HET POOLSE LEVEN 21

                                                                        

                                                                           HOOP

                                          Men hoeft niet te hopen om iets te ondernemen,
                                          Noch te slagen om te volharden.

                                                                                      Willem van Oranje
                                                                                          (1533-1584)                                       
       
Het was avond, donker en helder. Miljoenen sterren straalden aan het firmament. Wij reden met onze Suzuki terug uit Szafarnia, waar we getuige waren van een prachtig klassiek concert in het vakantiehuis waar ooit Frederic Chopin logeerde. Vlak voor Wąbrzezno is een klein bos en omdat we de enigen waren deed ik de breedstralers aan in de hoop iets van wild te kunnen onderscheiden. En jawel hoor, een prachtige vos zat langs de kant van de weg. Wij genieten enorm van dit soort onverwachte ontmoetingen en zaten in de auto daar nog een beetje van na te dampen, toen er ineens langs de kant van de weg ander onverwacht wild uit de struiken stapte. Het was grijs, met een pet op en in de hand had het een helverlichte staaf in de kleuren wit en rood. De staaf gebaarde dat we terstond moesten stoppen. Uiteraard deden we dat een stukje verderop. In mijn spiegel zag ik de agent naderbij komen, de pet tussen de ogen, zijn broek met knuppel en pistool aan de riem nog maar eens optrekkend, kwam hij naderbij. Zo lopen eigenlijk alle agenten, quasi nonchalant, en met een air alsof de haan voor het eerst het kippenhok in gaat, en daar de boel eens even flink zal gaan opschudden. Ik drukte op het knopje van het electrisch raam en keek in het chagrijnig ponum van een diender die er duidelijk de pee in had dat het zaterdagavond was. Ik wenste hem een bijzonder goedenavond en vroeg waarmee ik hem op dit tijdstip van dienst kon zijn. Hij zuchtte diep, keek mij aan en zei vermoeid : " U heeft uw breedstralers nog aan, u bent in overtreding". En inderdaad zag ik dat het lampje van de breedstralers nog brandde en deed het theatraal uit. " Zo, de lampen zijn uit, kunnen we nu weer gaan ? Het was nogal mistig in het bos, vandaar ", probeerde ik gevat het aankomend onheil een andere draai te geven. " Wij komen net uit het bos en hebben daarvan niets gemerkt en dus papieren graag en uw rijbewijs ook a.u.b." . Ik trok mijn portemonnee en gaf hem mijn roze stuk plastic. De papieren van de auto had ik niet bij mij. Dat bracht mij eerst even in verwarring, maar toen schoot mij te binnen dat dat per 1-1 2019 j.l. niet meer hoeft. " Mijn papieren zijn thuis, u kunt vast alles over ons in het syteem vinden en als u zich geroepen voelt dat te doen, doe dat dan maar..". Hij keek mij hautain aan, boog zich naar voren en al hangend in het raam zei hij : " Aha, Hollands rijbewijs, is deze auto van u ? " " Inderdaad, niet van mij, maar van ons, daar wij in gemeenschap van goederen zijn getrouwd, ruw weg zo'n 32 jaar geleden. Is daar iets mis mee ? " De agent boog zich nog iets verder naar voren, waardoor zijn pet, met de klep tussen zijn ogen, van zijn hoofd viel in het gras. Hij pakte hem op en legde het attribuut op de motorkap. Ineens sprankelden zijn ogen en zei : " Aha, Nederlander dus. Mevrouw ook ? "en met een knikje maakte hij duidelijk dat Agata werd bedoeld. " Aan het kenteken te zien wonen jullie hier in de buurt, klopt dat ? " We gaven aan dat we in Czystochleb woonden sinds september vorig jaar in een houten huis op een heuvel 2 km voorbij het huis van de boswachter aldaar. " Tsja interessant, ik houd wel vaker mensen aan, waaronder ook veel Nederlanders, die vaak nog in de buurt wonen ook. En wat nog toevalliger is , is dat die hollandse gasten vaak nog een houten huis bouwen ook. U bent in korte tijd de derde die mij dat vertelt. Hoe is het wonen aldaar, alles naar wens en tsja zo'n houten huis heeft een eigen atmosfeer, niet ?" " Als u weet waar het is, kom dan eens op de koffie, dan laat ik u het huis zien". Met pretoogjes keek hij eerst naar mij en toen naar Agata. " Nou goed, voor nu alles in orde, u kunt gaan. Mogelijk kom ik binnenkort eens buurten.." Hij pakte zijn pet van de motorkap, salueerde naar ons en wenste ons een hele goede avond . Wij knikten hem vriendelijk toe, sloten het raam en vervolgden zuchtend, zonder breedstralers aan, onze weg naar huis. We keken elkaar aan en glimlachten van oor tot oor. Dat was maar net goed afgelopen, de (piep piep piep...) had ons zomaar 100 of 200 zloty af kunnen troggelen en in Polen heb je ook nog een puntensysteem, dus in het ergste geval had het ons ook nog wat punten gekost........Eind goed, al goed !

In de vorige blog schreven wij dat de LENTE nadert, daar de eerste KRAANVOGELS rondom ons huis zijn neergestreken. Het zijn enorme vogels, van 95-120 cm hoog. Ze wegen 4,5 tot 6 kg en hebben een spanwijdte van maar liefst 180-220 cm. In het echt zien ze er zo uit, met het prachtige rode aksent op de kop. Zij zijn zeer aanwezig, met hun specifieke gekrijs in de vroege ochtend vertellen ze iedereen dat de dag inmiddels begonnen is.....

                                                                            LENTE

                                  Uit de dromen van de lente, wordt in de herfst jam gemaakt.
                           
                             Aus den Traumen der Fruhling wird im Herbst Marmelade gemacht.

