis gebouwd moet zijn door een
dronken aannemer, geen sinecure. Alle muren lopen scheef, naar binnen, naar
buiten, laat staan dat ze waterpas zijn. Ik verbaas mijzelf geregeld dat ik
toch dingen voor elkaar krijg, die ik vroeger aan mijn vader Dries overliet. Ik
ben nu gedwongen zelf een plan te maken en het gewoon maar te doen. Als het dan
eenmaal gelukt is geeft het een voldaan gevoel.
Wanneer komen we weer naar Nederland ? Van 1-12
t/m 19-12 zijn we weer in Nederland om onze familie en vrienden te bezoeken. Op
5 december is onze kleindochter Feebe jarig, samen met Sinterklaas. Zij wordt 1
jaar en daar willen we bij zijn natuurlijk. Vanaf 12-12 komen broer Otto en
vrouw Charlotte vanuit de USA naar NL voor bijna een maand . Altijd leuk om hen
weer na lange tijd te zien. Ook zijn mijn ouders Rina en Dries binnenkort 60
jaar getrouwd, dus ook dat laten we niet ongemerkt voorbijgaan.
Dat was het voor dit keer.
Tot horens, mails of kom gewoon eens langs bij
ons !
Do widzenia ! Andy en Agata
Geen opmerkingen:
Een reactie posten