                                                                                            Peter Bamm (1897-1975)

Een andere prachtige vogel in de buurt is de DUDEK, in het Nederlands HOP genaamd. Heee, heette ooit de Poolse keeper van Feijenoord ook niet zo ? Dat klopt, Jerzy Dudek. De vogel Dudek heeft een specifieke kuif, prachtig van kleur, net als de rest van zijn nek en kop. De Dudek is 28-30 cm groot, weegt niet zoveel, nl. 55-80 gram en de vleugels hebben een spanwijdte van 45 cm. Met kerst had ik samen met Wadna een vogelhuis gebouwd in de garage. Ik heb dat flink uit de kluiten gewassen vogelhuis qua maat aangepast aan een dakloze Dudek, en ook dit huis bevestigd aan een boom op de heuvel, vlakbij de plek waar de hangmatten komen te hangen. Vanuit die hangmatten kunnen we dan van deze vogel genieten.

                                                                           LENTE

                                            Lente is de tijd waarin mannen gaan denken aan dat,
                                            Wat vrouwen altijd al dachten.

                                                                                                     Willy Forst

Op de dag dat de vorige blog uitkwam, 13 februari, hadden we in Świetlica te Czystochleb een informatieve bijeenkomst met maar liefst 15 plattelandsvrouwen. In een soort huiskamer hadden ze de tafels gedekt en wel voor 40 man taart klaargezet. Wij hadden onze posters en folders bij ons en op het moment dat we wilden beginnen (16.00 uur) viel het licht uit. Op zich was dat in het begin geen probleem, maar rond 17.00 uur moest men toch op zoek naar kaarsen. Die waren snel gevonden en in een romantische ambiance konden we ons verhaal doen. We konden merken dat naar mate ons verhaal vorderde, men steeds meer geintrigeerd raakte door BSR. Frappant was, dat op het moment dat er geen vragen meer waren en we afsloten, ineens het licht weer aansprong, alsof het op dat signaal gewacht had.
Op 21 februari hadden we in Golub-Dobrzyn een gelijksoortige bijeenkomst. Dit keer bleef het licht aan en waren er 8 geinteresseerden op de BSR-info afgekomen. Iedereen ging na een uur voldaan naar huis, met medeneming van allerhande folders etc.
Dus beetje bij beetje wordt de omgeving van ons geinformeerd over wat we doen in onze BSR- praktijk...
Verderop leest u waartoe dat zoal kan leiden......................

                                                                         LENTE

                                           " min 20 graden", sprak de eskimo, "de lente hangt in de lucht "!

                                                                                                 Wiet van Brockhoven
                                                                                                 Belgisch politicus en                                                                                                                                 mediapersoonlijkheid

De lente is ook vaak op politiek gebied een moment van doorbraken bv. de Praagse Lente. Ook wij liepen een beetje vast met de verkoop van ons appartement. Er waren wel kopers, maar op het laatst zegden die bij de makelaar af. Maar..........ineens werden we op een zondag door Pan Marek, een van onze buren in Grębocin, gebeld of het appartement reeds verkocht was. Ontkennend reageerden we terug. Hij had een kennis die het wel wilde kopen, maar zonder makelaar. Een dag later stonden we met een jonge brandweerman en zijn vrouw in ons eigen appartement. Ze waren enthousiast en wilden graag bij de bank informeren of ze het konden kopen. Een dag later gaven ze aan dat een krediet gegeven kon worden daar zij beiden een baan hadden. En dus gingen we bij onszelf te rade hoe dit te brengen naar de makelaar toe. Onze advokaat stuurden we de overeenkomst en daarin stond helaas zwart op wit dat we van onze kant 2,30% van het bedrag aan de makelaar moeten betalen, mits we met hen tot overeenkomst konden komen over de gemaakte kosten en het bedrag op die manier lager kon uitvallen. Na veel heen en weer gebel hoefden we i.p.v. 5000 zloty, 3000 zloty te betalen. Tsja, jammer van de centen, maar eigen schuld,dikke bult,  hadden we de overeenkomst maar niet moeten tekenen......... Dit maakte de weg vrij om de brandweerman uit te nodigen en het voorlopig koopcontract te tekenen. Als voorschot werd 10.000 zloty neergeteld en zo kunnen we u dus mededelen dat we binnen 6 weken (maximum tot 13-4 a.s.) ons appartement verkocht zullen hebben. De kopers hebben dus 6 weken de tijd om de financiering bij een bank te regelen. Is dat rond, waarschijnlijk eerder, dan gaan we samen naar een notaris en maken daar de boel rond.
Inmiddels zijn onze droom-steuners, die ons 500 euro of meer hebben voorgeschoten als eersten van dit blijde nieuws op de hoogte gesteld. Zij hebben voor de aanstaande zomer hun inleg volledig terug!
Eind goed, al goed !                                                                   

                                                                                           
Op zondag 24 februari waren we als gast door de directrice van het Dom Kulury in Wąbrzeźno uitgenodigd om naar een opera-voorstelling te komen. Het was een volle bak, wel 1000 mensen zaten in de zaal, maar o o o, wat een debacle was dat. Het optredend gezelschap bestond uit een pianist, een celliste en een opera-zangeres. De volumeknop stond te hard, men speelde vals en bovenal zonder hartstocht. Daarnaast vond men dat er nog wat humor in moest zitten, maar dat was van zo'n 3e rangs B-niveau, er werd zo geschmierd, dat zowaar mijn Poolse lerares en haar man na een half uur opstonden en naar huis vetrokken. Wij hielden het met moeite uit tot het eind en spoedden ons daarna naar huis, niet nadat wij de directrice bedankt hadden voor de onvergetelijke avond, en dat was het...........

Bij thuiskomst waren  Agata's zuurdesembrood en mijn gistdeeg de pan uitgerezen en na afbakken zag het er net zo uit als het smaakte, heerlijk dus !

                                                                        LENTE
                                                         
                                       Eén Lente per jaar, en in het leven slechts één jeugd.

                             Un seul printemps dans l'annee, et dans la vie une seule jeunesse.

                                                                                      Simone de Beauvoir
                                                                                                  (1908-1986)

Op 7 februari hadden we een BSR-bijeenkomst in het Dom Kutury van Wąbrzeźno. Tot onze stomme verbazing stond er ineens een filmploeg voor onze neus. Die hebben opnamen van ons gemaakt (zo'n 3 minuten) en in de vorige blog heb ik geschreven hoe hiernaar te kijken. Dit lukte niet iedereen en daarom hierbij de link van het interview. Klik het aan en als het goed is zie je na de aankondiging ons en hoor je ons enthousiaste verhaal in het Pools...........

https://www.youtube.com/watch?v=0wXHGzAd81U

Ja ja, Torun timmert aan de weg met deze titel, en heeft dan ook uitgebreide infrastructuur op het gebied van vele sporten, waarvan met name Żużel (speedway), basketbal, ijshockey en atletiek eruit springen. Europese Sportstad van het jaar wordt je uiteraard niet zomaar........
Polen pakt op sportorganisatiegebied dit jaar toch wel meer uit. Afgelopen weekend organiseerde Polen het WK Baanwielrennen, waar Nederland maar liefst 6 gouden medailles won. En wat te denken van deze organisatie...................
                                                                 

dat dit jaar van 23 mei - 15 juni 2019 in Polen wordt gehouden. Een speelstad vlakbij is Bydgoszcz (grootste stadion), maar ook in Łódz, Gdynia, Bielsko-Biała, Tychy en Lublin worden WK-wedstrijden gespeeld.
Uiteraard is de voorzitter van de PZPN (de Poolse KNVB), oud-topvoetballer Zbigniew Boniek  er zeer trots op dat Polen dit prestigieuse kampioenschap mag organiseren.

Afgelopen week kregen we terloops ook met dit tournooi te maken. We ontvingen een mail van 3 spelers uit de selectie van Ecuador U-19, met daarin de vraag of zij in de voorronde van 20-30 mei bij ons in huis konden overnachten. Zij spelen nu alle drie in de Ukraine, waar zij waarschijnlijk een profcontract hebben bij Dinamo Kiew of Schachtar Donietsk. Ik heb hen aangeboden voor die 10 dagen hun prive-chauffeur te zijn. Zo verdienen wij iets bij en zijn zij geholpen met het vervoer van en naar de speelstadions (2x Bydgoszcz en 1x Gdynia). Het ligt nog niet vast, want eerst moeten zij hun Schengen-papieren gaan regelen om Europese buitengrens Polen binnen te mogen komen. Is dat gelukt, dan horen we van hen of dit alles doorgaat. Sowieso leuk om hiermee bezig te zijn, de voorpret is ook al leuk, ja toch ?

                                                                      LENTE (Songtekst)

't Is altijd lente in de ogen van de tandartsassistente

't Is altijd lente in de ogen van de tandartsassistente
Voor de patienten van d'assistente is het altijd lente

Zij lacht naar mij
Ik lach naar haar
En het is voorjaar
En het is voorjaar
Het maakt niet uit
Al raak ik al m'n tanden kwijt
Want het is lente, lente voor altijd

't Is altijd lente in de ogen van de tandartsassistente
't Is altijd lente in de ogen van de tandartsassistente
Voor de patienten van d'assistente is het altijd lente

Ik flos niet meer
En raak geen tandenstoker aan
Ook m'n tandenborstel laat ik rustig in m'n beker staan
Ik eet alleen maar suikerzoet
Ik snoep de hele dag maar raak
Want dan heb ik snel een gaatje
En een afspraak

't Is altijd lente in de ogen van de tandartsassistente
't Is…

Dit nummer, vertolkt door Peter de Koning, en geschreven door Jan Rooymans, kwam in 1996 in de Hitparade terecht. Eigenlijk per toeval, want hij schreef het voor zijn eindexamen aan het Conservatorium  Rotterdam. In datzelfde jaar bracht hij nog een cd uit, maar dat werd geen succes. Anno 2009 is hij bassist van de amusementsformatie " De Flamingo's" .

Jadzia heeft op de boerderij in Pływaczewo kippen en die leggen fantastische eieren, daar zij gewoon normaal voer krijgen, gewoon los lopen (mits de vos of de havik hen niet oppeuzelt) en ze zien eruit als blije kippen met dito haan. Wij eten dagelijks zo'n heerlijk eitje en vrijwel meteen schieten er nu een aantal mensen overeind, die luidkeels gaan roepen dat dat o zo slecht voor je is. Het tegendeel is waar. Er bestaat een hardnekkige mythe dat het eten van teveel eieren slecht is voor je cholesterol.
Waarom is het dagelijks eten van een eitje o.k. ?
Eieren zijn bron van :
- volwaardige eiwitten
- veel vitamine A, E, D, K evenals B2, B9 en B12 en pantoteenzuur
- veel mineralen zoals fosfor, kalium, kalk, ijzer, zink, jodium, selenium en magnesium
Het eigeel bevat luteine, dat goed is voor je ogen en ook tegen het achteruitgaan van het zicht.
Uitgebreid onderzoek heeft uitgewezen dat het eten van eieren juist positief is voor de gezondheid. Een ei dagelijks, is een goede manier om het hele lichaam waardevolle en onmisbare voedingsstoffen te bezorgen. Ondanks dat in eieren cholesterol aanwezig is, bevatten eieren ook lecitine en die beperkt nou juist het ophopen van de cholesterol. Dus geniet maar gerust van je dagelijkse eitje !

                                                                    LENTE

                                                    De lente is het geluk in de lucht.
                                                 
                                                                        Comtesse Diane de Beausacq
                                                                                             (1829-1899)

Inmiddels zijn we druk bezig om uit te kijken naar de lente. Plannen voor de tuin rondom ons huis worden inmiddels gemaakt. Vanmiddag nog, werd in stormachtig weer, opgemeten hoeveel goede tuingrond er rondom ons huis moet worden neergegooid, want nu is het een grote zandvlakte. Ook de weg op de heuvel is bemeten en bekeken, met wat voor ondergrond die het beste bestraat kan worden. Duidelijk is geworden dat dat niet de kinderhoofdjes gaan worden die nu nog op twee hopen onderaan de heuvel liggen. Die stenen worden gebruikt om het plein voor de garage mee te bestraten. Een dezer dagen ontvangen we offertes voor de tuin, de weg heuvelopwaarts, het verstevigen van de 4 meter hoge wal of terrassen aldaar, en offerte voor het bestraten van garageplein en eventueel de weg van toegangshek naar de garage. He, zult u zeggen, dat heb ik al eerder gelezen ? Klopt, maar de eerdere plannenmakers hebben niets meer van zich laten horen en dan zijn wij er op een bepaald moment ook wel klaar mee en gunnen we het karwei liever aan iemand die zegt de afspraken wel na te komen.

Een tijdje terug vond ik op internet gratis tekeningen van een picknicktafel. Ik printte ze uit en ging ermee naar onze timmerman in Wąbrzezno. Hij heeft de maten opgenomen en samen hebben we bepaald hoe dik de planken moeten zijn, 3,5 cm dik. Het duurde drie weken voordat hij goed hout, zonder al teveel knoesten, had gevonden. Afgelopen week kon ik dus met de bouwtekening aan de slag en hierboven zie je hoe ik op een avond in de ijzige kou de laatste hand aan de tafel leg. Bij daglicht ziet het er zo uit......

 
......en kijk tevreden terug op het resultaat van dit karwei. Binnenkort zet ik het in de olie en kan het een plek krijgen in de nieuw ontworpen tuin.
Op de foto hierboven zie je dat het open haard hout al aardig is geslonken. Beneden op het plein voor de garage ligt nog een flinke berg hout dat gezaagd moet worden. Om niet maar steeds afhankelijk te zijn van Wojtek en zijn Husqvarna motorzaag, hebben we zelf een motorzaag van het merk STIHL aangeschaft. (MS271) Het is een semi-professionele uitvoering, zeer geschikt voor harde boomsoorten in grote hoeveelheden. Het kost een paar centen, maar dan heb je ook wat. Denk groot, zeg ik altijd, en zo is het...............

                                                                           LENTE

                                        Italië, lente en de 1e liefde volstaan om zelfs de
                                        neerslachtigste persoon gelukkig te maken.

                                                                                          Bertrand Russell
                                                                                                (1872-1970)                                                         

Met de lente die in de lucht hangt krijg je ook weer zin in bakken en wat is er lekkerder dan een Poolse Drożdżówka ?

Bijna iedere week gaan we bij Babcia Irena (Agata's moeder) in het Dom Seniora te Ciechocinek op bezoek....

.....maar helaas moeten we constateren dat ze langzaam achteruit gaat. Ze loopt goed, ziet er goed uit, maar ze raakt steeds meer in zichzelf gekeerd en komt steeds maar weer met dezelfde vragen.
Op 2 maart j.l. werd ze 83 en uiteraard gingen we met taart en cadeaus naar haar toe. In de huiskamer zat iedereen klaar voor de koffie, maar eerst moest er gezongen worden (Sto Lat, Sto Lat) en daarna moest ze de kaarsjes (83) uitblazen.....

....Bij het zingen voor haar was ze diep geroerd. Na het uitblazen kreeg iedereen een stuk taart en ook wij prikten een vorkje mee....

In de vorige blog en aan het begin van deze blog berichtte ik over onze informatie-bijeenkomsten in Kowalewo (0 bezoekers), Wąbrzezno (25 bezoekers), Czystochleb (15 bezoekers) en Golub-Dobrzyn (8 bezoekers). We deelden enthousiast onze wetenswaardigheden rondom Body Stress Release en het leuke was dat je ziet dat het binnenkomt bij de mensen. Het is nieuw hier in Polen, en verdraaid het klinkt nog goed ook. Enkele bezoekers van de bijeenkomsten maakten afspraken en zijn inmiddels tevreden klanten. Nog belangrijker is dat zij onze wandelende reclameborden zijn, want als zij tevreden zijn over BSR, zeggen ze het voort in hun omgeving; het bekende steen in de stille vijver effect. Vorige week woensdag meldden zich 3 nieuwe klanten, donderdag weer 3 en vrijdag meldden zich nog eens 2 klanten. Geregeld komen er mensen aan onze deur (klop klop met de deurklopper) die vragen om een folder of meerdere folders. Zij hebben via via gehoord over ons en inmiddels weet men dat wij in dat houten huis op de heuvel wonen. Het begint dus te stromen, zal ik maar zeggen...

Wat ook begint te stromen is het sap van de bomen, met name de hier veel aanwezige Berkenbomen. Nu de vorst ook s'nachts niet meer toeslaat, is het mogelijk een tak van de berk af te breken en daaraan een fles te bevestigen. De boom huilt als het ware het sap en dat valt in de fles, die over de tak is geschoven. Vandaag hebben we voor het eerst zo'n fles bevestigd en na een paar uur zit er al een flinke laag berkensap in de fles. Morgenochtend staan we vroeg op om samen een glaasje sap te nuttigen op de berg.......Op internet kan je lezen waarom het zo gezond is om dit sap te drinken juist in deze tijd van het jaar.

Onder de kerstboom hebben we van de Kerstman een abonnement op Netflix ontvangen. Daar wij verder weinig tv kijken (hooguit lekker potje eredivisie-voetbal via BVN), hebben we de afgelopen tijd prachtige films bekeken. Een aanrader is MINIMALISM over 2 gasten in de VS die met alleen 2 koffers spullen de wereld over gaan en daarover een boek met dezelfde titel hebben geschreven. Conclusie : Hoeveel heb je nodig om gelukkig te zijn ? In het verlengde daarvan hebben we een aantal afleveringen bekeken van opruimexpert MARIE KONDO. Mensen komen vaak om in hun eigen spullen. Zij weet raad en zet de mensen verantwoord op haar manier aan het opruimen. Ook van haar is literatuur te verkrijgen in de boekhandel.
Netflix brengt sinds kort ook zelf films op de markt. De onderstaande prachtfilm is terecht met prijzen overladen, en zelfs dit jaar met 3 oscars. De film is geschoten in prachtig zwart-wit en vertelt traag, maar met zeer veel detail het leven rond 1970 in de Mexicaanse hoofdstad Mexico. Een gegoed blank gezin heeft een nanny uit een sloppenwijk gehaald die het hele gezin draaiende houdt, dit tegen de roerige achtergrond van opstand en revolutie. Sommige scenes zijn echt hartverscheurend mooi. Ook de soundtrack is zeer de moeite waard en heeft inmiddels een plekje in onze cd-collectie veroverd.

Omdat de klassieke concerten in Szafarnia ons bevallen, togen we op zaterdag 2 maart j.l. wederom naar het vakantieverblijf van Frederic Chopin, want daar werd met een concert zijn 209e geboortedag herdacht. Voor de pauze speelde pianist Michał Szymanowski 4 pianostukken van Chopin.

Tussen ieder stuk door las acteur Paweł Kowalski brieven voor van Chopin en dat was echt een revelatie. De brieven zijn geschreven met humor en fantastisch observatievermogen van de jonge Chopin. Door zijn succes moet hij reizen door heel Europa en dat geeft hem nieuwe inzichten, maar ook blijkt dat hij erge heimwee heeft bij al zijn reizen. Dat gekoppeld aan eenzaamheid heeft er zeker toe bijgedragen dat deze briljante man op vroege leeftijd is overleden.
Na de pauze was het de beurt aan Jazz-ensemble Chopin Fractale, bestaande uit cellist Mat Kwiatkowski, geflankeerd door echtgenote en violiste Maja Kwiatkowska, bijgestaan door Karol Domański op percussie en briljant gitarist Marek Kądziela. Een mix van klassiek en jazz was het, prachtig !

Na afloop van het concert was er voor iedereen koffie of thee en feestelijke verjaardagstaart!

Nu de Lente nadert moet je wat en dus ben ik inmiddels 3 keer naar YOGA-lessen in Wąbrzezno geweest. Als enige man tussen 15 vrouwen lig en sta ik er warmpjes bij. De starters-cursus is precies op mijn niveau aangepast en met nog 7 maandagen te gaan kan ik helemaal zen de zomer tegemoet zien. Ook op ander terrein ben ik mij aan het bekwamen. Bij de Decathlon heb ik speciale handschoenen en badschoenen aangeschaft en dus kon ik er niet meer onderuit met Agata mee te gaan naar het Jezioro Zamkowe voor de wekelijkse koude duik op zondag met de Wąbrzeskie Morsy.
Ook hier wordt het carnaval gevierd (gelukkig zonder hossen) en dus was iedereen naast het zwemtenue carnavalesk gekleed. Het ijs was nog maar net gesmolten deze week, dus met 3 graden sprongen de koude tranen mij pardoes in de zwembroek.......................

Op zondag 23 maart gaan we met de Morsy van Wąbrzezno en de Morsy van Chełmża met de bus naar zeebadplaats Sopot, alwaar wij niet alleen een duik in de zee zullen nemen, maar ook TOPIENIE MARZANNY zullen vieren : Het te water laten van een aangeklede rieten POP. De pop zullen we met de stroming meegeven en dat symboliseert het einde van de winter en de start van de LENTE. Mooi ritueel, waarover in blog 22 meer.

LENTE en HOOP waren de thema's van deze blog. Deze blog startte met een citaat van Willem van Oranje. Mijn oom Frans Leijger (ooit eigenaar van de beroemdste Rotterdamse kapsalon met deze naam) stuurde ons dat citaat, als aanvulling op de opening over Hoop in blog 20, waarvoor dank! Veel reacties kwamen binnen betreffende de boswachter. Problem solved, geen last meer van dit soort activiteiten gehad, gelukkig.
De vos intrigeerde ook diverse mensen. Volgens Wojtek, ooit jager, kun je aan de happen uit de vacht van de vos zien dat hij waarschijnlijk ziek is. Niet aanraken dus, was het devies, met name bedoeld voor Simply onze kat...........
Nog meer reacties ontvingen wij betreffende de Hoop en daarbij de vraag of het wel goed gaat daar in dat verre Polen. Hopelijk heeft deze blog daarop een antwoord gegeven. Het begint op diverse terreinen te stromen. Veel liefs van ons beiden en we eindigen met het volgende.............

                                         Soms moet je diep vallen,
                                         Zodat, als je weer gaat staan,
                                         Je hoger op leert klimmen,
                                         Dan je ooit eerder hebt gedaan.

                                                            Martin Gijzemijter

Do widzenia !

Andy en Agata Bengsch

HET POOLSE LEVEN 20

                                                                          HOOP

                                          Hoop is ergens voor werken omdat het goed is,
                                          Niet omdat het kans van slagen heeft.

                                          Hoop is niet hetzelfde als optimisme
                                          Evenmin de overtuiging dat iets goed zal aflopen.

                                          Het is de zekerheid, dat iets zinvol is
                                          Onafhankelijk van de afloop.

                                                                              Vaclav Havel (1936-2011)

Enkele maanden geleden was ik voor het eerst bij onze buurman, de boswachter van Czystochleb. Hij was nieuwsgierig hoe wij woonden op de heuvel en of we tevreden waren. Uiteraard nodigden wij hem uit voor een bak koffie, maar tot heden heeft hij nog geen reden gehad dat te komen doen en waarschijnlijk zal dat in het vervolg ook niet meer gebeuren. Over het waarom dit stuk.
Hij vroeg hoe wij het wild vonden, dat heel dichtbij voor ons huis langs loopt. Gelijk maakte ik van de gelegenheid gebruik aan te geven dat er soms s'avonds en s'nachts gejaagd wordt, soms erg dicht bij ons huis. Een keer werd ik wakker van koplampen die in onze slaapkamer schenen.Ik ben toen uit bed gesprongen en heb gezien dat men aan het jagen was rond ons huis. De boswachter gaf aan dat dat niet mag, en als het nog eens gebeurd moest ik hem direct bellen. "Er zijn stropers die vooral in het donker op pad zijn...". Ik stopte zijn visitekaartje in mijn portefeuille en vertrok weer bij hem. Met Kerst hebben we uit zijn bos de kerstboom meegenomen, en als we elkaar zien zwaaien we naar elkaar. Kortom, een goede buur is beter dan een verre vriend.....
Twee weken geleden, op een avond dat het flink sneeuwde, ging ik naar buiten om onder de buitentrap wat blokken hout vandaan te pakken, toen er ineens van dichtbij een schot viel. "Kurwa" , dacht ik op z'n Pools, dat was dichtbij....Ik pakte mijn muts, jas en handschoenen, trok mijn laarzen aan, deed mijn hoofdlamp op, en gewapend met mijn telefoon was ik er klaar voor de stropers te betrappen. Vanuit het huis had ik gezien dat ze ongeveer 75 meter verderop met een auto stonden en dus liep ik de poort uit en over de weg benaderde ik hen met mijn hoofdlamp aan. Toen ze mij zagen sprongen ze in de auto en reden richting mij. Ik pakte de telefoon en zette hen op de foto.

Door de sneeuw viel er niet veel te zien, maar uiteindelijk stopten ze , het raam ging open. "Goedenavond buurman, we zien dat je foto's maakt, klopt dat ?" Jazeker, dat klopt, want waarom moet er zo dicht bij ons huis op dit tijdstip gejaagd worden, antwoordde ik. Ik herkende de boswachter, die achter het stuur zat, de andere man kwam mij niet bekend voor. Ik gaf aan dat hijzelf heeft gezegd dat dit niet kan, en wat blijkt, hij doet zelf aan deze praktijken mee. In mijn beste Pools gaf ik aan hier niet van gediend te zijn en gaf ook aan dat mijn vertrouwen in hem tot het besneeuwde nulpunt is gedaald. De bijrijder, een forse, gezette man, met tussen de benen zijn dubbelloops geweer, gaf aan dat ze geschoten hadden op wilde zwijnen, maar dat dat niet gelukt was vanwege de sneeuw. Ik had genoeg van deze voorstelling, en drukte nogmaals mijn teleurstelling uit, waarna zij vertrokken. Bij het wegrijden lichtte het nummerbord duidelijk op : C1 OSADA. En toen viel het kwartje bij mij :de bijrijder was de directeur van een bekend hotel-restaurant hier in de buurt : Karbówko. Oke, dacht ik, dus met een zak geld is zelfs de boswachter te vermurwen hem als schietvriendje mee te nemen.
Al met al overtrad onze buurman, een door het Poolse rijk aangestelde ambtenaar, de volgende regels:
- jagen mag op minimaal 150 meter van een woonhuis
- jagen gebeurt overdag en moet aangemeld zijn bij de boswachter, in een speciaal boek.
- jagen vanuit de auto is verboden. Bij constatering door de boswachter wordt het voertuig geconfisceerd........
- jagen mag vanuit speciaal daarvoor gebouwde uitkijktorens en daarvan staan er diversen.
- de mannen waren aan het jagen op andermans terrein (jachtterrein van collega boswachter uit Wronie)
- Nachtkijkers zijn verboden, maar worden helaas toch vaak gebruikt.

Een week later was ik op bezoek bij de boswachter in Wronie, collega en baas van onze buurman. "Kurwa",bromde hij, nadat hij mijn sappige verhaal had aangehoord. Dat is niet het eerste signaal dat ik krijg, zei hij zuchtend. Hij gaf ook aan dat vanaf nu er rust zal heersen rondom ons huis, en dat hebben we inderdaad gemerkt. Op mijn vraag of het normaal is hier, dat zelfs de boswachter te koop is met een zak geld, antwoordde hij : Nee,  als boswachter heb je het goede voorbeeld te geven en dit is pertinent ontoelaatbaar. Hij gaf aan dat ik verder niets hoef te doen. Je buurman zal zelf wel eieren voor zijn geld kiezen en het cowboy-gedrag in het vervolg wel achterwege laten............. Ik heb goede hoop wat dat betreft.....Welkom in Polen ! Witamy w Polsce !

In Polen blijft de Kerstboom veel langer staan dan in Nederland. Hier geen metershoge vreugdevuren, nee, hier blijft-ie minstens tot 3 Koningen staan of zelfs langer nog staan en dat is begrijpelijk omdat het vaak somber weer is en een beetje licht in huis wel prettig is. Halverwege januari ging bij ons de boom eruit, en dat was het sein om de woonkamer te veranderen. De eettafel bij het raam, lekker eten aan deze zuidkant, in het zonnetje, dat trok ons aan en bleek een goede keuze. De zithoek rond de open haard bleek ook een goede zet, maar ja, de lampen hingen toen wel weer in de weg. Die hebben we zelf verhangen tot boven de tafel aan de raamzijde. Onze nichtjes Hania en Amelka, die een nachtje bij ons bleven slapen vonden het een mooie opstelling zo.

En wat zouden jullie willen eten als je bij ons logeert ? Oliebollen was het antwoord. En dus hebben zij meegeholpen met het beslag maken, dat daarna prima rees voor de open haard....

   ...en daarna dobberden uiteindelijk de oliebollen in de olie en smaakten ze zoals ze eruit zagen, heerlijk ! De hele familie werd daarna van oliebollen voorzien, want er was genoeg voor iedereen.

Een ander restje Oud en Nieuw is een actie in Polen, te vergelijken met onze Serious Request : Wielka Orkiestra Świątecznej Pomocy is een actie die start rond Kerst en eindigt halverwege januari. Op diverse wijzen wordt geld opgehaald (Złoty's dus) voor verbetering van kinderziekenhuizen. (eigenlijk de taak van de overheid....., maar ja dit geeft veel "verbinding"  : fuck, wat een modewoord is dat geworden, zeg...) Iedereen loopt in die tijd met een rode sticker in de vorm van een hart op zijn revers, ten teken dat je je bijdrage geleverd hebt.
De Morsen hadden zo hun eigen actie : Er was door hen een hart in het ijs gehakt, zodat zij daarin konden plaatsnemen.............

Er waren kraampjes neergezet, waar je gratis gebak, koffie, thee, gluhwijn of een broodje worst kon krijgen. Laagdrempelig dus, en wie wil kon zijn bijdrage in een grote doos storten. Later op de avond werd in het Dom Kultury het eindbedrag voor Wąbrzeźno bekend gemaakt : 36.000 Zloty. In Gdansk werd op zo'n zelfde bijeenkomst de burgemeester met een mes om het leven gebracht.Welkom in Polen ! Witamy w Polsce !

Bij ons thuis hingen zo nu en dan de ijspegels aan de dakgoot. Er was zelfs een nacht met temperaturen tot -12 en dit krijg je dan op het raam...........

Op 17 januari om 18.00 uur was het zover : Informatieve Bijeenkomst betreffende BSR in het Dom Kultury van Kowalewo Pomorskie. Na weken van posters verspreiden, berichten op facebook, praatjes in de familaire sfeer, waren wij er helemaal klaar voor.....

De mobiele BSR-bank stond klaar, programma van de avond uitgeprint, posters in het zicht, wijzelf in onze nette kleren. Het ontbrak ons aan niets, behalve belangstellenden, want de opkomst was ronduit teleurstellend te noemen : 0 bezoekers. Om 18.20 uur hebben we onze spullen maar weer ingepakt en met de staart tussen de benen verlieten we het pand. " Kurwa" zeiden we tegen elkaar in de auto, dat valt tegen. Thuis zijn we er maar eens goed voor gaan zitten : Doen we iets fout, hebben we iets nagelaten, waar ligt het aan ? De volgende dag de directrice van het Dom Kultury in Kowalewo opgezocht en verteld dat de opkomst 0 was. Zij schrok ervan en ze bleek zeer bereid ons te helpen : We konden praten met de directrice van de Middelbare School in Kowalewo, en dat deden we direct. Ook gaf ze ons de gelegenheid om voorafgaand aan de koorrepetitie op vrijdagavond in het kort iets over BSR te vertellen, en ook dat deden we. Na het praatje genoten we van de repetitie..........

Fysiek werken na zo'n deceptie werkt altijd en met Wojtek hout zagen en hakken is altijd leuk....

Het door mij gekloofde hout wierpen we in de grote Nissan Navara en reden daarmee naar boven om het op te stapelen onder de trap.

Hoe buig je de teleurstelling om naar succes? Gewoon doorgaan, doorzetten dus, en dus lieten we wederom posters drukken ....

...nu voor een informatieve bijeenkomst in het Dom Kultury van Wąbrzezno. Polen komen alleen als ze korting krijgen, en dus lieten we  op de poster drukken : Drie releases voor de prijs van 2 !
Met frisse moed maakten we een afspraak met de directrice aldaar en die bleek echt bereid er bij haar een succes van te maken. Ze hoorde van onze ervaring in Kowalewo, en gaf aan dat we voor het gebruik van de ruimte niet hoefden te betalen. We lieten bij haar wat posters achter en in de loop van de week bleek dat zij andere posters heeft laten maken die zij her en der in Wabrzezno heeft op laten hangen......

Zij gaf ons ook tips waar posters op te hangen en waar kennis te gaan maken in de omgeving. Zo zijn we gaan praten in het Dom Kultury van Wronie en wilden we een poster gaan ophangen in een school voor gehandicapte kinderen te Dębowa Łąnka. En dat was nu juist de school waarvoor we met de Schreuderschool en het Albert Einsteincollege ( 22 jaar of langer?? geleden alweer), een actie gehouden hebben, wat resulteerde in een vrachtwagen vol tafels, computers, stoelen, bestek, keukenattributen etc.etc. Het gebouw bleek aardig af te brokkelen, maar van binnen zag het er nog redelijk uit. Al het materiaal wordt overigens nog steeds gebruikt en een van de leerkrachten herkende mij nog, van toen ik met Rein Troost samen het transport begeleid hebben van Rotterdam naar Polen. Time flies, nietwaar ? Na het ophangen van de poster vertrokken we weer.

Op de terugweg van onze promotierit kwamen we een oude bekende tegen ...............

Hij (want alleen mannetjes hebben een gewei) liep op de bosweg naar ons huis, zag ons met de auto aankomen, kuierde op het gemak voor onze auto langs en bleef daarna keurig staan voor de foto.

Op zondag 3 februari gingen we, samen met Jacek, Dorota en de kinderen in Grudziądz naar een tentoonstelling van Salvador Dali.

In het plaatselijke Museum werd een collectie grafiek van Dali vertoond uit de prive-collectie van de Georgische kunstverzamelaarsfamilie Kesauri.

In de jaren 70 was er in Rotterdam een grote overzichtstentoonstelling van Dali in Museum Boijmans van Beuningen. Als puber ben ik daar toen gaan kijken en het surrealistische werk maakte toen grote indruk op mij. Jaren geleden hebben we een bezoek gebracht aan zijn museum in het Spaanse Figueras, alwaar hij geboren was ooit. De grafiek was niet al te spectaculair, maar verrassend was wel dat zangeres Amanda Lear zijn muze is geweest. De prent hierboven was bedoeld ter illustratie van het boek "Oude man en de zee" , geschreven door Ernest Hemingway. Toch wel verrassend dat in provinciestad Grudziądz werk van deze schilder tentoongesteld wordt. Welkom in Polen!

In de nacht van 4 op 5 februari woede er een ware sneeuwstorm. We werden wakker in een sprookjeswereld van sneeuw.

De bomen bezweken haast onder de zware laag sneeuw. De bosweg leek hierdoor wel op een tunnel..

En met een beetje zon en vorst erbij ziet alles er bijzonder uit....

In de loop van de week smolt alles weer weg. Toch kom je in het bos nog resten sneeuw tegen met opvallende afdrukken...........

...van een eland die op de grond heeft gelegen en zijn pootafdruk in de sneeuw.

En toen was het ineens 7 februari. Om 16.00 uur zaten in een zaal van het Dom Kultury te Wąbrzeźno zowaar 25 mensen naar ons verhaal over Body Stress Release te luisteren !!
Na afloop meldden zich 2 klanten voor releases !!
Vooraf werden we ineens benaderd door een cameraploeg van de plaatselijke omroep. Vanaf 14 februari staat het interview op de plaatselijke kabelkrant en op Youtube, waarschijnlijk onder Dom Kultury Wąbrzezno (WBK), Andy en Agata Bengsch ,Spotkanie Informacyjne Body Stress Release.
We zullen het ook publiceren op onze facebook pagina.
Van deze bijeenkomst werden we weer heel blij.

Vandaag (13-2) om 16.00 uur krijgt dit alles een vervolg met een presentatie over BSR bij de plaatselijke Plattelands Vrouwen in Czystochleb.
Volgende week donderdag 21-2 om 18.00 uur is er een informatieve bijeenkomst in het Dom Kultury van Golub-Dobrzyń. Gisteren hebben we gesproken met de enthousiaste directeur aldaar en hebben we de posters weer her en der in winkels op mogen hangen.

Er wordt door ons dus hard aan gewerkt BSR te promoten en dat is ook nodig.......
We moeten zo hier en daar financieel een pas op de plaats maken. Er komt minder binnen, dan eruit gaat aan vaste lasten en boodschappen. Kortom, broekriem aanhalen, minder uitgeven en vanwege die situatie hebben we vandaag de oranje vrachtwagen te koop gezet op internetsite OLX. Na verkoop (vraagprijs 21.500 zloty/ dik 5000 euro) hebben we weer een buffertje voor de komende maanden en voor de aanpak van onze heuvel (terrassen), weg naar boven, bestrating plein bij garage en verharding oprijlaan.

Vorige week was ons appartement bijna verkocht! Op het laatste moment ging het helaas niet door. We hadden onderhandeld over de prijs, koper was enthousiast, makelaar was ook positief, maar op een haar na ging het niet door. Men zocht toch liever iets dichter bij het werk. Het was net als met jagen op wild : De jager heeft het wild gespot, stelt scherp met de verrekijker en kijkt of dit het dier is dat geschoten mag worden, neemt het dier dan op de korrel, ja recht tussen de schouderbladen moet de kogel gaan. Dan kijkt de jager op, stopt het turen en besluit toch maar niet te schieten. Kans voorbij, inpakken en weg wezen dan maar.... De makelaar gaat weer vol goede moed aan de slag met mensen die hij nog even had afgehouden omdat de verkoop nabij leek. Balen dat het het net niet werd. Geduld hebben is het devies, en dat valt soms niet mee. En daarnaast is er een lesje "omgaan met tegenvallers" . Gelukkig kunnen we dat vaak omgebogen krijgen naar iets positiefs.
Zo hebben we onze bovenverdieping in de verhuur staan op vakantiesite NATUURHUISJE.NL
Kijk op die site en toets Polen in. Je ziet dan ons huis bij maanlicht : Houten huis Wąbrzezno. (B&B, dus onderkomen met ontbijt)
Mogelijk zijn er mensen in uw omgeving die interesse hebben om eens naar Polen toe te komen. Inmiddels zijn al een paar bezoeken geboekt in mei en juni a.s.! Negen dames van tennisvereniging Smitshoek komen zelfs in oktober a.s. naar ons toe !

Vooruitlopend op de naderende lente gaan we de natuur maar een handje helpen met de montage van een vogelhuis voor kleine vogels.

Op 11 februari landden de eerste Kraanvogels weer rond ons huis. Half oktober waren ze vertrokken. Een teken dat het voorjaar nu echt niet meer lang op zich laat wachten!

Vorige week ben ik met Agata's broer Jacek naar de boswachter in Wronie geweest om open haard hout te kopen. Met de stagiaire van de boswachter gingen we het bos in en zochten de juiste plek op.

Een dag later gingen Jacek, Wojtek en ik naar het bos om maar liefst 12 ruimtelijke meters hout op te laden. Een gedeelte moesten we helaas zelf sjouwen, maar het grootste gedeelte ging gemotoriseerd, wat uiteindelijk resulteerde in 2 volle aanhangers vol met boomstammen.

Zaterdag j.l. zijn we naar Szafarnia geweest, een plaatsje 20 km bij ons huis vandaan. De jonge Chopin is daar op 14/15 jarige leeftijd op vakantie geweest in een landhuis (zomers van 1824 en 1825).  Dat landhuis staat in een prachtig park, maar het voornaamste is dat in het landhuis een museum over Chopin is ingericht en dat er huiskamerconcerten worden gegeven.

Zaterdag j.l. traden er 3 musici op : een Poolse violist, een Moldavische panfluitist (collega van George Zamphir, die overigens nog leeft en inmiddels 87 jaar oud is, en met net zo'n uitgestreken smoelwerk..)en een Oekraiense accordeonist. En dat alles in de huiskamer, met op de achtergrond Chopin die meekijkt vanaf de muur. Het was een prachtige avond, die binnenkort zeker een vervolg gaat krijgen.
                                                     DE COMPONIST

                                                Hoe zal ik je laten klinken ?
                                                Beklemd tussen zwarte lijnen
                                                                               of vrijelijk
                                                                                   overal ?

                                                                                Laat ik je
                                                                     Trede voor trede

                                                de trap van mijn harp aflopen.
                                                                     Kom je geslagen         
                                                           mijn piano uitgekropen
                     Word je aangeschoten tegen de muur getetterd?

                                                                    Je bent vast mooi

                                                                Ik rijm je aan elkaar
                                                                              ik schrijf je
                                                                                in muziek.

                                                           Bonnie Bengsch (2004)

Vanochtend, vlak voor het sluiten van deze blog, kwam ineens onze natuurlijke buurman even buurten. In Barendrecht aan de Walmolen 18 hadden we buur Ad Vos (met zijn onafscheidelijke bladblazer in de hand), deze buurman nu heeft dezelfde achternaam en geen bladblazer gelukkig....
Hij paradeerde voor ons raam langs en we konden het op ons gemak observeren en fotograferen.

Het zit zo nu en dan even tegen, maar dat proberen we om te buigen tot iets positiefs. We begonnen deze blog met een uitspraak/wijsheid van Vaclav Havel betreffende HOOP. Hoop doet leven, en zo is het maar net ! Groeten van ons uit Czystochleb 39A !

Do Widzenia !

Andy en Agata Bengsch.